II SA/Ke 1136/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na pismo Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 24 października 2013 r., znak: [...], w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpoznania postanawia: odrzucić skargę. R. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na pismo Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 2 kwietnia 2013 r. o pozostawieniu bez rozpoznania podania – skargi na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego ARiMR. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na jedynie informacyjny charakter pisma będącego przedmiotem skargi do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesiona w niniejszej sprawie skarga podlega odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego poinformowanie strony o pozostawieniu podania (pisma) bez rozpoznania jest czynnością materialno-techniczną, o podjęciu której należy powiadomić wnoszącego podanie na piśmie. W wyroku z dnia 4 stycznia 2000 r., sygn. akt I SAB 133/99 (niepubl.) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził wprost, że "Pozostawienie sprawy bez rozpoznania nie następuje ani w formie decyzji, ani postanowienia. Jest to czynność materialno-techniczna, o której należy poinformować stronę". W dniu 3 września 2013 r. Naczelny Sad Administracyjny w składzie 7 sędziów podjął w sprawie I OPS 2/13 uchwałę, zgodnie z którą na pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 k.p.a.) przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Jednocześnie stwierdził, że pozostawienie podania bez rozpoznania nie mieści się w grupie aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Strona uważająca ww. czynność za nieuprawnioną może ją kwestionować jedynie w drodze skargi na bezczynność na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. W konsekwencji należy uznać, że skoro przedmiotem skargi w niniejszej sprawie nie jest bezczynność organu lecz czynność polegająca na pozostawieniu podania bez rozpoznania, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.