II SA/Ke 1008/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak,, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Starszy inspektor sądowy Katarzyna Tuz- Stando, po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2017r. na rozprawie sprawy ze skargi S. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie niezbędności wejścia na teren nieruchomości p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. II SA/Ke 1008/16 UZASADNIENIE Pismem z 30 października 2017 r. S. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z [...] r. znak: [...] wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że nie zachodzą negatywne przesłanki uniemożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wyjaśnił, że realizacja przez inwestora udzielonego mu zezwolenia na wejście na teren nieruchomości skarżącego może doprowadzić do powstania nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw. Zdaniem skarżącego, ewentualne uwzględnienie skargi może pozwolić mu w przyszłości na podjęcie działań zmierzających do usunięcia efektów robót wykonanych bez wymaganego zezwolenia, jak również skierowaniem wobec organu roszczeń odszkodowawczych. Wykonanie zamierzonych przez inwestora robót może spowodować zajęcie pasa gruntu stanowiącego własność skarżącego przez położenie elewacji na murze budynku inwestora. Podczas rozprawy w dniu 9 marca 2017 r. skarżący podtrzymał złożony wniosek i dodatkowo podniósł, że wskutek wykonania zaskarżonej decyzji nastąpią dla niego szkody moralne, gdyż ustawiając rusztowania robotnicy będą musieli przechodzić przez cmentarz, gdzie pochowani są jego bliscy i rodzice. Poza tym aby ustawić tam rusztowanie trzeba będzie wyciąć drzewa, bo inaczej nie będzie się dało tego zrobić. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jeśli chodzi o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności po przekazaniu akt sądowi, jest to możliwe tylko na wniosek i tylko w razie spełnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymi przesłankami są: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających wystąpienie którejś z tych przesłanek. W niniejszej sprawie treść wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprowadza m.in. się do stwierdzenia, że wykonanie zamierzonych robót może spowodować trudne do odwrócenia skutki w postaci zajęcia pasa gruntu stanowiącego własność wnioskodawcy, przy czym nie wskazał on jakie skutki by to były i jaka szkoda w ten sposób zostałaby wyrządzona. Podkreślenia wymaga, iż uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Strona skarżąca powinna przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej, dlatego nie wystarcza samo złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia. Takie okoliczności we wniosku o wstrzymanie nie zostały wskazane. Również okoliczność w postaci konieczności wycięcia drzew celem ustawienia rusztowania jest jedynie subiektywną obawą wnioskodawcy, tym bardziej, że zaskarżona decyzja ustalając zasady dostępu do budynku posadowionego na sąsiedniej nieruchomości w celu realizacji prac tynkarskich, nie zezwala na usunięcie drzew, a w ramach warunków korzystania z działki skarżącego nakazuje wręcz "zabezpieczenie przed uszkodzeniami i zniszczeniami drzew i krzewów znajdujących się na działce bez jakiejkolwiek wycinki, bez wysadzania" oraz "zabezpieczenie przed uszkodzeniem gałęzi drzew i krzewów w sąsiedztwie tynkowanego budynku w obszarze zajmowanego terenu". Wykonanie decyzji zgodnie z jej brzmieniem nie polega zatem na wycięciu drzew, czego obawia się skarżący. Odnosząc się do zaś ryzyka wywołania szkód moralnych poprzez przejście osób wykonujących prace budowlane przez cmentarz, na którym pochowani są bliscy wnioskodawcy, zauważyć trzeba, że zagrożenie, o jakim mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., musi mieć przede wszystkim konkretny wymiar ekonomiczny. Szkody moralne, o ile mogą być uznane za "niebezpieczeństwo" z punktu widzenia skarżącego, to nie wypełniają przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.