I SO/Ke 3/18
PostanowienieWSA w Kielcach2018-05-28
Skład orzekający: Agnieszka Karyś-Adamczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba ubiegająca się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu, która jest w podeszłym wieku, samotnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się z niskiej emerytury, wykazuje brak możliwości poniesienia kosztów postępowania?Ratio decidendi
Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu zasługuje na uwzględnienie, gdy wnioskodawca, biorąc pod uwagę swoją sytuację materialną (dochody, wydatki), wiek oraz fakt samotnego prowadzenia gospodarstwa domowego, wykaże, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.Stan faktyczny
Z.S. złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika przed wniesieniem skargi na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego ARiMR. Wnioskodawczyni, 82-letnia osoba samotnie prowadząca gospodarstwo domowe, utrzymuje się z emerytury w kwocie 1.588,32 zł, posiada dom i nieruchomość rolną, a jej miesięczne wydatki wynoszą 981,15 zł. Wnioskodawczyni uznała, że pozostała kwota nie pozwala na oszczędności.Rozstrzygnięcie
1. Zwolniono Z.S. od kosztów sądowych. 2. Ustanowiono dla Z.S. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 28 maja 2018 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.S. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z.S. złożonego przed wniesieniem skargi na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania za rok 2014 w wysokości 794,64 zł p o s t a n a w i a 1. zwolnić Z.S. od kosztów sądowych. 2. ustanowić dla Z.S.adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K..
Z. S. złożyła 23 maja 2018 r. (data nadania), do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach przed wszczęciem postępowania sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
W złożonym wniosku skarżąca wskazała, że ma 82 lata, pozostaje sama w gospodarstwie domowym, utrzymuje się z emerytury w kwocie 1.588,32 zł. Jako posiadany majątek wykazała dom wielkości 100 m², wartości 100.000,00 zł oraz nieruchomość rolną wielkości 3,50ha wartości ok. 38.500,00 zł oraz jako inwentarz żywy - 11 kur. Jako zobowiązania i stałe miesięczne wydatki wskazała m.in. wydatki na leki, rehabilitację dojazdy do lekarzy oraz bieżące opłaty i remonty. Podstawowe koszty miesięczne wnioskodawczyni oszacowała na kwotę 981,15 zł, oświadczyła, że pozostałą kwotę 607,17 zł przeznacza na wyżywienie i środki czystości. W jej ocenie kwota ta nie pozwala na czynienie oszczędności.
Zdaniem orzekającego, wniosek wnioskodawczyni zasługuje na uwzględnienie.
Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) - zwanej dalej ustawą p.p.s.a. następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym natomiast, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Intencją wnioskodawczyni w niniejszej sprawie było uzyskanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika. Rozstrzygnięcie wniosku sprowadzało się więc do zbadania, czy strona wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację materialną wnioskodawczyni, przede wszystkim źródło i wysokość miesięcznego dochodu oraz wskazane wydatki, jak również jej wiek – 82 lata oraz fakt, że pozostaje sama w gospodarstwie domowym uznano, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1, § 3 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło