II SA/Ke 1081/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Kobyłecka po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej. Decyzją z dnia [...] nr [...], wydaną z upoważnienia Wójta Gminy przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej przyznano G. W. zasiłek celowy w kwocie 50 zł. W wyniku rozpatrzenia odwołania G. W., Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] uchyliło wyżej wymieniona decyzję z dnia [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze w Kielcach wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej , wnosząc o jej uchylenie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach wniosło o jej odrzucenie wskazując, że podmiot wnoszący skargę nie posiada legitymacji skargowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zarzuty zawarte w skardze nie mogą być przedmiotem merytorycznej kontroli sądowej, albowiem skarga nie została wniesiona przez podmiot uprawniony w rozumieniu art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., a co za tym idzie podlegać musi odrzuceniu. W rozpatrywanej sprawie podmiotem składającym skargę jest Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej. Skarżący jest zatem jednocześnie organem, który wydał decyzję w pierwszej instancji - uchyloną następnie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze - a to wyłącza możliwość zaskarżenia przez niego do Sądu rozstrzygnięcia Kolegium z dnia [...] Wydając z upoważnienia Wójta Gminy decyzję w pierwszej instancji, Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej nie działał bowiem jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy sprawa, lecz jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji. Istnienie interesu prawnego jest zaś stosownie do art. 50 § 1 p.p.s.a, warunkiem niezbędnym do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia - z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej uprawnienia strony, która poprzez wniesienie skargi kwestionuje takie rozstrzygnięcie. Podkreślenia wymaga, że takiej konstrukcji prawnej nie przewidują przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (por. decyzję NSA z dnia 3 kwietnia 2002r., II SA/Gd 563/02, LEX nr 76118 oraz decyzję NSA z dnia 2 marca 2006r., II GSK 387/05, LEX nr 197511 ). Mając na uwadze brak interesu prawnego Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej we wniesieniu skargi w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.