II SA/Ke 1080/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2016 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniami z 1 grudnia 2015 r., doręczonymi 2 grudnia 2015 r., T. K. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł oraz do jej podpisania i złożenia jednego odpisu skargi dla uczestnika, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, w tym nie uiścił wpisu sądowego, natomiast 10 grudnia 2015 r. (data nadania) złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy oraz złożył odpis skargi i podpisaną skargę. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z kolei art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zaznaczyć należy, iż wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, aby mógł zabezpieczyć stronę przed konsekwencjami braku uiszczenia wpisu sądowego w wyznaczonym terminie, winien zostać złożony w otwartym terminie przewidzianym dla uiszczenia tego wpisu. Ponieważ skuteczne doręczenie skarżącemu przesyłki zawierającej odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu nastąpiło 2 grudnia 2015 r., termin do uiszczenia wpisu sądowego bądź złożenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych upłynął 9 grudnia 2015 r. Dlatego złożenie przez skarżącego ww. wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz uzupełnienie braków formalnych skargi w dniu 10 grudnia 2015 r. (data nadania), nastąpiło już po upływie terminu do uiszczenie wpisu sądowego od skargi. Z uwagi na to skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a należało odrzucić.