II SA/Ke 1143/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kuchta, Asesor WSA Sylwester Miziołek (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Urszula Opara, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 października 2006r. sprawy ze skargi R. W. i S.W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia z ewidencji gruntów oddala skargę. II SA/Ke 1143/05 U Z A S A D N I E N I E Postanowieniem z dnia [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, po rozpatrzeniu zażalenia S. W. od postanowienia Starosty K. z dnia [...] w sprawie odmowy wydania wyrysu "Opis i Mapa" z działek oznaczonych w ewidencji gruntów numerami 163 i 123, położonych w obrębie R. gmina Ł. , na dzień 4 listopad 1971 r. - na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji prawidłowo orzekł o odmowie wydania wyrysu "Opis i Mapa" z działek oznaczonych w ewidencji gruntów numerami 163 i 123, położonych w obrębie R. gmina Ł. na dzień 4 listopada 1971 roku ,żądanego przez S.W. Organ uznał, że zgodnie z art. 24 ust 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. Nr 100 z 2000roku poz 1086) - "wyrysy i wypisy z operatu ewidencyjnego są wydawane przez organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków odpłatnie na żądanie właściciela lub osób fizycznych i prawnych, w których władaniu znajduje się grunt, budynek lub lokal, osób fizycznych i prawnych oraz innych jednostek organizacyjnych nie posiadających osobowości prawnej, które mają interes prawny w tym zakresie, a także na żądanie zainteresowanych organów administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego". Organ dokonał ustaleń, że w aktualnej ewidencji gruntów obrębu R. gm. Ł. brak jest działki oznaczonej nr 163, albowiem została ona podzielona na działki 163/1 o pow. 0.1544 ha, 163/3 o pow. 0.0983 ha i 163/4 o pow. 0.5530 ha. S. i R. małż. W. są wykazani jako właściciele działki 163/3 na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego (sygn. akt I Ns 1560/97) o zasiedzeniu i w oparciu o to postanowienie została założona księga wieczysta KW 50501. Natomiast działki 163/1, 163/4 i123, których wyrysu domaga się S.W. są własnością J. W. i prowadzona jest dla nich księga wieczysta KW 33767. Organ odwoławczy stwierdził, że aktualnie brak jest podstaw prawnych i faktycznych do wydania S.W. , żądanego wyrysu "Opis i Mapa" z działek oznaczonych w ewidencji gruntów numerami 163 i 123. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na powyższe postanowienie wnieśli S.i R. małż. W., wnosząc o "wydanie dokumentów dotyczących działek pod numerem 163 i 123 o pow. 1.19 ha położonych w R. gm. Ł. zgodnie z ustawą uwłaszczeniową z dn. 4.11.1971r". W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że "w/w dokumenty są im potrzebne celem wyjaśnienia błędów dotyczących zapisu działek, w wyniku czego utracili część gruntu, którą otrzymali od ojca J.W. s. W. w 1968 roku." W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) zadaniem sądu administracyjnego jest sprawowanie kontroli zaskarżonych aktów i czynności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dniu ich wydania, nie zaś ocena ich pod względem słuszności i celowości. Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 ustawy). Ewidencja gruntów ma znaczenie jedynie informacyjno-techniczne, odzwierciedlające określony bezsporny stan faktyczny. Stosownie do art. 20 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.) ewidencja gruntów obejmuje położenie i oznaczenie gruntów, a ponadto wskazuje się w niej ich właściciela. Aktualizacja ewidencji następuje z urzędu lub na wniosek właścicieli gruntów, którzy w terminie 30 dni są obowiązani zgłaszać staroście objęte nią zmiany (art. 22 ust.2). Dane o właścicielu gruntów uwidacznia się na podstawie tytułów prawnych określonych w § 12 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29.III.2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454), w tym prawomocnych orzeczeń sadowych. Bezspornym w sprawie jest, że aktualnie w ewidencji gruntów obrębu R. brak jest działki oznaczonej numerem 163. Jak ustalił to organ została ona podzielona na działki 163/1 o pow 0.1544ha, 163/3 o pow. 0.0983 ha i 163/4 o pow. 0.05530 ha. Skarżący są wykazani jedynie jako właściciele do działki 163/3 i dla działki tej mają urządzoną księgę wieczystą KW 50501. Natomiast pozostałe działki 163/1, 163/4 i 123 są własnością J. W. i mają urządzoną księgę wieczystą KW 33767. Jak zatem wynika z zapisów w ewidencji gruntów Starosta dokonywał aktualizacji ewidencji przez uwidocznienie w niej aktualnego stanu prawnego gruntów i dostosowania do niego ich oznaczenia w postaci numeracji działek, gdyż zgodnie z § 44 rozporządzenia Minister Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29.III.2001 r. prowadzenie ewidencji gruntów i budynków należy do zadań starosty i polega m.in. na utrzymaniu operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Oznacza to, że Starosta jako organ I instancji w sprawach ewidencji gruntów rejestruje stany podmiotowe i przedmiotowe zmieniające się w czasie w oparciu o stosowne, kolejno powstające dokumenty prawne. Ewidencja gruntów nie tworzy stanów prawnych, lecz je rejestruje, co zostało słusznie podniesione przez organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Skoro zatem kontrola legalności zaskarżonego postanowienia nie wykazała niezgodności z prawem w rozumieniu przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy.