II SA/Ke 106/10
WyrokWSA w Kielcach2010-03-18
Skład orzekający: Renata Detka, Jacek Kuza, Dorota Pędziwilk-Moskal
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy właściciele sąsiedniej działki, którzy nie brali udziału w pierwotnym postępowaniu o pozwolenie na budowę, mogą skutecznie żądać wznowienia tego postępowania, powołując się na fakt, że budynek inwestora został usytuowany bliżej granicy ich działki niż wynikało to z projektu budowlanego, a tym samym, czy przysługuje im przymiot strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę?Ratio decidendi
Sąd uznał, że właściciele sąsiedniej działki nie mieli przymiotu strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę, ponieważ projektowany budynek nie oddziaływał na ich nieruchomość w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego. Odległość projektowanego budynku od granicy działki skarżących, wynosząca od 4,55 do 4,75 m, była zgodna z przepisami warunków technicznych, które dopuszczają taką lokalizację. W związku z brakiem przymiotu strony, nie zachodziła podstawa do wznowienia postępowania z uwagi na brak udziału w nim, a tym samym organ prawidłowo odmówił uchylenia pierwotnej decyzji o pozwoleniu na budowę.Stan faktyczny
G. i M.N. wystąpili o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty z dnia [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą J. i J.K. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego. Skarżący, jako sąsiedzi, twierdzili, że bez własnej winy nie brali udziału w postępowaniu, a budynek został usytuowany bliżej granicy ich działki niż wynikało to z projektu. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty odmawiającą uchylenia pierwotnej decyzji, uznając, że skarżącym nie przysługuje przymiot strony, gdyż ich działka nie znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu. WSA w Kielcach oddalił skargę.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Urszula Opara, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 marca 2010r. sprawy ze skargi G. N. i M. N. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę we wznowionym postępowaniu oddala skargę.
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...], odmawiającą we wznowionym postępowaniu uchylenia dotychczasowej decyzji Starosty z dnia [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej J. i J. K. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z urządzeniami towarzyszącymi to jest:
-zbiornikiem na ścieki wraz z przyłączem kanalizacji sanitarnej oraz wewnętrzną instalacją kanalizacyjną,
-przyłączem wodociągowym i wewnętrzną instalacją wodociągową, wewnętrzną instalacją elektryczną, wewnętrzną instalacją centralnego ogrzewania,
-zjazdem indywidualnym z drogi powiatowej (działka Nr 333),
w miejscowości B., gmina G., na działce Nr [...] oraz z uwagi na budowę zjazdu indywidualnego, na części pasa drogowego drogi powiatowej (działka Nr [...]) - gdyż stwierdzono brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 lub art. 145a kpa.
W uzasadnieniu tej decyzji organ ustalił, że Starosta decyzją z dnia [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił J. i J. K. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z w/w urządzeniami towarzyszącymi, znajdującego się w miejscowości B., gmina G., na działce Nr [...] oraz z uwagi na budowę zjazdu indywidualnego, na części pasa drogowego drogi powiatowej (działka Nr [...]). Decyzja ta stała się ostateczna w związku z niewniesieniem od niej odwołania.
Pismem z dnia 25 sierpnia 2009 r. G. i M.N., współwłaściciele działki nr [...] położonej w B. po sąsiedzku z działką inwestorów, wystąpili o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty z dnia [...] z uwagi na to, że bez własnej winy nie brali udziały w postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 4 kpa). Powiadomili równocześnie Starostę, że Wójt Gminy postanowieniem z dnia [...] wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, szamba, budynku garażowego i zjazdu indywidualnego na działce nr [...] w B. Jako datę powzięcia wiadomości o istnieniu decyzji Starosty z dnia [...] zainteresowani wskazali dzień 24 sierpnia 2009 r., w którym odbyli rozmowę w Inspektoracie Nadzoru Budowlanego, dotyczącą budowy budynku na działce Nr [...] w B.
Postanowieniem z dnia [...] Starosta - na wniosek G. i M.N. - wznowił postępowanie w sprawie zakończonej własną, ostateczną decyzją z dnia [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą J. i J.K. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z urządzeniami towarzyszącymi na działce Nr [...] w miejscowości B. W związku z zarzutami wnioskodawców wznowienia co do usytuowania budynku inwestorów znacznie bliżej granicy z ich działką, niż wykazane na mapie 6 metrów, Starosta ustalił, że Inspektor Nadzoru Budowlanego nie prowadzi postępowania w sprawie budowy budynku mieszkalnego na działce Państwa K. oznaczonej Nr [...], a podczas kontroli przeprowadzonej w dniu 15 lipca 2009 r. na tej działce organ nadzoru budowlanego stwierdził, że przedmiotowy budynek jest realizowany na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...], wydanej przez Starostę, bez istotnych odstępstw od ustaleń i warunków określonych w powyższym pozwoleniu.
W związku ze stwierdzeniem w projekcie budowlanym nieprawidłowości, Starosta postanowieniem z dnia [...] nałożył na J. i J.K. obowiązek ich usunięcia poprzez zwymiarowanie szerokości działki na wysokości budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działce Nr [...] oraz skorygowanie sumy ciągu wymiarowego w projekcie zagospodarowania działki. W zakreślonym terminie inwestorzy wywiązali się z nałożonego obowiązku przedkładając opracowanie zatytułowane "Projekt zagospodarowania terenu - Aneks " datowane w październiku 2009 r., w którym na kopii projektu zagospodarowania działki Nr [...] położonej w B. zatwierdzonego decyzją Starosty z dnia [...], projektant naniósł kolorem czerwonym zmianę wyznaczonej odległości budynku mieszkalnego położonego na działce Nr [...], od granicy z działką Nr [...].
Od przywołanej na wstępie decyzji Starosty z dnia [...] odmawiającej uchylenia decyzji z dnia [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji, odwołali się G. i M.N. Zarzucili oni, że zarówno Wójt Gminy jak i Starosta wydając decyzje dotyczące budynku mieszkalnego, usytuowanego na działce Nr [...] w B., posługują się nieaktualnymi mapami, na których nie został uwidoczniony podział działki Nr [...] na działkę Nr [...] i działkę Nr [...]. Zdaniem odwołujących się decyzja o pozwoleniu na budowę opierała się na szerokości dwóch działek t.j. [...] i [...], która to szerokość stanowiła dla urzędników wydających pozwolenie na budowę jedną całość.
W tak ustalonym stanie faktycznym organ II instancji wyjaśnił, że postępowanie wznowieniowe przeprowadza się w dwóch fazach.
W fazie pierwszej właściwy organ (to jest zgodnie z art. 150 § 1 kpa organ, który wydał decyzję w ostatniej instancji), bada czy zachodzą łącznie formalne przesłanki do wydania, na podstawie art. 149 § l kpa, postanowienia o wznowieniu postępowania, to jest:
- czy wniosek o wznowienie postępowania pochodzi od strony,
- czy decyzja, której dotyczy wniosek, jest ostateczna,
- czy podanie o wznowienie postępowania złożone zostało z zachowaniem terminów określonych przepisem art. 148 § l i 2 kpa,
czy żądanie wznowienia oparte jest na powołaniu enumeratywnie wyliczonych przepisem art. 145 § l kpa przyczyn wznowienia.
W analizowanej sprawie organ II instancji zaakceptował ustalenia Starosty co do tego, że decyzja Starosty z dnia [...] jest ostateczna, a termin wynikający z przepisu art. 148 § 2 kpa został zachowany, ponieważ G. i M.N. oświadczyli, że powzięli wiadomość o istnieniu powyższej decyzji w dniu [...], zaś przedmiotowy wniosek złożyli w dniu 27 sierpnia 2009 r. Organ odwoławczy ustalił też, że żądanie wznowienia postępowania oparte zostało na przesłance wymienionej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa - strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. W takiej sytuacji, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, zasadnie doszło do wznowienia postępowania postanowieniem Starosty z dnia [...] i zbadania kwestii przymiotu strony wnioskodawców w ramach wznowionego postępowania, w którym przeprowadzono postępowanie co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.
W oparciu o przedłożony przez inwestorów "Projekt zagospodarowania terenu - "Aneks ..... " z października 2009 r. oraz projekt budowlany, a także informację INB zawartą w piśmie z dnia 2 października 2009 r., organ odwoławczy ustalił, że projekt budowlany zatwierdzony decyzją Starosty z dnia [...] przewidywał usytuowanie przedmiotowego budynku w odległości 6 m od granicy z działką Nr [...]. Z opracowania zatytułowanego "Aneks ... " wynika natomiast, że budynek mieszkalny przeznaczony do realizacji na działce Państwa K. oznaczonej Nr [...], został usytuowany ścianą południowo - wschodnią z otworami w zmiennej odległości od granicy z działką G. i M.N. oznaczoną Nr [...], wynoszącej 4,55 - 4,75 m i tylko ta odległość została skorygowana. Uwzględniając taką odległość przedmiotowego budynku mieszkalnego od granicy, organ II instancji uznał, że Starosta prawidłowo ustalił obszar oddziaływania budynku mieszkalnego usytuowanego na działce Nr [...] i wyczerpująco wykazał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że działka Nr [...] G. i M. N. nie znajduje się w obszarze oddziaływania tego obiektu.
W związku z tym i z uwagi na treść art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, zgodnie z którym stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele i użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu, organ II instancji uznał, że odwołującym się jako właścicielom działki Nr [...], nie przysługiwał przymiot strony w postępowaniu zakończonym wydaniem pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku na działce Nr [...], to jest decyzją Starosty z dnia [...]. W konsekwencji należało przyjąć, że nie zaszła przyczyna wznowienia wskazana przez G. i M.N., wymieniona w katalogu przyczyn wznowienia, enumeratywnie wyliczonych w przepisie art. 145 § 1 kpa. Dlatego organ I instancji prawidłowo skorzystał z przepisu art. 151 § 1 pkt 1 kpa i odmówił uchylenia dotychczasowej decyzji Starosty z dnia [...] na wniosek G. i M.N.
W odpowiedzi na zarzuty zawarte w odwołaniu Wojewoda wyjaśnił, że projekt zagospodarowania działki nr [...], zatwierdzony decyzją Starosty z dnia [...] sporządzono na kopii mapy sytuacyjno - wysokościowej przyjętej do zasobów Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w dniu 24 kwietnia 2006 r. z informacją, że mapa ta może służyć do celów projektowych. Tak sporządzona mapa jest wiążąca dla organów administracji architektoniczno-budowlanej i nie może być kwestionowana w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę. Poza tym na mapie tej jednoznacznie oznaczono granicę pomiędzy działkami Nr [...] i [...] oraz usytuowanie południowo-wschodniej ściany przedmiotowego budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr [...] z odniesieniem do granicy działki. Natomiast postępowanie Wójta Gminy w sprawie wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji jest postępowaniem odrębnym i nie podlega ocenie w postępowaniu w sprawie wydania pozwolenia na budowę.
W skardze od powyższego rozstrzygnięcia G.N. i M.N. wnieśli o wnikliwe zbadanie sprawy wydania decyzji zezwalającej na budowę domu jednorodzinnego w miejscowości B. przez J. i J.K. W uzasadnieniu skargi skarżący stwierdzili, że nie byli stronami w postępowaniu dotyczącym wydania pozwolenia na budowę, a w ich ocenie "nie zostały spełnione wymogi formalne dotyczące wydanej decyzji" .
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W dniu 2 marca 2010 r. skarżący złożyli do akt sprawy odpis decyzji SKO z dnia [...], uchylającej w całości do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji decyzję Wójta Gminy z dnia [...] wydaną w trybie wznowieniowym ustalającą warunki zabudowy działki nr ew. [...] położonej w miejscowości B., gmina G. dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i zbiornikiem na nieczystości ciekłe, budowie budynku gospodarczego, a także zjazdu na działkę. W uzasadnieniu takiej decyzji SKO stwierdziło m.in., że wydanie przez Wójta Gminy we wznowionym postępowaniu jedynie decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy bez uchylenia decyzji dotychczasowej powoduje, że w obrocie prawnym nadal funkcjonuje ostateczna decyzja wydana w postępowaniu, co do którego istnieje uzasadniony zarzut, że było ono dotknięte wadami wymienionymi w art. 145 § 1 pkt 4 i 6 kpa. Pozostawienie tej decyzji w obrocie prawnym doprowadziłoby do sytuacji funkcjonowania w obrocie prawnym dwóch decyzje w tej samej sprawie, tj. decyzji z dnia [...] oraz decyzji z dnia [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Sądowa kontrola legalności zaskarżonej decyzji sprawowana jest w granicach sprawy, przy czym sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ).
Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji będącej przedmiotem skargi ( art. 145 § 1 ustawy o p.p.s.a.).
Stan faktyczny ustalony przez organy obu instancji znajduje potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym. Dlatego można było na nim oprzeć poczynione w sprawie ustalenia.
