II SA/Ke 1136/13

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 15 kwietnia 2014 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R.P. na pismo Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...], znak: [...], w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpoznania postanawia: zwolnić R.P. od kosztów sądowych w całości. Postanowieniem z dnia 31.I.2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę R. P. na pismo Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpoznania. W dniu 17.III.2014 r. R. P. złożył na formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym formularzu wnioskodawca podał, że jest osobą bezdomną, ubogą bez środków do życia i leczenia, zadłużoną, wpisaną do Krajowego Rejestru Dłużników Niewypłacalnych. Skarżący nie wykazał żadnego majątku, korzysta z noclegowni i jadłodajni Caritas. Wnioskodawca podał, że zbiera surowce wtórne, osiąga z tego miesięczny dochód w wysokości 100-200 zł. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową skarżącego, w tym bezdomność, brak majątku i stałego dochodu, korzystanie z pomocy Caritas, uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 art. 245 § 1 i 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.