II SA/Ke 1032/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2014r. na rozprawie sprawy ze skargi I. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 września 2013r. znak: [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia zawiesić postępowanie sądowe. Decyzją dnia 30 września 2013 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta decyzję z dnia 18 lipca 2013 r. znak: [...] o odmowie przyznania I. K. prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku ze sprawowaniem opieki nad matką M. S. W podstawie prawnej ww. rozstrzygnięcia wskazano przepisy art. 16a, art. 20, art. 23, art. 24, art. 26, art. 27 ust. 4 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczenia rodzinnych (Dz.U. z 2006r. Nr 139, poz. 992 ze zm.). W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że wnioskodawczyni nie spełniła warunku, o jakim mowa w art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, tj. nie zrezygnowała z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania opieki. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego I. K. podniosła, że przestała pracować w 2011 roku, aby opiekować się niepełnosprawną matką, choć stopień niepełnosprawności został ustalony dopiero w październiku 2012 r. z uwagi na długi czas oczekiwania na orzeczenie komisji ds. orzekania o niepełnosprawności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie II SA/Po 1026/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: czy art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.), w zakresie jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia pielęgnacyjnego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu wyrok Trybunału Konstytucyjnego rozstrzygający, czy mający w sprawie niniejszej zastosowanie przepis art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych jest zgodny z art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, będzie miał wpływ na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. Definitywne rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy więc od toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowania mającego na celu zbadanie zgodności z Konstytucja RP wskazanej powyżej regulacji zawartej w ustawie o świadczeniach rodzinnych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.