II SA/Ke 1177/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Powiatowego Zarządu Dróg w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z [...] r., znak [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. po rozpatrzeniu odwołania M. K. od decyzji Powiatowego Zarządu Dróg w K. z 20 lipca 2015 r. wyrażającej zgodę na zajęcie pasa drogowego drogi powiatowej nr [...] w celu budowy sieci szerokopasmowej w ramach projektu – Sieć Szerokopasmowa Polski Wschodniej – województwa świętokrzyskiego" (przejście poprzeczne przez drogę wykonywane metodą przecisku, roboty prowadzone w chodniku metodą przewiertu sterowanego) na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie organu I instancji w całości. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze Powiatowy Zarząd Dróg w K. wniósł o uchylenie decyzji z [...]. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej – wniesionej przez podmiot nieuprawniony, w sprawie w której występuje jako organ administracji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 50 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W niniejszej sprawie Powiatowy Zarząd Dróg w K. wydając decyzję w przedmiocie wyrażenia zgody na zajęcia pasa drogowego działał jako organ administracji publicznej I instancji, wykonujący ustawowo przyznane mu kompetencje, a to wyłącza możliwość zaskarżenia przez niego do sądu rozstrzygnięcia organu odwoławczego, orzekającego w przedmiocie wniesionego odwołania. Organ, który wydał decyzję w I instancji, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (zob. wyrok NSA z dnia 2 marca 2006 r. sygn. akt II GSK 387/05 dostępny na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wydając bowiem akt w I instancji, organ nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy sprawa. Istnienie interesu prawnego, stosownie do treści art. 50 § 1 p.p.s.a., jest zaś warunkiem niezbędnym do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Z tego też względu nie można uznać, iż organ I instancji należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 50 p.p.s.a. Brak jest także przepisu szczególnego, który przewidywałby możliwość wniesienia przez Powiatowy Zarząd Dróg w K. skargi w niniejszej sprawie. Podnieść należy, że organy administracji publicznej nie mają uprawnień do poddawania swej działalności kontroli zewnętrznej w stosunku do administracji, a postępowanie sądowoadministracyjne nie jest właściwe do rozstrzygania sporów na tle odmiennych poglądów prawnych między organami różnych szczebli w strukturze administracji publicznej (por. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2006 r. sygn. akt I OSK 249/06). Ponadto dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej uprawnienia strony, która poprzez wniesienie skargi kwestionuje takie rozstrzygnięcie. Takiej konstrukcji prawnej nie przewidują natomiast przepisy p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 2 marca 2006 r. w sprawie o sygn. II GSK 387/05). Mając powyższe na uwadze skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.