II SA/Ke 1123/05
PostanowienieWSA w Kielcach2008-10-31
Skład orzekający: Małgorzata Długońska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy referendarz sądowy jest właściwy do orzekania w przedmiocie przyznania wynagrodzenia radcy prawnemu z urzędu, gdy Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o tym w swoim wyroku?Ratio decidendi
Referendarz sądowy jest właściwy do przyznania wynagrodzenia radcy prawnemu z urzędu, nawet jeśli Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o tym w swoim wyroku. Wynika to z przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które przewidują możliwość takiego rozstrzygnięcia przez referendarza w sytuacji, gdy sąd drugiej instancji nie zajął stanowiska w tej kwestii.Stan faktyczny
Skarżąca J. S. wniosła skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił jej skargę. Po złożeniu skargi kasacyjnej przez ustanowionego z urzędu radcę prawnego T. G., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił tę skargę, nie orzekając o kosztach pomocy prawnej. Następnie radca prawny T. G. złożyła wniosek o zasądzenie na jej rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach.Rozstrzygnięcie
Przyznano od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz radcy prawnego T. G. kwotę 219,60 zł (w tym 39,60 zł VAT) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.Pełny tekst orzeczenia
Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 31 października 2008 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 31 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji nakazującej rozbiórkę budynku gospodarczego postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz radcy prawnego T. G. kwotę 219,60 zł (dwieście dziewiętnaście złotych sześćdziesiąt groszy), w tym kwotę 39,60 zł (trzydzieści dziewięć złotych sześćdziesiąt groszy) VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wyrokiem z dnia 22 września 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę J. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...]. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 10 listopada 2006 r.
Dnia 4 grudnia 2006 r. J. S. złożyła wypełniony formularz PPF, w którym wniosła zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w tej sprawie.
Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanowiono dla J. S. radcę prawnego.
Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła w dniu 28 lutego 2007 r. pełnomocnikiem J. S. radcę prawnego T. G.. Skarżąca udzieliła jej pełnomocnictwa do prowadzenia sprawy przed sądem administracyjnym
W dniu 20 marca 2007 r. radca prawny T. G. wniosła w imieniu J. S. skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. W skardze zawarła wniosek o zasądzenie na rzecz pełnomocnika skarżącej kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wyrokiem z dnia 12 września 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną J. S. Sąd II instancji nie orzekł o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu.
W dniu 27 października 2008 r. radca prawny T. G. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach wniosek o zasądzenie na jej rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Według § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:
1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4 tego rozporządzenia oraz
2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego.
Stosownie do treści § 14 ust 2 pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w postępowaniu w drugiej instancji przed sądami administracyjnymi, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji, wynosi 180 zł. Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie ustalono wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 219,60 zł, w tym VAT 39,60 zł.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 14 ust 2 pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło