II SA/Ke 11/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2018 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków postanawia: odrzucić sprzeciw. Decyzją z [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, na podstawie art. 138 § 2 kpa uchylił w całości decyzję organu I instancji wydaną w przedmiocie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Powyższa decyzja została doręczona skarżącemu Zarządowi Melioracji i Urządzeń Wodnych [...], który zaskarżył ją 7 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że 1 czerwca 2017 r. weszła w życie nowelizacja ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej P.p.s.a., dokonana ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935). Na mocy ustawy nowelizującej do działu III P.p.s.a. zatytułowanego "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym" dodano rozdział 3a "Sprzeciw od decyzji", zawierający artykuły 64a – 64e. Zgodnie z regulacją art. 64a P.p.s.a., od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 kpa, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Z kolei z art. 64c § 1, § 2 i § 3 P.p.s.a. wynika, że sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji, wnosi się go za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem sprzeciwu. Jednocześnie termin, o którym mowa w § 1, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła sprzeciw od decyzji wprost do sądu administracyjnego. Zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej 8 listopada 2017 r. W dniu 7 grudnia 2017 r. ZMiUW wniósł od tej decyzji skargę. Ponieważ zaskarżona decyzja organu drugiej instancji została wydana w nowym stanie prawnym, na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., to nie ulega wątpliwości, że pismo strony zatytułowane "skarga", kwestionujące tę decyzję należy zakwalifikować jako sprzeciw od decyzji, o którym mowa w art. 64a i następnych ustawy p.p.s.a. Oznacza to, że przedmiotowy sprzeciw powinien zostać złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji organu odwoławczego, tj. najpóźniej w dniu 22 listopada 2017 r. Tymczasem został on wniesiony dopiero w dniu 7 grudnia 2017r. Mając to na uwadze sprzeciw, jako spóźniony, podlegał odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 64b § 1 P.p.s.a., który stanowi, że do sprzeciwu stosuje się odpowiednio przepisy o skardze. Na marginesie należy podnieść, że Sąd dostrzegł, że strona skarżąca została mylnie pouczona przez organ o trybie zaskarżenia decyzji. Błąd organu nie może jednak spowodować merytorycznego rozpoznania sprawy, gdyż błędne pouczenie nie kreuje prawa, które nie zostało przewidziane w przepisach. Ponadto należy zauważyć, że strona skarżąca jest w sprawie reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, ujawnionego już w sprzeciwie. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.