II SA/Ke 1124/15

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 1 lutego 2016r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej postanawia: I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości, II. ustanowić dla A.K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach. A. K. złożył formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. W złożonym formularzu wnioskodawca podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i czworgiem małoletnich dzieci uczęszczających do szkół. Cała rodzina utrzymuje się z renty chorobowej skarżącego w wysokości 827,53 zł i wynagrodzenia za pracę jego żony w wysokości 2525,73 zł netto miesięcznie. Skarżący nie wykazał żadnego majątku oprócz domu 180 m² o wartości 4500.000 zł i samochodu marki Seat z 2004 r. o wartości 8000 zł. Wnioskodawca oświadczył, że stałe comiesięczne wydatki wynoszą 1330 zł. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy, przede wszystkim: dochód wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych sześciu osób w rodzinie, w tym czworga małoletnich dzieci uczęszczających do szkół, brak majątku poza domem i starym samochodem uznano, że skarżący jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.