I SO/Ke 2/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu 31 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2012 r. postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. S. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2012 r. Wskazał, że spóźnił się z wniesieniem skargi o dwa dni, ponieważ ma chorą żonę, w związku z czym jeździ z nią na badania onkologiczne do K.. O opóźnieniu skarżący dowiedział się dopiero z postanowienia o odrzuceniu skargi. Do wniosku skarżący załączył skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2012.270), zwanej dalej "ustawa p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 4 ustawy p.p.s.a.). W sprawie bezspornym jest, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi, a wniosek został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a. Strona wskazała bowiem, że o wniesieniu skargi po terminie dowiedziała się z postanowienie o odrzuceniu skargi, które doręczono jej 16 marca 2016 r. W ocenie Sądu ten dzień należało uznać za dzień, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu. W konsekwencji złożony 22 marca 2016 r. wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie. Strona ponadto przedłożyła skargę, tj. dokonała czynności, której nie dokonała w terminie. W sprawie, nie budzi więc zastrzeżeń dopełnienie przez stronę wymogów formalnych wniosku, lecz okoliczność spełnienia merytorycznej przesłanki przywrócenia terminu, o jakiej mowa w treści art. 87 § 2 ustawy p.p.s.a. Z treści tego przepisu wynika, że pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przy ocenie tej przesłanki należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, tj. w przypadku Tylko w takich warunkach można przyjąć brak winy w uchybieniu terminu. Zdaniem Sądu wnioskodawca nie uprawdopodobnił, że w okresie od 21 stycznia 2016 r. do 19 lutego 2016 r. wystąpiły niezależne od niego przyczyny, które stanowiłyby przeszkodę w dokonaniu czynności w terminie i wyłączyły jego winę w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Z przytoczonych przez wnioskodawcę argumentów wynika, że przeszkodą uniemożliwiającą dotrzymanie terminu była choroba jego żony i związane z nią wyjazdy skarżącego do K., na badania onkologiczne, które trwają do chwili obecnej. Wymaga wyjaśnienia, że konieczność pomocy chorej żonie może stanowić przesłankę przywrócenia terminu do dokonania danej czynności z zastrzeżeniem spełnienia określonych warunków. Przede wszystkim choroba musi mieć charakter niespodziewany lub musi wystąpić nagłe pogorszenie stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć i które nie pozwoliło na wyręczenie się inną osobą. Taki stan zdrowia powinien również zostać uprawdopodobniony przez stosowne dokumenty np. zaświadczenie lekarskie. W niniejszej sprawie wnioskodawca nie wykazał, że problemy zdrowotne małżonki miały właśnie taki charakter oraz że absorbowały skarżącego w taki sposób, że nie był w stanie sprostać innym obowiązkom. Podane przez skarżącego informacje są zdawkowe i lakoniczne. Z wniosku nie wynika dlaczego te same okoliczności stanowiły przeszkodę do wniesienia skargi, podczas gdy po tym okresie już nie uniemożliwiały wniesienia skargi. Jak podał bowiem wnioskodawca choroba jego żony i związane z nią wyjazdy na badania do Kielc trwają do dziś i pomimo tego skarżący złożył skargę 22 lutego 2016 r. Z tych względów Sąd nie znalazł argumentu, który pozwoliłby na zastosowanie art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a., gdyż z brakiem winy mamy do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, które miały bezpośredni wpływ na przekroczenie terminu, których istnienia w niniejszej sprawie wnioskodawca nie wykazał i nie uprawdopodobnił. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia.