II SA/Ke 120/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Armański, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Banach, Protokolant Starszy inspektor sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lipca 2024 r. sprawy ze skargi L. M. i L. M. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Kielcach z dnia 5 stycznia 2024 r. znak: WIG.II.7221.81.2023 w przedmiocie odmowy aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. Decyzją z 5 stycznia 2024 r. znak: WIG.II.7221.81.2023 Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Kielcach (zwany dalej "ŚWINGiK") utrzymał w mocy decyzję Starosty Kieleckiego z 4 października 2023 r. znak: GN-II.660.172.2022.PSB w przedmiocie odmowy aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym: Pismem z 2 listopada 2022 r. – przekazanym organowi I instancji wg właściwości – L. M. wniosła o: - wydanie decyzji w przedmiocie "poprawienia" granic działek nr [...]; - wyjaśnienia powodów różnic w przedstawieniu przebiegu granic działek nr [...] i nr [...] na aktualnej mapie ewidencyjnej i na mapie po modernizacji ewidencji gruntów przeprowadzonej na terenie obrębu [...] w latach 2006-2007; - wyjaśnienia, czy strona i jej mąż L. M. byli skutecznie powiadomieni o przeprowadzeniu ww. modernizacji. Pismem z 16 grudnia 2022 r. Starosta Kielecki udzielił stronie wyjaśnień odnośnie różnic w przebiegu granic ww. działek, jak również wskazał na powiadomienie stron o przeprowadzonej modernizacji. W odpowiedzi z 2 stycznia 2023 r. – na wezwanie organu I instancji do sprecyzowania treści wniosku – strona zażądała wykazania na wyrysach, mapach oraz geoportalach prawidłowego przebiegu granic działek stanowiących jej własność o nr [...], [...]/1 i [...]/3 – na podstawie wymienionych i dołączonych do wniosku dokumentacji tj. kopii pisma znak: GN.III-0715-250/2004 z 25 października 2004 r. wraz z mapą sytuacyjno-wysokościową nr 144.313.214 z 28 października 2004 r., kopii mapy nr 2401/26/2002 przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 26 marca 2002 r., kopii pierworysu nr 144.313.2014, kopii mapy ewidencyjnej, dokumentów załączonych do wniosku oraz na podstawie szkiców i protokołów granicznych znajdujących się "w operacie z 5 kwietnia 1967 r." Decyzją z 27 marca 2023 r. Starosta Kielecki odmówił stronie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do granic działek nr [...], [...]/1 i [...]/3, położonych w obrębie [...] na podstawie załączonej do pisma z 2 stycznia 2023 r. ww. dokumentacji. Decyzją z 1 czerwca 2023 r. ŚWINGiK, po rozpatrzeniu odwołania L.a i L. M., uchylił w całości ww. decyzję Starosty Kieleckiego z 27 marca 2023 r. i przekazał sprawę do ponownego załatwienia organowi I instancji. W ponownym postępowaniu organ I instancji uzupełnił materiał dowodowy, a następnie decyzją z 4 października 2023 r. odmówił stronie "aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do granic działek nr [...], [...]/1 i [...]/3, położonych w obrębie [...] na podstawie: kopii pisma znak: GN.III-0715-250/2004 z 25 października 2004 wraz z mapą sytuacyjno-wysokościową nr 144.313.214 z 28 października 2004 r.; kopii mapy nr 2401/26/2002 przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (zwanego dalej "zasobem") 26 marca 2002 r., kopii pierworysu nr 144.313.2014; kopii mapy ewidencyjnej, dokumentów załączonych do wniosku oraz na podstawie szkiców i protokołów granicznych znajdujących się cyt.: " ...w operacie z 5 kwietnia 1967r." W odwołaniu od ww. decyzji L. i L. M. (zwani dalej "stronami") wskazali, że powierzchnia działki nr [...] w chwili zakładania ewidencji gruntów, jak i po jej aktualizacji w 1977 r. oraz w latach 1986-1989 wynosiła 0,05 ha. Z kolei powierzchnia działki nr [...] w tym samym czasie wynosiła 1,09 ha. Działka nr [...] położona była za działką nr [...], którą z drogą publiczną nr [...]/2 łączył pas gruntu o szerokości około 3,5 m, stanowiący drogę polną służącą do przechodu, przejazdu i przegonu bydła. Pas drogi, o którym mowa wyżej przebiegał ich zdaniem wzdłuż ogrodzeń działki nr [...] i [...]/1, co zostało uwidocznione na mapie wykonanej po aktualizacji ewidencji gruntów i budynków przeprowadzonej w 1986 r., oraz na szkicu terenowym i mapie porównania z terenem załączonych do operatu technicznego nr 2401-34/2007 z modernizacji ewidencji gruntów i budynków przeprowadzonej w latach 2006-2007. W wyniku przeprowadzonej w latach 2006-2007 modernizacji ewidencji gruntów i budynków przebieg granic się nie zmienił, ale uległy zmianie powierzchnie działek, co – zdaniem stron – nie jest prawidłowe. Z tych względów odwołujący się zwrócili się z żądaniem doprowadzenia wszelkiej dokumentacji dotyczącej ich nieruchomości do zgodności z przedstawioną dokumentacją. ŚWINGiK, utrzymując w mocy zakwestionowaną decyzję, stwierdził że organ I instancji zastosował się do zaleceń zawartych w ww. decyzji kasacyjnej z 1 czerwca 2023r. – w sposób wyczerpujący uzupełniając materiał dowodowy oraz analizując stan wykazany w ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] od czasu założenia ewidencji gruntów do stanu aktualnego w odniesieniu do działek będących własnością stron. Organ odwoławczy, przytaczając art. 24 ust. 2a, 2b ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1752 ze zm.), zwanej dalej "P.g.k.", oraz § 30 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t.j. Dz. U. z 2023r. poz. [...]), stwierdził że załączona do wniosku strony dokumentacja nie może stanowić podstawy zmian w rejestrze ewidencji gruntów w odniesieniu do ww. działek, zwłaszcza że dokumenty złożone do zbioru dokumentów ZD 8191, jak również akt notarialny Rep. [...], stanowiący tytuł własności do tych gruntów, nie dają możliwości jednoznacznej identyfikacji opisanej w tych dokumentach nieruchomości i określenia jej granic. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze strony zarzuciły organowi odwoławczemu brak obiektywizmu i akceptację naruszania przez Starostę Kieleckiego przepisów postępowania, w szczególności art. 77 § 1, art. 75 § 1 K.p.a., przepisów P.g.k., oraz praw człowieka zawartych w Konstytucji RP – co miało wpływ na wynik decyzji. Skarżący szczegółowo opisali przebieg niniejszej sprawy, powtórzyli argumentację przedstawioną w odwołaniu, domagając się, aby Sąd dokonał analizy dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy, a w razie gdyby uznał ją za niewystarczającą, zażądał uzupełnienia jej przez organ I instancji. Postępowanie administracyjne w obu instancjach było bowiem, zdaniem skarżących, prowadzone "iluzorycznie". Starosta gromadził dokumentację z poza zasobu, dotyczącą ksiąg wieczystych sąsiednich nieruchomości, którą już posiadał, powodując się tym samym przewlekłość postępowania. W rezultacie, dokumentacja ta nie wniosła do postępowania żadnych dowodów, które miałyby istotny wpływ na wyjaśnienie sprawy, a skarżący dowiedzieli się jedynie tyle, że znajdująca się tam dokumentacja jest zgodna z ewidencją gruntów. Miało to zapewne, jeszcze jeden cel, a mianowicie pokazać, że tylko skarżący nie posiadają uregulowanego stanu prawnego – co obciąża ich psychicznie. W tym zakresie strony wyjaśniły brak posiadania księgi wieczystej na ich działki, wskazując że chcąc ją założyć, w lipcu 2014 r. otrzymali żądane mapy, wyniesienie i wypis z rejestru gruntów – z których wynikało, że szerokość działki nr [...] uległa zmniejszeniu, a działka nr [...] nie ma dostępu do drogi publicznej, zaś jej powierzchnia powiększyła się z 1,09 ha do 1,[...]2 ha (512 m²) i zmieniła adres na [...] [...]. Działka nr [...] wydzielona z działki nr [...], powiększyła powierzchnię z 0,05 ha do 0,0688 ha (188 m²). Stało się to po modernizacji w latach 2006-2007 - przeprowadzonej w oparciu o mapę zasadniczą. Tymczasem od chwili zakupu nieruchomości w 1982 r. nie doszło na tych działkach do żadnych zmian. Natomiast w ww. operacie nie znajduje się mapa z założenia ewidencji gruntów z 1967r., a jedynie mapa sytuacyjno-wysokościowa, którą wykonał w 1986 r. geodeta uprawniony, na której widnieje pieczątka pracownika, który w 2006 r. dokonał porównania mapy z terenem i sporządził szkic terenowy. Oba dokumenty znajdują się w operacie, który został przyjęty do zasobu i w aktach sprawy, oba przedstawiają przebieg granic ww. działek zgodnie ze stanem faktycznym. W taki sam sposób granice naszych działek przedstawia nakładka wykonana na folii, znajdująca się w zasobie Starostwie. Mapa wykonana do założenia księgi wieczystej, przyjęta do zasobu, przedstawia przebieg granic ww. działek, w sposób tożsamy jak powołane dokumenty. Poprawność wykonania tej mapy potwierdza Starosta Kielecki pismem z 25 października 2004 r. i załączoną mapą. Przebieg granic działki nr [...] i nr [...] przedstawia mapa wydana przez Wójta Gminy [...]z 24 lutego 2000 r., potwierdzona przez Starostę 30 maja 2000 r., dołączona do pisma z 15 lipca 2004 r. Jak wynika z wymienionej dokumentacji przebieg granic ww. działek od 1986 r. nie zmienił się i jest zgodny ze stanem faktycznym. Pracownica Urzędu Gminy w rozmowie telefonicznej poinformowała strony, że operat z modernizacji jest obowiązującym dokumentem – jest to przecież zlecenie państwowe. Natomiast strony nie rozumieją, dlaczego organy obu instancji naruszają prawo i na geoportalu powiatu kieleckiego przedstawiają granice działek nr [...] i [...] w sposób niezgodny z obowiązującą dokumentacją. Tuż po wydaniu zaskarżonej decyzji Starosta Kielecki dokonał aktualizacji geoportalu nieaktualną mapą, która pokazuje rosnące na działce nr [...] drzewa (świerki i modrzewie), które zostały usunięte około 4 lata temu. W tym zakresie skarżący zarzucili urzędnikom "złą wolę, która służy nękaniu nas przez oba organy". Geoportal 360, do którego nie przyznaje się ani Starosta ani ŚWINGiK, przedstawia granice ww. działek w taki sposób, jak na wydanych przez Starostę w 2014 r. mapach. Organ nadzorujący Starostę neguje dokumentację przyjętą przez niego do zasobu, a zalecenia jakie wydał Staroście w pierwszej decyzji były pozorne – ponieważ zgromadzony materiał dowodowy niczego nie wyjaśnił. ŚWINGiK nie zażądał od Starosty przeprowadzenia oględzin, dołączenia do akt sprawy innych dostępnych map, łącznie z mapą lotniczą, czy satelitarną, protokołów sporządzanych w czasie aktualizacji ewidencji gruntów, wykazów zmian danych ewidencyjnych i dlatego nie wyjaśnił nieprawidłowości w dokumentacji dotyczącej przedmiotowej nieruchomości w sposób rzetelny i należyty. Modernizacja budynków też jest niezgodna z oczywistymi faktami. Na mapie nie wykazano sieci wodociągowej i kanalizacyjnej w budynku mieszkalnym skarżących. W tym przypadku trudno stwierdzić, że instytucja nadrzędna dołożyła wszelkich starań, aby wyjaśnić nieścisłości w zakresie przebiegu granic działek i ich powierzchni, które powodują duże problemy, z którymi strony sobie nie radzą. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Rozpatrując skargę w ramach powyżej zakreślonej kognicji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia zakwestionowanego rozstrzygnięcia. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie była decyzja ŚWINGiK, utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji o odmowie dokonania aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do granic działek nr [...], [...]/1 i [...]/3, położonych w obrębie [...] na podstawie: kopii pisma znak: GN.III-0715-250/2004 z 25 października 2004 wraz z mapą sytuacyjno- wysokościową nr 144.313.214 z 28 października 2004 r.; kopii mapy nr 2401/26/2002 przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 26 marca 2002 r., kopii pierworysu nr 144.313.2014; kopii mapy ewidencyjnej, dokumentów załączonych do wniosku oraz na podstawie szkiców i protokołów granicznych znajdujących się cyt.: " ...w operacie z 5 kwietnia 1967r." W zakresie wyszczególnionej wyżej dokumentacji wskazać trzeba, że została przedstawiona przez skarżącą w załączeniu do pisma z 2 stycznia 2023r., stanowiącego uzupełnienie wniosku z 2 listopada 2022 r. (data wpływu), dotyczącego "poprawienia" granic ww. działek i wyjaśnienia powiadomienia skarżących o przeprowadzeniu modernizacji ewidencji gruntów przeprowadzonej na terenie obrębu [...] w latach 2006-2007. W tym miejscu wskazać trzeba, że podstawą wprowadzania wpisów w ewidencji gruntów i budynków jest art. 24 P.g.k., zgodnie z którym: - aktualizacja operatu ewidencyjnego odbywa się z urzędu lub na wniosek; następuje zaś w drodze czynności materialno-technicznej lub w drodze decyzji administracyjnej. W przypadku aktualizacji z dokonywanej z urzędu informacje muszą wynikać z: przepisów prawa; dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4; materiałów zasobu; wykrycia błędnych informacji (ust. 2a). - jeśli aktualizacja jest dokonywana na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie przepisów prawa; wpisów w księgach wieczystych; prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu; ostatecznych decyzji administracyjnych; aktów notarialnych; aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych; zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu; wpisów w innych rejestrach publicznych; dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, z uwzględnieniem art. 20 ust. 2b; w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach (art. 24 ust. 2b P.g.k). Z kolei zgodnie z art. 23 P.g.k. – do którego odsyła cyt. wyżej przepis: "1. Sądy przekazują właściwemu staroście: 1) odpisy prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - odpisy orzeczeń sądu, w sprawach o: a) własność nieruchomości lub jej części, w szczególności dotyczących: – stwierdzenia nabycia prawa własności do nieruchomości przez zasiedzenie, – nabycia praw do spadku, – działu spadku, – zniesienia współwłasności, – podziału majątku wspólnego, – potwierdzenia nabycia prawa własności w wyniku uwłaszczenia, b) wydanie nieruchomości lub jej części, c) rozgraniczenie nieruchomości; 2) zawiadomienia o nowych wpisach w działach I II księgi wieczystej. 2. Notariusze przekazują właściwemu staroście: 1) odpisy aktów notarialnych, które w swojej treści zawierają przeniesienie, zmianę, zrzeczenie się albo ustanowienie praw do nieruchomości, które podlegają ujawnieniu w ewidencji gruntów i budynków, bądź obejmują czynności przenoszące własność nieruchomości lub prawo użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej; 2) odpisy aktów poświadczenia dziedziczenia oraz odpisy europejskich poświadczeń spadkowych. 3. Organy administracji publicznej przekazują właściwemu staroście: 1) odpisy ostatecznych decyzji administracyjnych, wraz z załącznikami oraz innymi dokumentami stanowiącymi integralną ich część, w sprawie o: a) nabyciu, zmianie lub utracie prawa własności do nieruchomości, a w odniesieniu do nieruchomości Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego także o nabyciu, zmianie lub utracie prawa użytkowania wieczystego, trwałego zarządu lub innej formy władania tą nieruchomością, b) podziale nieruchomości, c) scaleniu i podziale nieruchomości, d) scaleniu gruntów, e) wymianie gruntów, f) rozgraniczeniu nieruchomości, g) zatwierdzeniu gleboznawczej klasyfikacji gruntu, h) ustaleniu linii brzegu, i) (uchylona), j) pozwoleniu na użytkowanie budynku, drogi lub linii kolejowej, k) rozbiórce budynku, l) zmianie sposobu użytkowania gruntu, m) (uchylona); 2) odpisy zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu; 3) zawiadomienia o zmianach danych, zawartych w zbiorze danych osobowych Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL) w rozumieniu przepisów o ewidencji ludności i dowodach osobistych, dotyczących osób fizycznych ujawnianych w ewidencji gruntów i budynków jako właściciele lub władający nieruchomościami." Tym samym, aktualizacja operatu ewidencyjnego polega na zastąpieniu dotychczasowych zapisów ewidencyjnych nowymi lub na ich zmodyfikowaniu. Każdorazowa konieczność dokonania zmiany lub modyfikacji (aktualizacji) powinna być udokumentowana przez wnioskodawcę. W ramach pojęcia aktualizacji można dokonywać prostowanie, jak i usuwanie danych błędnych. Może się to odbywać wyłącznie w sytuacji, gdy uzasadnia to aktualny stan prawny lub gdy błędne wpisy w bazie danych ewidencyjnych mają charakter oczywistych – w świetle złożonych dokumentów – pomyłek. Z uwagi na czysto deklaratoryjny charakter urządzeń ewidencyjnych, niezgodność danych ewidencyjnych ze stanem faktycznym oraz nieprawidłowość ujawnionych w ewidencji danych, musi być oczywista, a zatem bezsporna i niewymagająca prowadzenia postępowania wyjaśniającego. Ewidencja gruntów i budynków nie ma bowiem charakteru prawotwórczego, a jej zadaniem jest tylko i wyłącznie odzwierciedlanie w sposób prawidłowy aktualnego stanu prawnego, nie zaś tworzenie stanu prawnego nowego, choćby był on zgodny z żądaniem wnioskodawcy. Aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego – jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców (art. 24 ust. 2b pkt 1 lit. h P.g.k.). Podkreślenia wymaga, że aktualizacja ewidencji poprzez usunięcie błędu może dotyczyć tylko i wyłącznie błędów oczywistych – czyli takich, które można dostrzec z łatwością, a więc bez konieczności prowadzenia postępowania wyjaśniającego. Jak wynika z treści skargi i składanych odwołań kwestią budzącą sprzeciw stron jest przeprowadzona w latach 2006-2007 modernizacja ewidencji gruntów i budynków – w wyniku której zmianie uległy powierzchnie ich działek (pomimo że od 1982 r. nie doszło na tych działkach do żadnych zmian) – o czym strony dowiedziały się, próbując bezskutecznie założyć w 2014 r. księgę wieczystą. Uprzednio, skarżąca również składała wnioski o wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów i budynków, dotyczących granic jej działek nr [...] i [...] – w wyniku których Starosta Kielecki wydał decyzje odmowne z 1 grudnia 2014 r., z 30 kwietnia 2015 r. oraz z 29 września 2016 r. To ostatnie rozstrzygnięcie zostało utrzymana w mocy decyzją ŚWINGiK z 30 listopada 2017 r., a następnie tut. Sąd – wyrokiem z 10 maja 2017r. o sygn. akt II SA/Ke 21/14 – oddalił skargę stron na decyzję organu odwoławczego. W niniejszej sprawie, zainicjowanej wnioskiem z 2 listopada 2022 r., organ II instancji, mając na uwadze odrębność prowadzonego postępowania od ww. postępowań z lat 2014-2016, wskazał na konieczność zgromadzenia oddzielnej, pełnej dokumentacji od założenia ewidencji gruntów do stanu aktualnego. Z tych względów ŚWINGiK, działając na podstawie art. 138 § 2 K.p.a., decyzją z 1 czerwca 2023 r. uchylił odmowną decyzję Starosty Kieleckiego z 27 marca 2023 r. i przekazał sprawę do ponownego załatwienia organowi I instancji. W tym zakresie wskazano, że przedstawiona dokumentacja nie zawiera danych z założenia ewidencji gruntów dla wsi [...] w odniesieniu do działek będących przedmiotem postępowania, a szczególnie w odniesieniu do działki oznaczonej pierwotnie numerem [...] (po podziale [...]/1 i [...]/3), jak również danych z przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów tego obrębu oraz dokumentacji geodezyjnej wykonanej w celu nabycia tytułu własności w drodze zasiedzenia części nieruchomości oznaczonej numerem działki [...], zaewidencjonowanej 12 września 1984 r. pod nr 236/04/674/84. Brak było również dokumentacji dotyczącej stanu prawnego działek nr [...], [...]/1 i [...]/3, będących przedmiotem aktualnie prowadzonego postępowania. W ponownie prowadzonym postępowaniu – zakończonym wydaniem kwestionowanej decyzji z 4 października 2023 r. – organ I instancji w należyty sposób uzupełnił materiał dowodowy o dokumenty znajdujące się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym oraz zbadał stan prawny, w tym księgi wieczyste działek stanowiących własność skarżących oraz działek sąsiadujących. W rezultacie, zgodnie ze wskazaniami zawartymi w ww. decyzji kasacyjnej, Starosta Kielecki – w oparciu o zebrany materiał dowodowy – przeanalizował stan wykazany w ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] od czasu założenia ewidencji gruntów w 1967 r. do stanu aktualnego w odniesieniu do działek będących własnością skarżących. W tym zakresie szczegółowo ustalono, że ewidencja gruntów dla wsi [...], gromada Z. została założona w 1967 r. Operat z założenia ewidencji gruntów dla wsi [...] został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 11 kwietnia 1967 r. W operacie tym znajdują się szkice nr 3,12, 31,36 z pomiaru granic działek nr [...], [...], [...] i [...]. Zgodnie z tymi szkicami, działki nr [...] i [...] stanowiły jeden pas gruntu w taki sposób, że działka nr [...] stanowiła działkę położoną przy drodze nr [...], a działka nr [...] została wykazana za działką nr [...], jako działka bez dostępu do drogi publicznej, sięgająca aż do działki nr [...] stanowiącej wody płynące. Z kolei działki nr [...] wykazano jako działki znajdujące się po przeciwnej stronie drogi nr [...] jako odrębne działki ewidencyjne przedzielone rowem nr [...]. Powyższy stan przedstawiono na mapie sporządzonej przy założeniu ewidencji gruntów wsi [...] na podstawie wyników pomiarów bezpośrednich przeprowadzonych w 1966 r. Jak wynika z przywołanej wyżej mapy, działka nr [...] od strony zachodniej graniczyła z działką nr [...], od strony wschodniej z działką nr [...], od strony północnej z działką nr [...], a od strony południowej z działką nr [...]. Jak wynika z treści ww. mapy działka nr [...] nie graniczyła z drogą publiczną, a z działkami osób fizycznych oraz rzeką. Natomiast działki nr [...] (przedzielone rowem) graniczyły od strony zachodniej z działką nr [...], od strony wschodniej z drogą nr [...], od strony północnej z działkami nr [...], [...], a od strony południowej z działkami nr nr [...], [...]. Na podstawie przeprowadzonych pomiarów obliczono powierzchnie działek ewidencyjnych, które po zaokrągleniu do 1 ara wyniosły odpowiednio: powierzchnia działki nr [...] wynosiła 1,28 ha, działki nr [...] wynosiła 0,63 ha, działki nr [...] wynosiła 0,05 ha, powierzchnia działki nr [...] wynosiła 1,09 ha, a działki nr [...] wynosiła 1,18 ha. Zgodnie z protokołem ustalenia władających gruntami położonymi we wsi [...], sporządzonym przy zakładaniu ewidencji gruntów, w dniach 14-17 września 1968 r., ogłoszono zainteresowanym dane zawarte w rejestrze pomiarowo-klasyfikacyjnym. Jak wynika z tego protokołu S. K. został wykazany jako władający działką nr [...] o powierzchni 0,05 ha, J. R. jako władający działkami nr [...], [...], [...] i [...] o łącznej powierzchni 3,25 ha, a W. K. jako władający m.in. działką nr [...]. W rejestrze gruntów założonym w 1968 r., sporządzonym do celów ewidencji gruntów, J. R. został wykazany jako władający m.in. działkami nr [...] o powierzchni 1,28 ha, [...] o powierzchni 0,63 ha, [...] o powierzchni 1,09 ha, S. K. s jako osoba władająca m.in. działką oznaczoną nr [...] o powierzchni 0,05 ha, J. K. jako osoba władającą m.in. działką oznaczoną nr [...] o powierzchni 1,18 ha. W dniu 27 kwietnia 1973 r. został wydany akt własności ziemi, zgodnie z którym S. K. (wykazany następnie w rejestrze gruntów) stał się z mocy prawa właścicielem nieruchomości o łącznej powierzchni 0,77 ha, w tym działki nr [...]. W dniu 4 maja 1979 r. został wydany akt własności ziemi, zgodnie z którym H. R. (wykazana następnie w rejestrze gruntów) stała się z mocy samego prawa właścicielem nieruchomości o łącznej powierzchni 4,28 ha, w tym działki nr [...]