II SA/Ke 1131/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. i L. G. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi. Dnia 26 listopada 2013 r. M. G. i L. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Zarządzeniem z 30 grudnia 2013 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braku formalnego skargi poprzez własnoręczne jej podpisanie oraz nadesłanie solidarnie 2 egzemplarzy jej odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Postanowieniem z 30 stycznia 2014 r., doręczonym 6 lutego 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił powyższą skargę podnosząc, że w następstwie wezwania skarżący nadesłali jedynie wymagane odpisy skargi dla uczestników postępowania, natomiast nie złożyli własnoręcznych podpisów pod skargą. Pismem z 11 lutego 2014 r. M. G. i L. G. wnieśli o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wskazali, że "własna interpretacja treści wezwania spowodowała uzupełnienie braków formalnych skargi w sposób przez skarżących dokonany, a więc poprzez własnoręczne podpisanie dwóch skarg", co, w ich ocenie, stanowiło uzupełnienie braków zgodnie z treścią wezwania i dołożyli wszelkich starań ażeby prawidłowo to wezwanie wykonać. Zauważyli, że są osobami z wykształceniem zawodowym, wykonującymi całe życie prace fizyczne, nie posiadają wiedzy, która pozwoliłaby im na zrozumienie treści wezwania inaczej niż z niego wprost wynika. W ocenie skarżących o dochowaniu całkowitej staranności w wykonaniu wezwania świadczą: zachowanie terminu w nim zakreślonego, sporządzone pismo przewodnie, załączenie wniosku o przyznanie prawa pomocy i dwóch odpisów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Oznacza to, iż strona nie jest zobowiązana w postępowaniu o przywrócenie terminu do udowodnienia braku swej winy, wystarczy bowiem, że uprawdopodobni tę okoliczność. Oceniając zawarte we wniosku okoliczności uchybienia terminu Sąd uznał, iż są one wystarczającą podstawą do przyjęcia, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżących. Biorąc pod uwagę ich wykształcenie zawodowe i brak doświadczenia pozwalającego na zrozumienie treści wezwania, istotnie mogło być ono dla nich niejasne. Wezwanie z dnia 2 stycznia 2014 r. wskazywało na konieczność: a) własnoręcznego podpisania skargi, b) nadesłania solidarnie 2 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. W tej sytuacji należy dać wiarę skarżącym, iż mogli oni zrozumieć zobowiązanie z pkt a) jako konieczność własnoręcznego podpisania odpisów wskazanych w pkt b). Podkreślić również należy, że skarżący nie pozostali całkowicie bierni wobec wezwania do uzupełnienia braków – w odpowiedzi, z zachowaniem zakreślonego terminu, złożyli 2 egzemplarze własnoręcznie podpisanych odpisów skargi. Dołożyli więc należytej staranności w dokonywaniu czynności procesowych, lecz na skutek niezrozumienia wezwania, tylko w 2 egzemplarzach. Takie okoliczności sprawy stanowią o braku winy w uchybieniu terminu. Zostały spełnione również pozostałe przesłanki przywrócenia terminu. Wniosek został złożony w terminie 7 dni od chwili ustania przyczyny uchybienia terminu, co nastąpiło wraz z doręczeniem odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi, bowiem wówczas skarżący dowiedzieli się o nieprawidłowym wykonaniu wezwania. Jednocześnie załączyli dodatkowy, własnoręcznie podpisany, odpis skargi. W świetle powyższego przyjąć należy, iż okoliczności wskazane we wniosku skarżących dostatecznie uprawdopodobniają, iż do uchybienia terminu doszło bez ich winy w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Orzekając w okolicznościach niniejszej sprawy, Sąd miał także na względzie, że pożądane jest zachowanie pewnego kompromisu polegającego na tym, by z jednej strony mieć na uwadze obiektywny miernik staranności, której można i trzeba wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy, z drugiej zaś strony powstrzymanie się od nadmiaru formalizmu, by z tego powodu nie zamknąć stronie prawa do sądu. Nadmiernie rygorystyczne stanowisko w kwestii przywrócenia terminu do dokonania uchybionej czynności, sprzeczne z prokonstytucyjną wykładnią przepisów procesowych, pozbawiałoby stronę prawa rozstrzygnięcia jej sprawy przez sąd, a co za tym idzie, naruszałoby podstawowe prawa jednostki, w tym uprawnienia do skutecznej ochrony sądowej (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 18 listopada 2013 r., sygn. akt IV SA/Wr 144/13, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.