Postępowanie zakończone wydaniem zaskarżonej decyzji zostało przeprowadzone w trybie wznowieniowym uregulowanym w rozdziale 12 Działu II kodeksu postępowania administracyjnego, co determinuje zakres rozpoznania sprawy i określa przesłanki, jakie należy spełnić, aby mogło dojść do wzruszenia w tym trybie ostatecznej decyzji administracyjnej, czego domagali się skarżący.
Ponieważ G. i M.N. jako przyczynę wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty z dnia [...] wskazali fakt niebrania przez nich udziału w sprawie, czyli przesłankę wznowienia postępowania określona w art. 145 §1 pkt 4 kpa, konieczna była na wstępie ocena, na jakim etapie postępowania wznowieniowego ta okoliczność powinna być zbadana.
Przyjmując dominujący w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd Sąd zaakceptował ustalenia organu, że w okolicznościach niniejszej sprawy kwestie związane z ustaleniem, czy wnioskodawcy postępowania wznowieniowego spełniają warunki określone w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, muszą być rozważone w postępowaniu merytorycznym, przeprowadzanym dopiero po uprzednim wydaniu postanowienia w trybie art. 149 § 1 k.p.a. Pierwsza faza postępowania o wznowienie polega bowiem na zbadaniu, czy wniosek o wznowienie postępowania opiera się na podstawach wymienionych w art. 145 § 1 kpa i czy został zachowany termin do złożenia wniosku przewidziany w art. 148 kpa. W tej fazie postępowania organ administracji bada również, czy nie występują negatywne przesłanki przedmiotowe dla wznowienia postępowania, np. czy wniosek jest złożony w postępowaniu, które nie zostało zakończone ostateczną decyzją. Na tym etapie organ administracji bada również, czy wniosek pochodzi od strony postępowania. Jeśli jednak wniosek o wznowienie postępowania jest oparty o przesłankę przewidzianą w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, zawiera stwierdzenie wywodzące, że składając to podanie podmiot uważa, iż przysługiwał mu przymiot strony w postępowaniu, a został w tym postępowaniu pominięty, to weryfikacja twierdzeń wnoszącego podanie następuje w następnej fazie postępowania prowadzonej po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania. Na tym etapie postępowania organ administracji może dopiero przeprowadzić merytoryczną ocenę materiału sprawy i dokonać weryfikacji twierdzeń wnoszącego podanie, iż przysługiwał mu przymiot strony w postępowaniu (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 1998 r. IV SA 116/98, LEX nr 43747).
Ponieważ w niniejszej sprawie nie było wątpliwości co tego, że wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty z dnia [...] został złożony przez G. i M.N., którzy nie byli stronami tamtego postępowania i właśnie tę okoliczność wskazali jako przyczynę wznowienia, a ponadto wniosek o wznowienie złożyli w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedzieli się o decyzji Starosty z dnia [...] - zasadnie organ I instancji postanowieniem z dnia [...] na podstawie art. 149 § 1 kpa wznowił postępowanie i w toku wznowionego postępowania poczynił ustalenia pozwalające na ocenę, czy skarżącym istotnie przysługuje przymiot strony w postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę obiektu położonego na działce sąsiadującej z działką skarżących.
O tym komu przysługuje przymiot strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę rozstrzygają przepisy prawa budowlanego. Zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. Nr 156/06 poz. 1118 ze zm.), stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Według natomiast art. 3 pkt 20 prawa budowlanego, ilekroć w ustawie jest mowa obszarze oddziaływania obiektu - należy przez to rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Uwzględniając funkcję, formę, konstrukcję projektowanego obiektu i inne jego cechy charakterystyczne oraz sposób zagospodarowania terenu znajdującego się w otoczeniu projektowanej inwestycji należy stwierdzić, że żadne przepisy odrębne nie wprowadzają związanych z tym obiektem ograniczeń w zagospodarowaniu terenu działki skarżących.
Spośród przepisów odrębnych, o jakich mowa w przytoczonym przepisie, analizy w kontekście zgłoszonych w sprawie wątpliwości co do usytuowania przedmiotowego budynku względem granicy, wymaga Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75/02 poz. 690 ze zm.). Zgodnie z § 12 ust. 1 tego rozporządzenia jeżeli z przepisów § 13, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż:
1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy,
2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy.
Z treści przytoczonego przepisu wynika, że w przypadku budynku mieszkalnego jednorodzinnego, takiego jak objęty projektem budowlanym przedstawionym do zatwierdzenia w niniejszej sprawie, uznanie terenu położonego w otoczeniu tego budynku za obszar oddziaływania tego obiektu zależy od tego, czy budynek ten położony jest w odległości nie większej niż 4 metry od granicy z sąsiednią działką budowlaną. Jeżeli bowiem budynek ten jest położony w odległości większej niż 4 metry od granicy, to obszar oddziaływania przedmiotowego budynku mieszkalnego w całości mieści się na działce inwestora.
