II SA/Ke 1111/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka (spr.), Sędzia WSA Jacek Kuza, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 stycznia 2015r. sprawy ze skargi D. B. na decyzję [...] Kuratora Oświaty w K. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie potrzeby indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego oddala skargę. Decyzją z [...] r., znak: [...], Świętokrzyski Kurator Oświaty w Kielcach po rozpatrzeniu odwołania D. B. na podstawie art. 71b ust. 4 w zw. z art. 31 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty i art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy orzeczenie Zespołu Orzekającego Miejskiego Zespołu Poradni Psychologiczno – Pedagogicznych w K. nr [...] z dnia 9 września 2014 r. o potrzebie indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego D. B., urodzonego 8 lipca 2005 r. w Ł. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 4 sierpnia 2014 r. D. B. złożył do Zespołu Orzekającego Miejskiego Zespołu Poradni Psychologiczno – Pedagogicznych w K. wniosek o wydanie orzeczenia o potrzebie indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego D. B. Do wniosku dołączono zaświadczenie lekarskie wydane przez lekarza psychiatrę dnia 31 lipca 2014 r. oraz informację o gotowości dziecka do podjęcia nauki w szkole podstawowej z dnia 25 kwietnia 2014 r. Po odbyciu posiedzenia Zespół Orzekający wydał orzeczenie o potrzebie indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego D. B. W odwołaniu skarżący podniósł, iż w orzeczeniu nie uwzględniono wszystkich zaleceń zawartych w zaświadczeniu lekarskim i wniósł o zmianę orzeczenia poprzez wskazanie: konieczności dodatkowego zatrudnienia doświadczonego nauczyciela na określony czas, zalecanego czasu pobytu D. w grupie przedszkolnej poza nauczaniem indywidualnym oraz wpisanie w treści orzeczenia zalecenia lekarskiego, iż wyboru nauczyciela wspomagającego powinni dokonać rodzice dziecka. Rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym [...] Kurator Oświaty wskazał, że zgodnie z art. 71b ust. 1a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, indywidualnym obowiązkowym rocznym przygotowaniem przedszkolnym obejmuje się dzieci, których stan zdrowia uniemożliwia lub znacznie utrudnia uczęszczanie do przedszkola. Zgodnie z doręczonym przez wnioskodawcę zaświadczeniem lekarskim stan zdrowia D. B. znacznie utrudnia mu realizację obowiązku rocznego przygotowania przedszkolnego, którym jest objęty w roku szkolnym 2014/2015 na podstawie decyzji Dyrektora Szkoły Podstawowej nr 2 w K. z dnia 31 sierpnia 2012 r., którą odroczono mu obowiązek szkolny do ukończenia 10-go roku życia. Zespół Orzekający uwzględnił przedstawione przez wnioskodawcę zaświadczenie lekarskie i wydał orzeczenie o potrzebie indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego. Organ podniósł, że w treści orzeczenia zawarto elementy wskazane w § 8 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 18 września 2008 r. w sprawie orzeczeń i opinii wydawanych przez zespoły orzekające działające w publicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych. W ocenie [...] Kuratora Oświaty zawarte w odwołaniu żądanie uzupełnienia orzeczenia nie znajduje oparcia w przepisach powszechnie obowiązującego prawa. Organ wskazał, że rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 28 sierpnia 2014 r. w sprawie indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego dzieci i indywidualnego nauczania dzieci i młodzieży, wyraźnie wskazuje tygodniowy wymiar godzin zajęć indywidualnego przygotowania przedszkolnego realizowanych z dzieckiem – od 4 do 6 godzin, a kompetencje do zmniejszania bądź zwiększania tego wymiaru powierzono dyrektorowi przedszkola. Ponadto organ podniósł, że § 10 ust. 1 ww. rozporządzenia określa, że dzieciom objętym indywidualnym przygotowaniem przedszkolnym, których stan zdrowia znacznie utrudnia uczęszczanie do przedszkola, w celu ich integracji ze środowiskiem i zapewnienia im pełnego osobowego rozwoju, dyrektor, w miarę posiadanych możliwości, z uwzględnieniem zaleceń zawartych w orzeczeniu oraz aktualnego stanu zdrowia dziecka, organizuje różne formy uczestniczenia dziecka w życiu przedszkola, w szczególności umożliwia udział w zajęciach rozwijających zainteresowania i uzdolnienia, uroczystościach i imprezach przedszkolnych lub szkolnych. Tym samym Zespół Orzekający nie może narzucić dyrektorowi przedszkola ram czasowych tej integracji, gdyż będzie ona uzależniona każdorazowo od możliwości danego przedszkola. Organ podkreślił, że rozporządzenie w § 4 ust. 1 wyklucza możliwość realizowania indywidualnego przygotowania przedszkolnego w formie zajęć z rówieśnikami. Odnosząc się do kwestii związanej z zatrudnieniem dodatkowego nauczyciela organ wskazał, że wyłączną kompetencję w kwestiach zatrudnienia nauczycieli ma dyrektor przedszkola. Żaden przepis prawny nie daje lekarzowi, Zespołowi Orzekającemu czy rodzicom prawa do nałożenia na dyrektora obowiązku zatrudnienia nauczyciela wskazanego przez rodziców czy nawet konsultowania z rodzicami wyboru nauczyciela do zatrudnienia, a więc takie zalecenie nie mogło się znaleźć w orzeczeniu. Ponadto zauważył, że w przedszkolu integracyjnym zatrudnia się dodatkowo nauczycieli posiadających kwalifikacje w zakresie pedagogiki specjalnej w celu współorganizowania kształcenia integracyjnego. Ponieważ obowiązek zatrudnienia nauczycieli wspomagających w przedszkolu integracyjnym wynika wprost z przepisów prawa to nie ma konieczności umieszczania takiego zalecenia w orzeczeniu. Organ podkreślił, że nauczyciel wspomagający to nie opiekun indywidualny dziecka. Przepisy prawa oświatowego nie przewidują możliwości zatrudnienia indywidualnego asystenta osoby niepełnosprawnej przez przedszkole, szkołę lub placówkę oświatową. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze D. B. wniósł o uchylenie decyzji z 14 października 2014 r. oraz orzeczenia Zespołu Orzekającego Miejskiego Zespołu Poradni Psychologiczno-Pedagogicznych w K. z 9 września 2014 r. oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: I. art. 71 b ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, § 8 ust. 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 18 września 2008 r. w sprawie orzeczeń i opinii wydawanych przez zespoły orzekające działające w publicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych oraz § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 28 sierpnia 2014 r. w sprawie indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego, polegające na błędnym przyjęciu, iż w treści orzeczenia o potrzebie indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego brak jest podstaw do wpisania adnotacji dotyczących możliwości wskazania ram czasowych integracji dziecka skarżącego w ramach grupy rówieśniczej poza nauczaniem indywidualnym, a nadto o potrzebie zatrudnienia dodatkowego nauczyciela wspomagającego oraz związaną z tym potrzebę konsultacji w tym zakresie z rodzicami dziecka; II. art. 7 i art. 24 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r. albowiem nieuzasadniona i sprzeczna z materiałem dowodowym odmowa wpisania żądanych przez skarżącego adnotacji wynikających z zaświadczenia lekarskiego z dnia 31 lipca 2014 r. jest sprzeczna z najlepszym interesem dziecka niepełnosprawnego oraz narusza prawa tego dziecka do edukacji odpowiadającej potrzebom osób niepełnosprawnych; III. art. 7, art. 8, art. 75, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 kpa polegające na niewłaściwym, niepełnym i jednocześnie arbitralnym rozpatrzeniu zgromadzonego materiału dowodowego mającego istotny wpływ na wydanie decyzji. W ocenie skarżącego błędnym jest twierdzenie, że zespół orzekający nie może narzucić dyrektorowi przedszkola ram czasowych integracji dziecka z rówieśnikami, gdyż uzależniona będzie każdorazowo od możliwości danego przedszkola. Podniósł, że zgodnie z § 32 ust. 1 rozporządzenia w sprawie przygotowania przedszkolnego, indywidualne przygotowanie przedszkolne organizuje się w sposób zapewniający wykonanie zaleceń określonych w orzeczeniu, a zatem zalecenia wynikające z orzeczenia są wiążące dla dyrektora przedszkola. Zauważył, że aby orzeczenie o potrzebie indywidualnego przygotowania przedszkolnego uwzględniało jak najpełniejszą realizację potrzeb dziecka i zapewniało możliwość dostosowania form przygotowania przedszkolnego oraz form kształcenia do aktualnych możliwości psychofizycznych dziecka, winno zawierać adnotację o zakresie rodzajowym i czasowym uczestnictwa dziecka w społeczności przedszkolnej, w tym uwzględnienie zaleceń płynących z orzeczenia lekarskiego, a taka adnotacja jest konieczna dla dyrektora przedszkola. Skarżący zwrócił uwagę, że tygodniowy wymiar godzin zajęć indywidualnego przygotowania przedszkolnego realizowanych z dzieckiem wynosi od 4 do 6 godzin, a zatem dziecko skarżącego realizuje przygotowanie przedszkolne przez niespełna jedną godzinę dziennie. Skoro przebywa ono w przedszkolu codziennie przez co najmniej 5 godzin, to nie ma żadnych przeciwwskazań aby zespół orzekający kierując się dobrem dziecka określił minimalne czasowe ramy uczestnictwa dziecka w grupie, zwłaszcza, że taka potrzeba dobitnie wynika z treści zaświadczenia lekarskiego i adnotacja taka mieścić się będzie w dyspozycji § 8 ust. 4 rozporządzenia w sprawie orzeczeń. W ocenie skarżącego, w żaden sposób nie narusza to możliwości organizacyjnych danego przedszkola, skoro i tak w tym czasie funkcjonuje. Odnosząc się do możliwości nałożenia na dyrektora obowiązku zatrudnienia nauczyciela wskazanego przez rodziców czy nawet konsultowania z nimi takiego wyboru skarżący podniósł, że orzeczenie zespołu orzekającego stanowi pierwszy element uruchamiający cały system kształcenia dzieci niepełnosprawnych, którego wykonanie nałożone jest na dyrektora placówki działającego w porozumieniu z organem prowadzącym. Tym samym, wadliwość pierwszego elementu jakim jest orzeczenie może za sobą pociągnąć szereg negatywnych konsekwencji techniczno-organizacyjnych, których skutkiem może być niedostateczna realizacja potrzeb dziecka niepełnosprawnego. Zdaniem skarżącego konieczność zatrudnienia dodatkowego nauczyciela wspomagającego oraz niezbędne konsultacje w tym zakresie z rodzicami wynikają ze złożonego do akt sprawy zaświadczenia lekarskiego z dnia 31 lipca 2014 r. Tym samym, w świetle adnotacji zawartych w zaświadczeniu lekarskim, zadaniem takiego nauczyciela byłaby indywidualna opieka i stymulacja rozwojowa D. B.. W ocenie skarżącego, owe doświadczenie nauczyciela jest tu istotne, albowiem dotychczasowy pobyt D. B. w przedszkolu integracyjnym potwierdził brak doświadczonego pedagoga do pracy indywidualnej z dzieckiem, gdzie od ponad dwóch lat nie była i nadal nie jest realizowana podstawa programowa nauczania, albowiem chłopiec często ulegał wypadkom w przedszkolu, które stwarzały zagrożenie utraty zdrowia. Skarżący stwierdził, że zarówno zaskarżona decyzja jak i orzeczenie nr 1/2014/15 z dnia 9 września 2014 r. nie zawierają sformułowań użytych w zaświadczeniu lekarskim z dnia 31 lipca 2014 r., ani też uzasadnienia merytorycznych powodów - popartych stosownym materiałem dowodowym - dla których taka adnotacja nie może znaleźć się w treści orzeczenia. Twierdzenia [...] Kuratora Oświaty o braku podstaw prawnych do czynienia takich zapisów nie są zatem przekonujące. Wskazał, że zagadnienia których domagał się w treści orzeczenia o potrzebie indywidualnego przygotowania przedszkolnego mieszczą się w zakresie dopuszczalnej treści orzeczenia wynikającej z § 8 ust. 4 rozporządzenia w sprawie orzeczeń. Dlatego też, stanowisko [...] Kuratora Oświaty, w odniesieniu do zarzutów zawartych w treści odwołania skarżącego, narusza art. 71 b ustawy o oświacie, § 8 ust. 4 rozporządzenia w sprawie orzeczeń oraz § 3 ust. 1 w sprawie przygotowania przedszkolnego. Skarżący zarzucił, że nie można uznać aby w niniejszej sprawie zarówno [...] Kurator Oświaty jak i Miejski Zespół Poradni Psychologiczno- Pedagogicznych w K. oparły swoje decyzje na całokształcie zgromadzonego materiału dowodowego ocenionego w sposób zgodny z procedurą administracyjną. Decyzje wydane przez oba organy administracji i zawarte w nich nieprzekonujące uzasadnienia, wybiórcza ocena dowodów w sprawie, burzą zaufanie strony postępowania do władzy publicznej, skoro organy te nie poddają generalnej analizie celowości wskazanych w zaświadczeniu rozwiązań z uwzględnieniem zasady działania dla dobra dziecka niepełnosprawnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 p.p.s.a.). Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił art. 71b ust. 1a i ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r., nr 256, poz. 2572 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Zgodnie z pierwszym z powołanych przepisów, indywidualnym obowiązkowym rocznym przygotowaniem przedszkolnym lub indywidualnym nauczaniem obejmuje się dzieci i młodzież, których stan zdrowia uniemożliwia lub znacznie utrudnia uczęszczanie do przedszkola lub szkoły. Stosownie zaś do art. 71b ust. 3, opinie o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka oraz orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego albo indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego i indywidualnego nauczania, a także o potrzebie zajęć rewalidacyjno-wychowawczych organizowanych zgodnie z odrębnymi przepisami wydają zespoły orzekające działające w publicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych, w tym w poradniach specjalistycznych. Orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego określa zalecane formy kształcenia specjalnego, z uwzględnieniem rodzaju niepełnosprawności, w tym stopnia upośledzenia umysłowego. Bezspornym w sprawie jest, że stan zdrowia D. B. powoduje objęcie go dyspozycją art. 71b ust. 1a, zaś Zespół Orzekający w Miejskim Zespole Poradni Psychologiczno-Pedagogicznych w K., działając na wniosek D. B., wydał 9 września 2014r. orzeczenie o potrzebie indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego dziecka. Spór pomiędzy stronami sprowadza się do treści tego orzeczenia. Zdaniem skarżącego nie uwzględniono w nim wszystkich zaleceń wskazanych w złożonym przez niego wraz z wnioskiem zaświadczeniu lekarskim, tj. informacji o konieczności dodatkowego zatrudnienia doświadczonego nauczyciela na określony czas, zalecanego czasu pobytu D. B. w grupie przedszkolnej poza nauczaniem indywidualnym oraz wpisu, iż wyboru nauczyciela wspomagającego powinni dokonać rodzice dziecka. Listę zaleceń, jakie winny zostać określone w orzeczeniu, o jakim wyżej mowa, zawiera § 8 ust. 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 18 września 2008 r. w sprawie orzeczeń i opinii wydawanych przez zespoły orzekające działające w publicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 173, poz. 1072), a są nimi: 1) zalecane warunki realizacji potrzeb edukacyjnych, a także możliwości uczestniczenia dziecka w życiu przedszkola, formy stymulacji, rewalidacji, terapii, usprawniania, rozwijania potencjalnych możliwości i mocnych stron dziecka i inne formy pomocy psychologiczno-pedagogicznej; 2) w przypadku dziecka, którego stan zdrowia znacznie utrudnia uczęszczanie do przedszkola, zakres, w jakim dziecko może brać udział w zajęciach, w których realizowana jest podstawa programowa wychowania przedszkolnego, organizowanych z grupą wychowawczą lub indywidualnie w odrębnym pomieszczeniu w przedszkolu lub szkole. Orzeczenie Zespołu Orzekającego w Miejskim Zespole Poradni Psychologiczno-Pedagogicznych w K. z 9 września 2014 r. zawiera wszystkie ww. elementy. Odnosząc się do zarzutów podnoszonych zarówno w toku postępowania administracyjnego jak i w skardze, a dotyczących konkretnych wskazań, które znalazły się w zaświadczeniu lekarskim z 31 lipca 2014 r., a nie zostały zawarte w orzeczeniu, wyjaśnić należy, co następuje: I. Wedla stanowiska lekarza wydającego zaświadczenie, o jakim mowa wyżej, oprócz indywidualnych zajęć edukacyjnych prowadzonych w oddzielnym pomieszczeniu, dla harmonijnego rozwoju konieczne jest również przebywanie dziecka w rówieśniczej grupie przedszkolnej 4 godziny dziennie – pięć dni w tygodniu. Orzeczenie o potrzebie indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego wydawane jest na wniosek rodziców (opiekunów) dziecka, stosownie do treści § 5 ust. 1 rozporządzenia z 18 września 2008 r. Wnioskodawca dołącza do wniosku dokumentację uzasadniającą wniosek, w szczególności wydane przez specjalistów opinie, zaświadczenia oraz wyniki obserwacji i badań psychologicznych, pedagogicznych i lekarskich (§ 6 ust. 2). W przypadku wniosku o wydanie orzeczenia takiego, z jakim mamy do czynienia w sprawie, zaświadczenie lekarskie winno określać: 1) okres - nie krótszy jednak niż 30 dni - w którym stan zdrowia dziecka uniemożliwia lub znacznie utrudnia uczęszczanie do przedszkola lub szkoły; 2) rozpoznanie choroby lub innej przyczyny powodującej, że stan zdrowia dziecka uniemożliwia lub znacznie utrudnia uczęszczanie do przedszkola lub szkoły; 3) zakres, w jakim dziecko, któremu stan zdrowia znacznie utrudnia uczęszczanie do przedszkola, może brać udział w zajęciach, w których realizowana jest podstawa programowa wychowania przedszkolnego, organizowanych z grupą wychowawczą lub indywidualnie w odrębnym pomieszczeniu w przedszkolu (§ 6 ust. 4 pkt 1 – 3). Jak widać z treści zacytowanego przepisu § 6 ust. 4 pkt 3 rozporządzenia z 18 września 2008r., obowiązkowym elementem zaświadczenia lekarskiego, wydawanego w celu uzyskania orzeczenia o potrzebie indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego jest określenie zakresu, w jakim dziecko może realizować podstawę programową wychowania przedszkolnego w zajęciach, które organizowane są wspólnie z grupą wychowawczą. Chodzi tu przede wszystkim o określenie przez lekarza samej możliwości przebywania dziecka z grupą rówieśniczą oraz jej zakresu, jednak z przepisu tego nie wynika, aby wymóg ten musiał być realizowany przez oznaczenie konkretnej liczby godzin, podczas których dziecko ma przebywać w grupie wychowawczej. Zakres, w jakim dziecko, któremu stan zdrowia znacznie utrudnia uczęszczanie do przedszkola, może brać udział w zajęciach, w których realizowana jest podstawa programowa wychowania przedszkolnego, organizowanych z grupą wychowawczą może być także określony poprzez wskazanie rodzaju zajęć odbywanych wspólnie z grupą. Tak właśnie ów "zakres", będący niezbędnym elementem orzeczenia o potrzebie indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego, został opisany w zaleceniach orzeczenia Zespołu Orzekającego w Miejskim Zespole Poradni Psychologiczno-Pedagogicznych w K. z 9 września 2014 r. w stosunku do D. B. i w ocenie Sądu, przyjęta przez organ forma tych zaleceń odpowiada prawu. Podkreślenia także wymaga, że z przepisów § 6 i 7 rozporządzenia z 18 września 2008r. wynika, że zespół orzekający wydaje swoje orzeczenia większością głosów, mając na uwadze cały zgromadzony materiał dowodowy, w tym także złożone wraz z wnioskiem zaświadczenie lekarskie. Jego treść i wskazania są o tyle wiążące, o ile odnoszą się do obligatoryjnych wymogów, jakie winno zawierać orzeczenie o potrzebie indywidualnego przygotowania przedszkolnego, zgodnie z § 6 ust. 4 pkt 1 i 2 tego rozporządzenia. Orzeczenie winno zatem określać zakres, w jakim dziecko, któremu stan zdrowia znacznie utrudnia uczęszczanie do przedszkola, może brać udział w zajęciach, w których realizowana jest podstawa programowa wychowania przedszkolnego, organizowanych z grupą wychowawczą i zaskarżone orzeczenie spełnia ten wymóg poprzez opis zajęć, które dziecko może odbywać wspólnie z grupą. Istotnym jest także, iż z treści rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 28 sierpnia 2014 r. w sprawie indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego dzieci i indywidualnego nauczania dzieci i młodzieży (Dz. U. z 2014 r., poz. 1157) wynika, że zajęcia indywidualnego przygotowania przedszkolnego prowadzone są przede wszystkim i co do zasady w indywidualnym i bezpośrednim kontakcie nauczyciela z dzieckiem (§ 4 ust. 4). Wyjątek od tej reguły zawiera zapis § 10 ust. 1 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym dzieciom i młodzieży objętym indywidualnym przygotowaniem przedszkolnym lub indywidualnym nauczaniem, których stan zdrowia znacznie utrudnia uczęszczanie do przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego lub szkoły, w celu ich integracji ze środowiskiem i zapewnienia im pełnego osobowego rozwoju, dyrektor, w miarę posiadanych możliwości, z uwzględnieniem zaleceń zawartych w orzeczeniu oraz aktualnego stanu zdrowia dziecka lub ucznia, organizuje różne formy uczestniczenia dziecka lub ucznia w życiu przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego lub szkoły. Dyrektor w szczególności umożliwia udział w zajęciach rozwijających zainteresowania i uzdolnienia, uroczystościach i imprezach przedszkolnych lub szkolnych. Zdaniem Sądu, określenie w zaleceniach orzeczenia o potrzebie indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego, sztywnych ram czasowych przebywania dziecka z grupą rówieśniczą nie znajduje uzasadnienia ani prawnego ani celowościowego, chociażby z uwagi na specyfikę tego typu wychowania przedszkolnego, wynikającą z różnej, zmieniającej się dyspozycji zdrowotnej czy emocjonalnej niepełnosprawnego dziecka. Dlatego wymiar czasu, w jakim będzie ono mogło realizować podstawę programową wspólnie z grupą rówieśniczą, winien być elastyczny i każdorazowo dostosowywany do potrzeb dziecka na bieżąco, w trakcie realizowania programu wychowawczego. II. Rację ma organ odwoławczy, że Zespół Orzekający wydając orzeczenie o potrzebie indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego, nie może też narzucić dyrektorowi przedszkola zatrudnienia dodatkowego nauczyciela czy konsultowania jego wyboru z rodzicami dziecka. Stosownie bowiem do § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z 28 sierpnia 2014 r. zajęcia indywidualnego przygotowania przedszkolnego są prowadzone z dzieckiem przez jednego nauczyciela lub dwóch nauczycieli przedszkola, którym dyrektor powierzy prowadzenie tych zajęć. Decyzje w zakresie zatrudniania i zwalniania nauczycieli leżą w kompetencji dyrektora przedszkola również w oparciu o art. 39 ust. 3 pkt 1 ustawy. Brak jest więc podstawy prawnej dla uzależnienia wyboru osoby nauczyciela w celu jego zatrudnienia od konsultacji z rodzicami dziecka. Ponadto takiego elementu orzeczenia nie zawiera § 8 ust. 4 rozporządzenia z 18 września 2008r., co oznacza, że jego brak w zaleceniach nie stanowi naruszenia prawa. Nie jest to także wymóg niezbędny zaświadczenia lekarskiego wydawanego na potrzeby uzyskania orzeczenia, o jakim mowa w sprawie. Podkreślenia przy tym wymaga, że zgodnie z § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 17 listopada 2010 r. w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych oraz niedostosowanych społecznie w przedszkolach, szkołach i oddziałach ogólnodostępnych lub integracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 414), w przedszkolach i szkołach ogólnodostępnych z oddziałami integracyjnymi oraz w przedszkolach i szkołach integracyjnych, zatrudnia się dodatkowo nauczycieli posiadających kwalifikacje w zakresie pedagogiki specjalnej w celu współorganizowania kształcenia integracyjnego. Nauczyciele ci: 1) prowadzą wspólnie z innymi nauczycielami zajęcia edukacyjne oraz wspólnie z innymi nauczycielami i ze specjalistami realizują zintegrowane działania i zajęcia, określone w programie; 2) prowadzą wspólnie z innymi nauczycielami i ze specjalistami pracę wychowawczą z uczniami niepełnosprawnymi, niedostosowanymi społecznie oraz zagrożonymi niedostosowaniem społecznym; 3) uczestniczą, w miarę potrzeb, w zajęciach edukacyjnych prowadzonych przez nauczycieli oraz w zintegrowanych działaniach i zajęciach, określonych w programie, realizowanych przez nauczycieli i specjalistów; 4) udzielają pomocy nauczycielom prowadzącym zajęcia edukacyjne oraz nauczycielom i specjalistom realizującym zintegrowane działania i zajęcia, określone w programie, w doborze form i metod pracy z uczniami niepełnosprawnymi, niedostosowanymi społecznie oraz zagrożonymi niedostosowaniem społecznym (§ 6 ust.3). Dyrektor przedszkola lub szkoły, uwzględniając indywidualne potrzeby rozwojowe i edukacyjne oraz możliwości psychofizyczne uczniów niepełnosprawnych, niedostosowanych społecznie oraz zagrożonych niedostosowaniem społecznym, wyznacza zajęcia edukacyjne oraz zintegrowane działania i zajęcia, określone w programie, realizowane wspólnie z innymi nauczycielami przez nauczycieli, o których mowa w ust. 1 i 2, lub w których nauczyciele ci uczestniczą (§ 6 ust.4). Udział nauczycieli specjalizujących się w pedagogice specjalnej, w procesie wychowania przedszkolnego dziecka niepełnosprawnego, wobec którego orzeczono potrzebę indywidualnego przygotowania przedszkolnego, prawodawca zapewnił w formie określonej w zacytowanym wyżej przepisie. Nie ma zatem podstawy prawnej, aby w orzeczeniach wydawanych przez zespoły orzekające, uczestnictwo takiego nauczyciela określać inaczej, a zwłaszcza w sposób, jaki domaga się tego skarżący. Reasumując stwierdzić należy, że skoro zamieszczenie w orzeczeniu o potrzebie indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego opisanych w skardze i w odwołaniu zaleceń, nie jest wymagane przez § 8 ust. 4 rozporządzenia z 18 września 2008 r., to nie sposób przyjąć, że ich brak w tym orzeczeniu stanowił naruszenie prawa powodujące konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji. Za chybione należy też uznać zarzuty naruszenia art. 7 i art. 24 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r., co, w ocenie skarżącego, miało miejsce z powodu nieuzasadnionej i sprzecznej z materiałem dowodowym odmowy wpisania adnotacji wynikających z zaświadczenia lekarskiego z 31 lipca 2014 r. Podkreślić bowiem należy, że Konwencja zawierająca ogólne normy i zalecenia dotyczące poszanowania praw osób niepełnosprawnych, skierowana jest przede wszystkim do państw – stron ją podpisujących. Realizacja zapisów zawartych w Konwencji następuje poprzez wprowadzenie do obrotu prawnego każdego państwa będącego stroną tej umowy, stosownych szczegółowych uregulowań prawnych i to one, a nie sama Konwencja stanowią źródło ewentualnych roszczeń obywateli w indywidualnych sprawach. Reasumując stwierdzić należy, że wbrew zarzutom skargi w toku postępowania nie zostały naruszone art. 7, art. 8, art. 75, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 kpa. Przepisy te zobowiązują organy administracji do zebrania w sposób pełny i wyczerpujący materiału dowodowego, rozpatrzenia tego materiału oraz dania temu wyrazu w uzasadnieniu decyzji administracyjnej. Analiza akt sprawy oraz treści uzasadnienia pozwala na stwierdzenie, że wymogi wynikające z wymienionych wyżej przepisów zostały spełnione. W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.