II SA/Ke 1046/14

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 22 grudnia 2014 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.C. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi Z. C. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia postanawia: I. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości, II. ustanowić dla Z. C. radcę prawnego którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w Kielcach. Z.C. złożyła formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jej skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z dorosłym synem. Skarżąca pobiera emeryturę w wysokości 1010 zł miesięcznie, syn jest bezrobotnym i nie osiąga żadnego dochodu. Wnioskodawczyni nie wykazała innego majątku poza domem wielkości 70 m² i gruntem rolnym o powierzchni 1,57 ha – VI klasa ziemi. Skarżąca oświadczyła, że jest schorowana, niepełnosprawna i miesięcznie wydaje około 200 zł na zakup leków, za wodę i gaz płaci 130 zł, za energię elektryczną – 90zł. Ponadto ponosi koszty wizyt lekarskich i rehabilitacji. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. , poz. 270), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie kosztów sądowych i ustanowienie adwokata przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie jakichkolwiek kosztów postępowania. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawczyni, przede wszystkim dochód z emerytury, który w całości jest przeznaczany na zaspokojenie jej bieżących potrzeb życiowych, w tym zakup leków oraz brak majątku poza małym gospodarstwem rolnym, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.