. Przeprowadzona w 1977 r. aktualizacja ewidencji gruntów obrębu [...] włączyła – zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami – grunty pod rowami do działek przyległych. W tym przypadku, włączeniu podlegał rów oznaczony numerem [...] – który został wówczas zlikwidowany, a jego powierzchnię włączono do działek przylegających. W ten sposób połączono działki nr [...] i nr [...] tworząc działkę nr [...] – której powierzchnia została wykazana w rejestrze gruntów sporządzonym w 1978r. jako 1,92 ha. Zgodnie z mapą ewidencyjną z 1977 r. konfiguracja działek nr [...] i [...] oraz działki nr [...] w odniesieniu do granic działek sąsiednich w powiązaniu z danymi z założenia ewidencji gruntów, nie uległa zmianie, a działka nr [...] na mapie z 1977 r. nie graniczy z drogą nr [...], tylko z działką nr [...]. W kolejnym rejestrze gruntów sporządzonym w 1978 r., w związku z przeprowadzoną aktualizacją ewidencji gruntów, w jednostce rejestrowej nr [...] wykazano S. K. jako właściciela m.in. działki nr [...] o powierzchni 1,05 ha na podstawie aktu własności ziemi. Z kolei, w jednostce rejestrowej nr 176 wykazano H. R. jako właściciela m.in. działki nr [...] o powierzchni 1,18 ha, na podstawie aktu własności ziemi oraz księgi wieczystej. W jednostce rejestrowej nr 175 wykazano początkowo J. R. jako władającego gruntem oznaczonym numerami działek: 1055 o powierzchni 0,80 ha, [...] o powierzchni 1,92 ha, 617 o powierzchni 0,19 ha, [...] o powierzchni 1,09 ha i [...] o powierzchni 0,25 ha. Następnie wprowadzono szereg zmian wpisując kolejno jako właścicieli gruntów wymienionych w tej jednostce rejestrowej: M. B. W. B. i I. małż. C. oraz L. i L. małż. M. na podstawie następujących aktów notarialnych z 1972, 1981, 1982 oraz zbioru dokumentów nr 8191. W 1984 roku, do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego został przyjęty operat techniczny z wykonania pracy geodezyjnej polegającej na wydzieleniu działki nr [...]/2 w celu jej zasiedzenia. Wykonana w wyniku tych prac mapa sytuacyjna nie stała się jednak podstawą do uzyskania tytułu własności dla działki nr [...]/2 położonej w obrębie [...]. W latach 1986-1989 na obszarze obrębu [...] wykonana została aktualizacja ewidencji gruntów. Operat techniczny I i II fazy został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w ramach tej pracy sporządzono protokół ustalenia stanu władania gruntami w związku z wykonaniem nowego pomiaru i aktualizacji. Jak wynika z tego protokołu, L. i L. małż. M. zostali wykazani jako właściciele działek nr 1055, [...], 617, [...] i 915 o łącznej powierzchni 4,25 ha. Jako podstawę nabycia powyższych działek ewidencyjnych wpisano akt notarialny z 1982 i zbiór dokumentów nr 8191. W treści protokołu w pozycji uwagi przywołano operaty: z 1967 r. sporządzony w celu wydzielenia działki budowlanej i nabycia praw własności przez M. R., oraz 1984 r., dotyczący wydzielenia działki nr [...]/2 o powierzchni 0,1241 ha. M. R. został wykazany jako właściciel do działek nr [...]/2 i [...]/1 o łącznej powierzchni 0,18 ha, na podstawie aktu notarialnego z 1963 i zbioru dokumentów nr 6526, S. K. został wpisany jako właściciel m.in. działki nr [...], a jako podstawa nabycia widnieje akt własności ziemi. W ramach przeprowadzonej aktualizacji, w latach 1986-1989 obliczono– z dokładnością do 1 ara - powierzchnie działek nr: - [...] - 1,09 ha, - [...] - 0,05 ha, - [...] - 1,92 ha, - 492/2 - 0,12 ha, - [...] - 1,18 ha. Zgodnie z mapą ewidencyjną sporządzoną w skali 1:5000, wykonanej w oparciu o: pomiar wykonany w 1967 r., pomiar z 1977 r. i 1986 r. (zaewidencjonowanej pod nr 2401/15/91), konfiguracja działek nr [...] i [...] w odniesieniu do granic działek sąsiednich w powiązaniu z danymi z założenia ewidencji gruntów nie uległa zmianie. Działka nr [...] nie graniczy z drogą nr [...]/2, a z działką nr [...] stanowiącą własność osoby fizycznej. Zmianie uległa numeracja działki nr [...], gdyż w jej miejsce wykazane zostały działki nr [...]/2 i [...], dodatkowo wykazano, że działka nr [...] graniczy z obydwu stron z drogami publicznymi tj. działkami nr [...]/2 i 451. W rejestrze gruntów z 1989 r., sporządzonym w związku z przeprowadzoną aktualizacją oraz kolejnym rejestrze sporządzonym według stanu z 1991 r. jako właścicieli działek nr 1055 o powierzchni 0,80 ha, [...] o powierzchni 1,92 ha, [...] o powierzchni 1,09 ha, [...] o powierzchni 0,25 ha wykazano skarżących – na podstawie zbioru dokumentów ZD 8191 i aktu notarialnego z 1982 r. Z kolei w jednostce rejestrowej nr 92 wpisano S. K. jako właściciela m.in. działki nr [...] o powierzchni 0,05 ha – na podstawie aktu własności ziemi z 1973 r. W jednostce rejestrowej nr 227 wykazano M. R. jako władającego gruntem oznaczonym nr [...]/2 o powierzchni 0,12 ha, i [...]/1 o powierzchni 0,06 ha – na podstawie zbioru dokumentów ZD 6526 i aktu notarialnego z 1967. W jednostce rejestrowej nr 151 wykazano H. R. jako właściciela działki nr [...] o powierzchni 1,18 ha – na podstawie aktu własności ziemi z 1979 r. i księgi wieczystej. W 2002 r. wykonana została praca geodezyjna, polegająca na opracowaniu mapy do założenia księgi wieczystej dla działek nr [...], [...], [...], [...]/2. Wykonawca pracy geodezyjnej, przyjętej do zasobu, załączył do powyższego opracowania dane z założenia ewidencji gruntów, to jest szkice zawierające dane i miary dla działek nr [...], [...] [...], [...] 1018 oraz mapę ewidencyjną w części dotyczącej działek nr [...], [...] i [...], nie wykazując przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...] i nr [...] – zgodnie z danymi zawartymi na szkicach z pomiaru granic oraz stanem wynikającym z ówczesnej ewidencji gruntów. Wykonawca, w trakcie prac związanych z opracowaniem mapy do założenia księgi wieczystej, pomierzył stan istniejący na gruncie – na co wskazuje szkic połowy nr 1, zamieszczony w powyższej dokumentacji – przez co pomiędzy południową granicą działki fil 74 a działką nr [...] wykazał pas gruntu, który został przez określony jako część działki nr [...]