II SA/Ke 102/06

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 27 kwietnia 2007 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. F. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi W. F. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy p o s t a n a w i a : I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości, II. ustanowić dla W. F. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych. Wyrokiem z dnia 9 listopada 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę W. F. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postanowieniem z dnia 27 marca 2007 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną od tego wyroku sporządzoną osobiście przez W. F. W dniu 25 kwietnia 2007 r. skarżący złożył na formularzu urzędowym PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie radcy prawnego. Ze złożonego formularza wynika, że W. F. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Razem osiągają dochód miesięczny brutto w wysokości 1606 zł, na który składaj dwie emerytury - skarżącego w wysokości 1056 zł i jego żony w wysokości 550 zł. Wnioskodawca jest właścicielem domu wielkości 90 m kw i mieszkania o powierzchni 42 m kw. Skarżący podał, że oboje z żoną wydają miesięcznie 700 zł na zakup lekarstw. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające może zwrócić się o pomoc państwa. Uwzględniając przedstawioną wyżej trudną sytuację majątkową W. F., przede wszystkim, niewysoki dochód oraz bardzo duże wydatki na zakup lekarstw, uznano, że zasadny jest jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 1 i 2, art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.