II SA/Ke 114/10

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 26 lutego 2010 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. K. z dnia 25 lutego 2010 r. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie choroby zawodowej p o s t a n a w i a ustanowić dla Z. K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Z. K. do swojej skargi na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] w przedmiocie choroby zawodowej dołączyła formularz urzędowy PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego formularza prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1325,31 zł brutto (1106,03 zł netto) miesięcznie. Skarżąca miesięcznie wydaje 150 – 200 zł na leczenie i wizyty lekarskie oraz uiszcza opłaty związane z eksploatacją domu w wysokości 300 zł. Wnioskodawczyni nie wykazała innego majątku poza drewnianym domem z 1938 r. wielkości 60 m kw. Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 22 lutego 2010 r. oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 25 lutego 2010 r. skarżąca ponownie złożyła formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Sprecyzowała, że na zakup leków wydaje 250 -300 zł miesięcznie. Ponadto oświadczyła, że jest osobą niepełnosprawną ruchowo. Zgodnie z 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm. (zwanej dalej p.p.s.a) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym, między innymi, ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. Biorąc pod uwagę przedstawioną sytuację życiową i majątkową skarżącej, przede wszystkim dochód wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych, duże wydatki na leki, niepełnosprawność, posiadanie tylko nieruchomości, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika prawnego z wyboru bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem jej wniosek o przyznanie adwokata z urzędu zasługuje na uwzględnienie. Należy natomiast poinformować w trybie art. 6 p.p.s.a, że wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezzasadny, gdyż zgodnie z art. 239 pkt 1 lit.c p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących chorób zawodowych. Oznacza to, że skarga Z. K. zostanie rozpoznana przez Sąd bez pobierania od wnioskodawczyni jakichkolwiek opłat. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit.c art. 245 §3, art. 246 § 1 pkt 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.