. Taki przebieg granic nie jest tożsamy z przebiegiem granic pierwotnie w ewidencji gruntów w dacie jej założenia. W ramach pracy geodezyjnej z 2002 r. wykonawca nie przeprowadził czynności ustalenia granic działek w terenie – o czym świadczy brak stosownej dokumentacji w ww. operacie technicznym. W 2002 r. wykonana kolejną pracę geodezyjną, polegającą na opracowaniu mapy do zasiedzenia dla działki nr [...]/2 – w ramach której dokonano okazania w terenie i pomiaru granicy pomiędzy działką nr [...]/2 a działką nr [...]. W powyższej dokumentacji znajduje się także kopia mapy wpisanej do ewidencji w składnicy geodezyjnej w 1967 r. z podziału działki 1 na działki 1/1 i 1/2 – co do której przypisany był J. R., a która – jak wynika z protokołu granicznego z 2002 r. – była jednym z dokumentów wykorzystanych przez wykonawcę w ramach pracy geodezyjnej. W oparciu o powyższą dokumentację oraz postanowienie Sądu Rejonowego w Kielcach sygn. akt VII Ns 896/02 z 14 października 2003 r., dotyczącego zasiedzenia, dokonano zmiany w ewidencji gruntów i budynków, polegającej na wykazaniu M. R. jako właściciela działki nr [...]/2 o powierzchni 0,1235 ha. Następnie w 2006 r., na terenie obrębu [...] przeprowadzono modernizację ewidencji gruntów w oparciu o przepisy art. 4 ust. 1 i art. 20 ust. 1, 2 obowiązującej wówczas ustawy z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Co istotne, jak prawidłowo ustaliły organy obu instancji, w siedzibie Starostwa Powiatowego w Kielcach – w terminie od 20 września do 10 października 2006 r. – został wyłożony do wglądu dla osób zainteresowanych projekt operatu opisowo kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu ewidencyjnego [...]. Wszystkie podmioty, których dotyczyły dane ujawnione w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, mogły w okresie wyłożenia projektu do wglądu zgłaszać uwagi do tych danych. Zawiadomienie o wyłożeniu do wglądu projektu operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków ww. obrębu zostało przekazane ówczesnemu Wójtowi Gminy [...]z prośbą o jego wywieszenie na okres 14 dni na tablicach ogłoszeń Urzędu Gminy w [...]. Zawiadomienie powyższe zostało także przekazane także ówczesnemu sołtysowi wsi [...] z prośbą o wywieszenie na okres 14 dni na tablicach ogłoszeń tej wsi [...]. Zawiadomienie o wyłożeniu do wglądu projektu operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] gmina [...]zostało ogłoszone w Gazecie Wyborczej z dnia 5 września 2006r. Pomimo powyższych zawiadomień, w okresie wyłożenia do wglądu projektu opisowo-kartograficznego sporządzonego w wyniku modernizacji gruntów i budynków, L. i L. M. nie składali zastrzeżeń i uwag do tych danych. Po upływie terminu wyłożenia do wglądu projektu operatu opisowo – kartograficznego, sporządzonego w wyniku ww. modernizacji gruntów i budynków, zawarte w tym projekcie dane objęte modernizacją stały się danymi ewidencji gruntów i budynków i zostały ujawnione w bazie danych ewidencji gruntów i budynków. Informację w tym zakresie Starosta Kielecki ogłosił 4 grudnia 2006 r. (Dz. Urz. Województwa Świętokrzyskiego nr 289 poz. 3352). Operat dotyczący modernizacji ewidencji gruntów budynków został przyjęty do zasobu 19 lutego 2007 r. Właściciele działek położonych na terenie obrębu [...] zostali zgodnie z art. 24a ust. 9 ustawy P.g.k. poinformowani, poprzez wywieszenie zawiadomień na tablicach ogłoszeń na terenie gminy [...]oraz wsi [...], że każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8, zgłaszać zarzuty do tych danych w Starostwie Powiatowym w Kielcach. Termin składania odwołań od zmian wprowadzonych w wyniku modernizacji ewidencji gruntów upłynął z dniem 2 stycznia 2007 r. W ustawowym terminie L. i L. M. nie zgłosili zarzutów do tych danych. W ramach przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów, wykonawca dokonał analizy dokumentacji geodezyjnej udostępnionej z zasobu. Jak wynika ze sprawozdania technicznego oraz z dokumentacji z. przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] wykonawca prac modernizacyjnych w oparciu o założona osnowę klasy III zmierzył odszukane punkty osnowy klasy IV, dokonał ich ponownego obliczenia, następnie dokonał transformacji wszystkich punktów osnowy, wyjaśniając że uzyskane błędy spełniały wymogi dokładnościowe – co wskazuje, zdaniem organu, na poprawność obliczeń. Następnie, geodeta określił przebieg granic działek ewidencyjnych w formie opracowania numerycznego tj. za pomocą współrzędnych geodezyjnych przy wykorzystaniu istniejącej dokumentacji geodezyjnej znajdującej się w zasobie oraz w oparciu o pomiar bezpośredni na gruncie. Granice działki nr [...] w odniesieniu do przebiegu granic działek sąsiednich nr [...]/1, [...]/2. [...]/3, [...]/2, [...]/3 oraz granice działki nr [...] w odniesieniu do przebiegu granic działek sąsiednich tj. działek nr [...], [...], [...] zostały określone w ramach przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów na podstawie danych z założenia ewidencji gruntów oraz przy wykorzystaniu operatów jednostkowych. Dla ww. działek nie przeprowadzono czynności ustalenia granic działek ewidencyjnych. Dodatkowo poddano analizie operat techniczny z 2002 r., dotyczący opracowania mapy do założenia księgi wieczystej dla działek nr [...], [...], [...], [...]