II SA/Ke 1105/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kuchta, Asesor WSA Sylwester Miziołek (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Urszula Opara, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 października 2006r. sprawy ze skargi L.O. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. II SA/Ke 1105/05 U z a s a d n i e n i e Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...], po rozpatrzeniu zażalenia M.J. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...], wstrzymujące z dniem 18 lipca 2005 roku nadbudowę budynku mieszkalnego na działce nr 228/1 przy ul. R. w P. z powodu istotnych odstępstw od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę oraz przepisów, z jednoczesnym nałożeniem obowiązku niezwłocznego zabezpieczenia przed opadami atmosferycznymi rozebranej ściany wschodniej, wspólnej dla budynku inwestora i budynku znajdującego się na działce sąsiedniej, należącej do L. O., na podstawie art.138 § 1 pkt 2 kpa - uchylił zaskarżone postanowienie i orzekł o braku podstaw do jego wydania z przyczyn omówionych w uzasadnieniu. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż postanowienie organu I instancji podjęte zostało na podstawie art. 50 ust.1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane z powodu prowadzenia budowy w sposób istotnie odbiegający od warunków udzielonego pozwolenia na budowę oraz przepisów. Zażalenie od tego postanowienia wniosła M.J. podnosząc m.in., iż prace prowadzone są zgodnie z projektem i żadne rozbieżności nie występują, a powstałe ewentualnie przy rozbiórce szkody są zdarzeniem losowym i zostały już naprawione. Organ odwoławczy po dokonaniu własnych oględzin oraz po analizie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy uznał, że w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do zastosowania przepisu art. 50 ust.1 pkt 4 Prawa budowlanego z 1994 roku. Jak wskazał organ odwoławczy z protokołu kontroli wynika, że " roboty są zgodne z projektem", również pomiary uzupełniające dokonane w dniu 19 lipca 2005 roku nie wykazały, ażeby szerokość frontowej elewacji przekroczyła projektowaną szerokość 14,30 m. Dowody zebrane w sprawie nie wskazały, aby nadbudowa przedmiotowego obiektu była prowadzona z istotnym odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego i z przekroczeniem granicy działki, zatem stanowisko organu I instancji jest bezpodstawne. Ustalając powyższe organ odwoławczy uchylił zaskarżone postanowienie i orzekł "o braku podstaw do jego wydania na podstawie art. 50 ust 1 pkt 4 Prawa budowlanego z 1994 roku". W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie L. O. zarzucił, iż przedmiotowe postanowienie "narusza obowiązujące prawo i nie daje możliwości naprawienia popełnionych błędów przy projektowaniu i wykonaniu obiektu", albowiem inwestor rozbierając dach i strop rozebrał część stropu i dachu na jego działce, czego nie obejmował zatwierdzony projekt budowlany. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, natomiast odnośnie ewentualnych roszczeń z tytułu naruszenia własności skarżący, zdaniem organu może dochodzić na drodze postępowania cywilnego.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, ale z innych przyczyn niż w niej podano. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia, wskazać należy, iż postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zostało wydane z naruszeniem art. 138 § 1 pkt 2 kodeksu postępowania administracyjnego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Rozstrzygnięciem zawartym w postanowieniu z dnia [...], wydanym w pierwszej instancji przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. wstrzymano prowadzoną przez M.J. nadbudowę budynku mieszkalnego z powodu istotnych odstępstw od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę. Rozpatrując zażalenie od tego postanowienia, organ odwoławczy zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego powinien rozpatrzeć sprawę ponownie w pełnym zakresie i wydać rozstrzygnięcie, jakie przewiduje przepis art.138 kpa., w którym zostały ściśle określone jego kompetencje. Przepis ten zawiera wyczerpujące wyliczenie rozstrzygnięć, jakie mogą być wydane przez organ odwoławczy. Zgodnie z jego treścią organ odwoławczy wydaje rozstrzygnięcie, w którym: 1) utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo 2) uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy bądź uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji, albo 3) umarza postępowanie odwoławcze. Organ odwoławczy może też uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ ten może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy / art.138 § 2 kpa /. Przepis ten nie przewiduje zatem możliwości uchylenia zaskarżonego orzeczenia z jednoczesnym stwierdzeniem o braku podstaw do jego wydania. Wobec tego skoro organ odwoławczy w niniejszej sprawie wydał postanowienie, w którym na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił postanowienie organu I instancji, to stosownie do treści tego przepisu zobowiązany był orzec co do istoty sprawy, bądź uchylając postanowienie w przypadku zaistnienia przesłanek o jakich mowa w art.105 kpa - umorzyć postępowania pierwszej instancji. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c, art. 152 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł o uchyleniu zaskarżonego postanowienia, uznając że organ dopuścił się naruszenia przepisu postępowania (art. 138 § 1 pkt 2 kpa), które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.