Ponieważ kwestia odległości projektowanego budynku mieszkalnego od granicy z działką oznaczoną numerem [...] należącą do skarżących, była w niniejszej sprawie kwestionowana, a ponadto z projektu zagospodarowania terenu wynikały nieprawidłowości dotyczące zwymiarowania szerokości działki na wysokości projektowanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz skorygowania sumy ciągu wymiarowego projektu zagospodarowania działki wykazującego odległość budynku do granicy działek [...], [...], i szerokości budynku odpowiednio: 4 m + 6 m + 11,65 m = 21,65 m, w stosunku do skali mapy do celów projektowych 1:500 - konieczne było wyjaśnienie tej kwestii w toku wznowionego postępowania. Dlatego zasadnie organ I instancji postanowieniem z dnia [...] wydanym w trybie art. 35 ust. 3 prawa budowlanego nałożył na inwestorów obowiązek usunięcia stwierdzonych w przedłożonym projekcie nieprawidłowości. Złożony w odpowiedzi na to wezwanie "Projekt zagospodarowania terenu. Aneks do pozwolenia na budowę dotyczący zmiany zagospodarowania t.j. lokalizacji budynku mieszkalnego względem granic działek" - wyjaśnia wskazane w postanowieniu z dnia [...] nieprawidłowości, zwłaszcza w zakresie koniecznym do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Zgodnie z tym dokumentem bowiem, zmienione względem przewidzianego w pierwotnym projekcie zagospodarowania usytuowanie przedmiotowego budynku, w dalszym ciągu spełnia wymogi określone w przytoczonym § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Zaprojektowana odległość południowo-wschodniej ściany tego budynku od granicy z działką skarżących wynosi bowiem od 4,55 do 4,75 m. Należy też wyjaśnić, że w niniejszym postępowaniu nie mają znaczenia powoływane przez skarżących, niczym nie poparte twierdzenia, dotyczące bliższego względem granicy z ich działką, rzeczywistego usytuowania budynku mieszkalnego inwestorów. Mimo tego bowiem, że kontrolowane postępowanie administracyjne, na skutek wznowienia po upływie ponad 3 lat od daty wydania kwestionowanej decyzji z dnia [...], prowadzone było w czasie, gdy przedmiotowy budynek w stanie surowym już powstał - postępowanie to nie zmieniło swojego charakteru i w dalszym ciągu dotyczyło obiektu budowlanego, który w zaprojektowanym kształcie ma dopiero powstać. W konsekwencji uwzględnienie wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę uzależnione było od spełnienia przez ten projekt budowlany wymogów ustawowych, w szczególności dotyczących dopuszczalnego usytuowania projektowanego budynku mieszkalnego względem granic z sąsiednimi działkami. Zmiany konkretnych rozwiązań projektowych przewidziane w aneksie do projektu budowlanego, nie mogą stanowić podstawy do odmowy udzielenia pozwolenia na budowę, skoro są zgodne z przepisami. Domniemane odstępstwa pomiędzy zatwierdzonym projektem budowlanym, a zrealizowanym obiektem, nie mogły mieć wpływu na udzielenie pozwolenia na budowę, a tylko – jeżeli mają charakter istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, na które inwestorzy nie uzyskali zgody organu architektoniczno-budowlanego w postępowaniu o zmianę pozwolenia na budowę - mogą stanowić podstawę do wdrożenia przed organami nadzory budowlanego postępowania, o jakim mowa w art. 50 i 51 prawa budowlanego. Jeżeli więc skarżący – wbrew ustaleniom organów opartym na informacjach Inspektora Nadzoru Budowlanego co do braku istotnych odstępstw od projektu budowlanego - uważają, że takie istotne odstępstwa w sprawie jednak zachodzą, to mogą ponownie spowodować kontrolę przedmiotowej inwestycji przez organy nadzoru budowlanego i domagać się wszczęcia przez INB stosownego postępowania nadzorczego. Ponieważ więc aneks do projektu budowlanego przewiduje, że planowany budynek mieszkalny ma być usytuowany w odległości 4,55 do 4,75 m od granicy z działką skarżących, a cytowane wyżej przepisy taką lokalizację dopuszczają, to budynek ten w takiej odległości od granicy może powstać.