/2 – co wynika ze sprawozdania technicznego załączonego do operatu modernizacyjnego. Przebieg granic wykazany na mapie załączonej do operatu z 2002 r., w części dotyczącej przebiegu granic pomiędzy działką nr [...], [...] nie był zgodny ze stanem wykazanym na mapie ewidencyjnej (zaewidencjonowanej pod nr 2401/15/91) i nie znalazł swojego uzasadnienia jako materiał źródłowy. Dodatkowo wskazano, że w ramach przeprowadzonej modernizacji dokonano numerycznego opisu granic działek ewidencyjnych (za pomocą współrzędnych punktów określających przebieg linii granicznych) oraz obliczono ich powierzchnię – na podstawie współrzędnych. Obowiązek wykazywania powierzchni z dokładnością do 0,0001 ha, a tym samym stosowania dokładniejszej metody obliczenia powierzchni działki wynikał z obowiązującego wówczas przepisu § 62 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. W rezultacie, w wyniku przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów określono nowe powierzchni działek: nr [...] na 1,[...]7 ha, nr [...] na 1,[...]2 ha, nr [...] na 0,0688 ha, nr [...] na 1,1168 ha. Organ odwoławczy, odnosząc się do różnic w powierzchni działek ewidencyjnych, w sposób przekonujący stwierdził, że: - po pierwsze, mogę one wynikać z tego, że poprzednio obliczano je mniej dokładnymi metodami – wobec czego mogą różnić się z obecnie obliczanymi metoda analityczną wartościami; - po drugie, powierzchnie tych działek przed przeprowadzą modernizacją nie były obliczane w oparciu o współrzędne geodezyjne, a na podstawie mniej dokładnych metod oraz wynikały z zaokrągleń. Końcowo, w zaskarżonej decyzji wskazano, że: - 27 stycznia 2014 r. do zasobu został przyjęty operat techniczny, dotyczący podziału działki nr [...]/3, z którego wynika, że do określenia przebiegu granic tej działki wykorzystano dane z przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków; podział działki nr [...]/3 na działki nr [...]/4 i [...]/5 został zatwierdzony decyzją Burmistrza Miasta i Gminy [...]z 3 marca 2014 r. - 24 lutego 2016 r. do zasobu został przyjęty operat techniczny, dotyczący podziału działki [...] na działki nr [...]/4 i [...], przy czym do określenia przebiegu granic tej działki również wykorzystano dane z przeprowadzonej w 2006 r. modernizacji, spisując protokół wyznaczenia punktów granicznych nr 1536, 1976 i 1977, w których to czynnościach udział brali skarżący; - mapa podziałowa nr P.2604.2016.459 stanowiła podstawę ugody zawartej przed Sądem Rejonowym w Kielcach, Wydział I Cywilny, przy czym skarżący przenieśli prawo własności nieruchomości oznaczonej nr [...]/4 na rzecz innej osoby fizycznej – co skutkowało legalizacją podziału działki nr [...], a mapa z projektem podziału nr P.2604.2016.459 wraz z powyższym protokołem stanowiły podstawę do wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków; - w 2020 r. do zasobu został przyjęty operat techniczny nr P.2604.2020.4666 m.in. z podziału działki nr [...], przy czym granicę działki nr [...] w części objętej opracowaniem tj. pomiędzy działką nr [...], a działką nr [...] na odcinku od 9-1230 (punkt wspólny także dla działki nr [...]) do punktu nr 1229 oraz granicę działki nr [...] z działką nr [...] na odcinku od punktu 9-1225 do punktu nr 9-1224 przyjęto na podstawie danych z operatu z przeprowadzonej w 2006 r. modernizacji; podział działki nr [...] na działki nr [...]/1, [...]/2 i [...]/3 został zatwierdzony decyzją Burmistrza Miasta i Gminy [...]z 22 lipca 2020 r., a mapa z projektem podziału wraz z ww. decyzją stanowiły podstawę do wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków; - w 2021 r., do zasobu został przyjęty operat techniczny z pracy geodezyjnej polegającej na rozgraniczeniu działek nr [...]/1 i [...]/3 z działkami nr [...], [...]/1, [...]/2, [...]/3, [...]/1, [...]/2, [...]/3, [...]/4, [...]/7, [...]/8, [...]/9, w ramach którego geodeta poddał analizie operat techniczny nr 2401/26/2002 (aktualny identyfikator ewidencyjny P.2604.2002.2117), stwierdzając że nie odnaleziono dokumentacji geodezyjnej potwierdzającej przebieg granicy pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...], zgodny z mapą nr 2401/26/2002 służącą do założeniu księgi wieczystej; w związku z odwołaniem stron sprawa rozgraniczenia trafiła do Sądu Rejonowego w Kielcach i nie została jeszcze rozstrzygnięta; - 11 sierpnia 2022 r. do zasobu został przyjęty operat techniczny nr P.2604.2022.5689 z pracy geodezyjnej, polegającej na opracowaniu mapy z projektem podziału działki nr [...]/3, w ramach którego geodeta dokonał czynności ustalenia granic działki [...]/3 z działkami sąsiednimi w tym także (w części) z działką nr [...] stanowiącą własność skarżących (I Etap); tym zakresie geodeta przyjął granice działki podlegającej podziałowi z działkami sąsiednimi – na podstawie operatu z modernizacji z 2007 r. oraz na podstawie przeprowadzonego 24 czerwca 2022 r. ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych; - 26 października 2022 r., do zasobu został przyjęty operat techniczny nr P.2604.2022.7659 (II Etap) z wykonania mapy z projektem podziału nieruchomości nr [...]/3 – na działki nr [...]/4 i [...]/7, który został zatwierdzony decyzją Burmistrza Miasta i Gminy [...]z 14 listopada 2022 r.; mapa z projektem podziału wraz z powyższą decyzją stanowiły podstawę do wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków; - aktualnie w rejestrze ewidencji gruntów i budynków skarżący figurują jako właściciele m.in. działek nr [...], [...]/1, [...]/3 - dla których to działek nie została założona księga wieczysta, a jako dokument własności widnieje zbiór dokumentów ZD 8191; - w celu sprawdzenia stanu prawnego, organ I instancji dokonał badania ksiąg wieczystych oraz zbioru dokumentów w Sądzie Rejonowym w Kielcach – co zostało szczegółowo opisane w uzasadnieniu decyzji z 4 października 2023 r. Uwzględniając powyższe, w ocenie Sądu, w niniejszej sprawie – wbrew zarzutom skargi – przeprowadzono w sposób prawidłowy postępowanie wyjaśniające i zgodnie z zasadami zawartymi w art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. oceniono zebrany materiał dowodowy. Ponadto, w zaskarżonej decyzji organ odwoławczy odniósł się do powoływanej przez strony mapy sytuacyjno-wysokościowej 144.313.214, znajdującej się w dokumentacji geodezyjnej z przeprowadzonej modernizacji, na której granica pomiędzy działkami nr [...] i [...] została przedstawiona w odmienny sposób niż na mapie ewidencyjnej. W tym zakresie ŚWINGiK