I SO/Ke 2/18

Dnia 28 maja 2018 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.S. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z.S. złożonego przed wniesieniem skargi na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranej płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2014 w wysokości 2.741,72 zł p o s t a n a w i a 1. zwolnić Z.S. od kosztów sądowych. 2. ustanowić dla Z. S. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K.. Z.S. złożyła 23 maja 2018 r. (data nadania), do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach przed wszczęciem postępowania sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W złożonym wniosku skarżąca wskazała, że ma 82 lata, pozostaje sama w gospodarstwie domowym, utrzymuje się z emerytury w kwocie 1.588,32 zł. Jako posiadany majątek wykazała dom wielkości 100 m², wartości 100.000,00 zł oraz nieruchomość rolną wielkości 3,50ha wartości ok. 38.500,00 zł oraz jako inwentarz żywy - 11 kur. Jako zobowiązania i stałe miesięczne wydatki wskazała m.in. wydatki na leki, rehabilitację dojazdy do lekarzy oraz bieżące opłaty i remonty. Podstawowe koszty miesięczne wnioskodawczyni oszacowała na kwotę 981,15 zł, oświadczyła, że pozostałą kwotę 607,17 zł przeznacza na wyżywienie i środki czystości. W jej ocenie kwota ta nie pozwala na czynienie oszczędności. Zdaniem orzekającego, wniosek wnioskodawczyni zasługuje na uwzględnienie. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) - zwanej dalej ustawą p.p.s.a. następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym natomiast, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Intencją wnioskodawczyni w niniejszej sprawie było uzyskanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika. Rozstrzygnięcie wniosku sprowadzało się więc do zbadania, czy strona wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację materialną wnioskodawczyni, przede wszystkim źródło i wysokość miesięcznego dochodu oraz wskazane wydatki, jak również jej wiek – 82 lata oraz fakt, że pozostaje sama w gospodarstwie domowym uznano, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1, § 3 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.