II SA/Ke 1123/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2014 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odrzucić skargę [...]. Decyzją z dnia [...] znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania [...] od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] ustalającej na wniosek A. C. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej, dwóch bezodpływowych zbiorników na ścieki na działkach ewidencyjnych nr 171/3 i 176/1 w rejonie ulicy [...] oraz budowie zjazdu z ul. [...] położonych w [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło zaskarżoną decyzje w części dotyczącej niepełnego brzmienia akapitu drugiego punktu 4 i orzekło w tym zakresie merytorycznie oraz utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję w pozostałej części. Osobnymi decyzjami z dnia [...] znak: [...] i znak: [...], SKO umorzyło postępowanie odwoławcze od w/w decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] wszczęte odwołaniami J. P. i B. M. uznając, że w niniejszej sprawie nie mają oni indywidualnego interesu prawnego, ani obowiązku, ponieważ nie są właścicielami lub użytkownikami wieczystymi terenu inwestycji lub terenu sąsiadującego bezpośrednio z terenem inwestycji, bądź aby posiadali inne prawa rzeczowe będące podstawą do żądania przyznania przymiotu strony w postępowaniu prowadzonym przed organem I i II instancji. Ostatnio wymienione decyzje nie zostały zaskarżone do WSA w Kielcach. Między innymi J. P. i B. M., wnieśli natomiast skargę do WSA w Kielcach na decyzję SKO z dnia [...] znak: [...]. W skardze tej nie odnieśli się w żaden sposób do rozstrzygnięć organu II instancji zawartych w decyzjach z dnia [...] umarzających postępowania odwoławcze wszczęte ich odwołaniami. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zarządzeniami z dnia 23 grudnia 2013 r., doręczonymi w dniu 2 stycznia 2014 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi zostali wezwani: [...]. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Ponieważ w zakreślonym terminie wymienieni wyżej skarżący nie uiścili wpisu sądowego, na podstawie ww. przepisu ich skargę należało odrzucić. Odnosząc się natomiast do skargi J. P. i B. M. należy zauważyć, że zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Osoba nie mająca interesu prawnego nie może poszukiwać ochrony na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego. W rezultacie skarga wniesiona przez podmiot, który a limine nie może mieć legitymacji skargowej, podlega odrzuceniu (por. uchwałę NSA z dnia 11 kwietnia 2005 r., OPS 1/04, ONSAiWSA 2005, Nr 4 poz. 62, postanowienie NSA z dnia 9 września 2004 r., OZ 399/04, ONSAiWSA 2005, Nr 2, poz. 42). O ile nie można mieć wątpliwości, że J. P. i B. M., jako adresaci decyzji administracyjnych z dnia [...] znak: [...] i znak: [...], niezależnie od tego, czy posiadali interes prawny oparty na przepisach prawa materialnego w postępowaniu zakończonym decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] ustalającą warunki zabudowy, byliby – w ramach interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a. – uprawnieni do wniesienia skarg na decyzje umarzające postępowania odwoławcze przez nich zainicjowane, to należy stwierdzić, że nie są oni uprawnieni do zaskarżenia decyzji SKO rozstrzygającej merytorycznie sprawę warunków zabudowy. Decyzja ta nie jest bowiem do nich skierowana, ani też nie została wydana na skutek ich odwołań, skoro postępowanie odwoławcze przez nich zainicjowane zostało umorzone. Stwierdzenie powyższej okoliczności powoduje konieczność przyjęcia, że J. P. i B. M. nie mają legitymacji skargowej do wniesienia skargi, przy czym wniosek taki można wysnuć bez badania ich interesu prawnego. Ubocznie więc tylko można zauważyć, że B. M. nie mógłby wykazać interesu prawnego w niniejszej sprawie, skoro nie jest właścicielem działki nr 162 o pow. 0,0674 ha położonej, stykającej się prawdopodobnie tylko narożnikiem z działką inwestora oznaczoną numerem 171/3, gdyż właścicielem działki nr 162 jest M. M., córka B. i J. Natomiast J. P. nie mogłaby wykazać istnienia jej interesu prawnego, ponieważ jej działkę nr 156 położoną przy ulicy O. w [..] oddzielają od działki inwestora nr 171/3 dwie inne działki. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1pkt 6). p.p.s.a. odrzucił skargę jako niedopuszczalną.