wyjaśnił, że mapa ta nie mogła stanowić podstawy do wykazania granic przedmiotowych działek, gdyż to mapa ewidencyjna jest podstawowym dokumentem kartograficznym obrazującym dane w operacie ewidencji gruntów i budynków. Ponadto, dla działek nr [...] i [...] nie założono księgi wieczystej, a zbiór dokumentów ZD 8191 nie zawierał załącznika graficznego, przedstawiającego przebieg granicy pomiędzy działką nr [...], a działką nr [...] w taki sposób, jak wykazał to geodeta na mapie do założenia księgi wieczystej. ŚWINGiK trafnie zwrócił również uwagę, że przedstawione przez strony – przy piśmie z 2 stycznia 2023 r. - ww. mapa sytuacyjno-wysokościowa oraz kopia pisma GN.III-0715-250/2004 z 25 października 2004 r. nie są dokumentami wymienionymi w § 30 ust. 1 rozporządzenia z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków na podstawie których ujawnia się przebieg granic działek ewidencyjnych w procesie zakładania, modernizacji albo bieżącej aktualizacji ewidencji gruntów. Mianowicie, zgodnie z tym przepisem przebieg granic działek ewidencyjnych w procesie zakładania, modernizacji albo bieżącej aktualizacji ewidencji wykazuje się na podstawie: 1) dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego sporządzonej na potrzeby: a) postępowania rozgraniczeniowego, b) postępowania w sprawie scalenia lub wymiany gruntów, c) postępowania w sprawie scalenia i podziału nieruchomości, d) postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej, e) podziału nieruchomości, f) wznowienia znaków granicznych, wyznaczenia punktów granicznych lub ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych; 2) innych materiałów zasobu dotyczących przebiegu granic; 3) dokumentacji geodezyjnej sporządzonej przez Straż Graniczną, jeżeli dokumentacja ta określa przebieg granic państwa z dokładnością odpowiednią dla ewidencji. Odnośnie mapy nr 2401/26/2002 – również powoływanej przez strony – organ odwoławczy trafnie stwierdził, że dokumentacja ta nie może stanowić podstawy zmian w rejestrze ewidencji gruntów i budynków w zakresie zmiany przebiegu granic pomiędzy działkami nr [...]/1, [...]/3 a działkami sąsiednimi, w tym działką nr [...] – z uwagi na to, że pas gruntu pomiędzy południową granicą działki nr [...] z działką nr [...] (wykazany na powyższej mapie), który został przez wykonawcę określony jako część działki nr [...], nie ma swojego odzwierciedlenia ani w dokumentacji z założenia ewidencji gruntów, ani w później powstałych dokumentach sporządzonych do celów ewidencji gruntów i budynków. Ponadto, jak zauważono, celem opracowania 2401/26/2006 nie było wprowadzenie zmian do ewidencji, a sporządzenie mapy do założenia księgi wieczystej – który to cel nie został osiągnięty. Z kolei w odniesieniu do powoływanych przez strony szkiców i protokołów granicznych znajdujących się cyt. "w operacie z 5.04.1967 r.", organy wskazały, że operat ten został sporządzony w celu wydzielenia działki budowlanej (podział działki nr 1 na działki nr 1/1 i 1/2), a mapa nr 56/67 znajduje się z zbiorze dokumentów ZD 6526, który został przypisany w rejestrze ewidencji gruntów i budynków do działki nr [...]/1. Mając na względzie powyższe i kierując się treścią art. 24 ust. 2a, 2b w zw. z art. 23 ust. 1-4 P.g.k., jak również § 30 ust. 1 ww. rozporządzenia raz jeszcze należy stwierdzić, że dokumentacja, na jaką powołują się strony, nie może stanowić podstawy zmian w rejestrze ewidencji gruntów w odniesieniu do ich działek, zwłaszcza że – jak trafnie zauważył ŚWINGiK– dokumenty złożone do zbioru dokumentów ZD 8191 jak również akt notarialny Rep. [...], stanowiący tytuł własności do tych gruntów, nie dają możliwości jednoznacznej identyfikacji opisanej w tych dokumentach nieruchomości i określenia jej granic. W tym zakresie w zaskarżonej decyzji, z uwagi na treść art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. c P.g.k., zawarto prawidłowe pouczenie, ze dopiero prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w Kielcach w prowadzonej sprawie VIII Ns 466/21 z udziałem L. i L.a M. dotyczącej rozgraniczenia nieruchomości, składającej się z działek nr [...]/1 i [...]/3, z działkami nr [...]/1 i [...]/3 będzie stanowił podstawę do wprowadzenia przez Starostę Kieleckiego zmian w ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] w tym zakresie. Należy jednocześnie podzielić wyrażany w orzecznictwie pogląd, zgodnie z którym niedopuszczalna jest aktualizacja wpisów ewidencyjnych w oparciu o dokumenty archiwalne, na podstawie ich ponownej oceny. Na wniosek strony można bowiem wprowadzić do ewidencji gruntów i budynków jedynie zmiany danych, objętych tą ewidencją, wynikające z nowych zdarzeń, a nie korygować wpisy na podstawie powtórnej oceny archiwalnych dokumentów (por. m.in. wyroki WSA w Białymstoku z dnia 23 stycznia 2014 r., sygn. II SA/Bk 812/13, WSA w Rzeszowie z 12 lipca 2016 r. o sygn. II SA/Rz 1541/15, WSA w Krakowie z 22 listopada 2021 r. o sygn. III SA/Kr 810/21). Z tych też względów, mając na uwadze zamknięty katalog dokumentacji, w oparciu o jaką można aktualizować informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków, nie mogła odnieść skutku argumentacja stron o naruszeniu art. 75 § 1 K.p.a. Granice dopuszczania jako materiał dowodowy wszystkiego, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, wyznaczają bowiem obowiązujące przepisy. W tym kontekście brak było podstaw, aby organ odwoławczy – jak oczekują tego skarżący – zażądał od Starosty przeprowadzenia oględzin, dołączenia mapy lotniczej, czy satelitarnej. Natomiast w kontekście kompleksowo zgromadzonego i wyczerpującego omówionego, obszernego materiału dowodowego – datującego się od założenia ewidencji gruntów dla wsi [...] w 1967 r. – nie sposób uznać by postępowanie administracyjne – jak chcą tego skarżący – było prowadzone "iluzorycznie". Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.