II SA/Ke 1130/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego radcę prawnego B. D. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz radcy prawnego B. D. kwotę 147,60 (słownie: sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym kwotę 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych, 60/100) podatku VAT, tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy w zakresie sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 15 czerwca 2016 r. ustanowiono dla M. S. na jej wniosek radę prawnego z urzędu w sprawie ze skargi wyżej wymienionej na decyzję Wojewody w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych w Kielcach wyznaczyła w dniu 23 czerwca 2016 r. pełnomocnikiem skarżącej radcę prawnego B.D. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 7 grudnia 2016r. oddalił skargę M. S. Radca prawny B. D. złożyła w dniu 20 stycznia 2017 r. do Sądu opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej Jednocześnie wniosła o przyznanie kosztów za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, gdyż koszty te nie zostały zapłacone nawet w części. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Niniejsza sprawa została wszczęta dnia 24 grudnia 2015 r. (data stempla pocztowego k. 21), postępowanie w I instancji zakończyło się w momencie wydania wyroku o oddaleniu skargi przez tutejszy Sąd to jest dnia 7 grudnia 2016r., opinia o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej została złożona w dniu 20 stycznia 2017 r., więc już po wejściu w życie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), zwanego dalej rozporządzeniem. Według § 2 mającego zastosowanie w niniejszej sprawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustalona zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego ustanowionego z urzędu. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w myśl § 3 rozporządzenia, zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części. Zgodnie z § 4 ust. 1 tego rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie do treści § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia, opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia, opłaty za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi natomiast 240 zł (§ 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia). Mając na uwadze treść powołanych wyżej przepisów postanowiono przyznać wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi wynagrodzenie za dokonaną czynność w wysokości 120 zł, podwyższone o stosowną stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania. W świetle powyższego w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.