II SA/Ke 1121/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.), Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2014r. na rozprawie sprawy ze skargi M. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia zawiesić postępowanie sądowe. M. N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...], odmawiającą przyznania jej specjalnego zasiłki pielęgnacyjnego na matkę C. G. W podstawie prawnej decyzji wskazano przepisy art. 3 pkt 10, 11, 22, art. 16a, art. 23, art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczenia rodzinnych (Dz.U. z 2006r. Nr 139, poz. 992 ze zm.). W uzasadnieniu organ argumentował, że wnioskodawczyni nie spełniła warunku, o jakim mowa w art. 16a ustawy z 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych, tj. nie zrezygnowała z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania opieki. W skardze M. N., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji zarzuciła, iż niezrozumiałym jest dlaczego organ odebrał jej prawo do świadczenia pielęgnacyjnego przyznanego decyzja z dnia [...] bezterminowo. Podniosła, że odebranie zasiłku pielęgnacyjnego wkracza w sferę konstytucyjnie chronionych praw. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W dniu 12 grudnia 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowił przedstawić Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne: czy art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2006r. Nr 139, poz. 992 z późniejszymi zmianami), w zakresie jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia pielęgnacyjnego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 200, – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu, wyrok Trybunału Konstytucyjnego, rozstrzygający czy, mający w sprawie niniejszej zastosowanie przepis art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2006r. Nr 139, poz. 992 z późniejszymi zmianami) jest zgodny z art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, będzie miał wpływ na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. W związku z tym, Sąd uznał, że zachodzi w sprawie przesłanka do zawieszenia postępowania sądowego, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i na tej podstawie zawiesił postępowanie sądowe do czasu rozstrzygnięcia sprawy przed Trybunałem Konstytucyjnym.