Nie było też w sprawie podstaw do kwestionowania położenia granicy pomiędzy działkami inwestorów i skarżących. Ewentualne zarzuty skarżących dotyczące przebiegu granicy ich nieruchomości z nieruchomością inwestora, nie mogły być rozpatrywane, ani być podstawą do kwestionowania przedłożonego projektu zagospodarowania działki inwestora. Projekt ten bowiem, stosownie do treści art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego i § 8 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 120/03 poz. 1133), został sporządzony na kopii aktualnej mapy zasadniczej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 23 maja 2006 r., o czym świadczy stosowna adnotacja. Jeżeli skarżący mają zastrzeżenia do granicy pomiędzy ich działką, a działką inwestorów, powinni przeprowadzić stosowne postępowanie rozgraniczeniowe, co dopiero mogłoby spowodować zmianę mapy zasadniczej i w konsekwencji spowodować zmianę przedmiotowego projektu zagospodarowania działki inwestorów. Ponieważ skarżący nie wykazali, ani nawet nie twierdzili, aby jakiekolwiek postępowanie rozgraniczeniowe dotyczące granicy ich działki się toczyło, czy tym bardziej zakończyło - nie było w sprawie podstaw do kwestionowania przyjętej w projekcie zagospodarowania granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...].
Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że działka skarżących nie znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu budowlanego, którego dotyczy niniejsze postępowanie. Dlatego należy zgodzić się z oceną organów obu instancji co do braku po stronie G. i M.N. przymiotu stron postępowania administracyjnego w sprawie o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z urządzeniami towarzyszącymi w miejscowości B., gmina G. Skoro tak, to zasadnie Starosta zastosował przepis art. 151 § 1 pkt 1 kpa i odmówił uchylenia dotychczasowej decyzji Starosty z dnia [...]. Skoro bowiem skarżący nie mają przymiotu stron wznowionego postępowania, to brak jest w sprawie podstaw do uchylenia dotychczasowej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa.
Na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy nie mogła mieć wpływu decyzja SKO z dnia [...], uchylająca w całości do ponownego rozpatrzenia wydaną w trybie wznowieniowym decyzję Wójta Gminy z dnia [...], ustalającą warunki zabudowy działki nr ew. [...] położonej w miejscowości B., gmina G., dla przedmiotowej inwestycji. Ponieważ podstawą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę w sytuacji braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest ostateczna decyzja ustalająca warunki zabudowy, brak tej decyzji uniemożliwia udzielenie pozwolenia na budowę. Uchylenie natomiast ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy, jest podstawą do wznowienia postępowania w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę, o czym mowa w art. 145 § 1 pkt 8 kpa. Taka sytuacja jednak w niniejszej sprawie nie zachodzi. Ostateczna decyzja Wójta Gminy z dnia [...] ustalająca warunki zabudowy działki nr [...] położonej w miejscowości B., gmina G. dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i zbiornikiem na nieczystości ciekłe, budowie budynku gospodarczego, a także zjazdu na działkę, mimo wznowienia postępowania w sprawie zakończonej tą decyzją i wydania w toku tego postępowania merytorycznej decyzji przez organ I i II instancji, do daty wydania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji, ani nawet do chwili wydania wyroku – nie została uchylona. Wójt Gminy ograniczył się bowiem w swej decyzji z dnia [...] do powtórnego - po wznowieniu postępowania - ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i zbiornikiem na nieczystości ciekłe, budowie budynku gospodarczego, a także zjazdu na działkę, bez uchylania decyzji dotychczasowej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze natomiast, kwestionując takie rozstrzygnięcie Wójta Gminy uchyliło jego decyzję do ponownego rozpatrzenia. W efekcie decyzja Wójta Gminy z dnia [...] ustalająca warunki zabudowy, w oparciu o którą wydana została decyzja Starosty z dnia [...] o udzieleniu pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji – w dalszym ciągu pozostaje w obrocie. Skoro tak, to nie zachodziły w sprawie podstawy z art. 145 § 1 pkt 8 kpa do uchylenia dotychczasowej decyzji Starosty z dnia [...] udzielającej J. i J. K. pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku mieszkalnego z urządzeniami towarzyszącymi.
Uwzględniając powyższe uwagi należy stwierdzić, że podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Ponieważ jednocześnie brak jest okoliczności, które należałoby wziąć pod uwagę z urzędu, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło