II SA/Ke 1122/14

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 4 lutego 2015 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. P. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi H. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych ponad kwotę 500 zł już uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. II. ustanowić dla H. P. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach. H. P. złożył formularz urzędowy PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W złożonym formularzu wnioskodawca podał, że ma 70 lat, cierpi na niepełnosprawność narządów ruchu w stopniu znacznym, prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1630,43 zł brutto i dodatku opiekuńczego w wysokości 153 zł netto miesięcznie. Skarżący nie wykazał innego majątku oprócz domu wielkości 40 m² i działki rolnej o powierzchni 0,33ha. Wnioskodawca oświadczył, że ponosi wszystkie koszty związane z utrzymaniem domu, zakupem leków oraz rehabilitacją. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę sytuację majątkową skarżącego, przede wszystkim dochód z emerytury, wystarczający na zaspokojenie jego bieżących potrzeb życiowych, w tym zakup leków i rehabilitację, brak majątku poza domem i małą działką rolną, a także niepełnosprawność narządów ruchu, utrudniającą samodzielne występowanie przed sądem uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Przyznane prawo pomocy nie działa z mocą wsteczną i nie obejmuje zwrotu kwoty 500 zł uiszczonej w imieniu H. P. w dniu 5 stycznia 2015 r. tytułem wpisu sądowego od skargi. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.