II SA/Ke 122/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.),, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Mrozicka - Bąbel, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2009r. sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbiórkę budynku gospodarczego i budowę budynku garażowego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] Wojewoda, po rozpatrzeniu odwołania Z. W., działając na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca Prawo budowlane oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą K. B. pozwolenia na budowę obejmującego rozbiórkę budynku gospodarczego i budowę w miejscu rozebranego budynku, budynku garażowego na dwa samochody osobowe z częścią gospodarczą wraz z instalacją energii elektrycznej na działce Nr 6759/2, położonej w miejscowości O. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że w dniu 9 września 2008r. do organu I instancji wpłynął wniosek K. B. o wydanie pozwolenia na rozbiórkę budynku gospodarczego i budowę w miejsce rozebranego budynku, budynku garażowego na dwa samochody osobowe z częścią gospodarczą wraz z instalacją energii elektrycznej na działce Nr 6759/2, położonej w miejscowości O. Do wniosku inwestorka załączyła m.in. oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane obejmujące w/w działkę, oświadczenie o posiadaniu na własność budynku gospodarczego przeznaczonego do rozbiórki, decyzję Wójta Gminy z dnia 18 sierpnia 2008r. o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbiórce budynku gospodarczego i budowie w miejsce rozebranego budynku, budynku garażowego na dwa samochody osobowe z częścią gospodarczą na działce nr 6759/2, położonej w miejscowości O. oraz projekt budowlany obejmujący: projekt zagospodarowanie terenu, projekt architektoniczno-budowlany budynku, projekt instalacji elektrycznej, opis zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych, informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Po zawiadomieniu stron o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie i o możliwości zapoznania się z aktami sprawy Starosta decyzją z dnia [...], działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) zatwierdził projekt budowlany i udzielił K. B. pozwolenia obejmującego rozbiórkę budynku gospodarczego i budowę w miejsce rozebranego budynku, budynku garażowego na dwa samochody osobowe z częścią gospodarczą wraz z instalacją energii elektrycznej, na działce Nr 6759/2 położonej w miejscowości O. Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia złożył Z. W., właściciel działki sąsiedniej informując, że nie wyraża zgody na przedmiotową inwestycję przy granicy działki. W swoim odwołaniu podniósł, że część długości projektowanego budynku będzie przylegała do jego istniejącego budynku (z czym się zgadza), lecz pozostała część tego budynku będzie stała w granicy jego działki, gdzie naprzeciw stoi budynek oddalony o 3 m od granicy działki. Rozpatrując powyższe odwołanie Wojewoda decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy, przytaczając treść art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane wskazał, że dla terenu objętego inwestycją brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dlatego sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji określono w drodze decyzji Wójta Gminy z dnia 18 sierpnia 2008r. o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbiórce budynku gospodarczego i budowie w miejsce rozebranego budynku, budynku garażowego na dwa samochody osobowe z częścią gospodarczą na działce Nr 6759/2, położonej w miejscowości O. W decyzji tej wskazano, że przedmiotowe przedsięwzięcie inwestycyjne może być realizowane w nieprzekraczalnej linii zabudowy wynoszącej minimum 27,0m od krawędzi jezdni, tj. w miejscu zabudowy dotychczasowego budynku gospodarczego. Z projektu zagospodarowania działki wynika, że budynek garażowy z częścią gospodarczą został zaprojektowany w odległości 27,0m od krawędzi jezdni. Organ odwoławczy podniósł, że w decyzji o warunkach zawarto sformułowanie, że wielkość i gabaryty obiektu mają charakter postulatywny, a ich szczegółowe parametry należy uściślić w projekcie budowlanym, zgodnie z wymogami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2003r. Nr 120, poz. 1133). Z zatwierdzonego projektu budowlanego wynika, że szerokość budynku wynosi od strony garażowej – 5,60m i od strony gospodarczej – 5,73m (wymiary te nie przekraczają określonej szerokości elewacji około 7,5m), wysokość do okapu dachu obu części budynku mieści się w granicach określonej wysokości w decyzji o warunkach zabudowy (odpowiednio około 3,0m i 5,0m). Zaprojektowany budynek garażowy z częścią gospodarczą posiada dach jednospadowy ze spadem w kierunku własnej działki, główną kalenicę prostopadłą do drogi, co pozostaje w zgodzie z warunkami i wymaganiami ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, określonymi decyzją z dnia 18 sierpnia 2008r. Organ odwoławczy podzielił stanowisko Starosty, że przedłożony projekt budowlany przedmiotowej inwestycji jest zgodny z decyzją Wójta Gminy z dnia 18 sierpnia 2008r., z określonymi w niej warunkami oraz szczegółowymi zasadami zagospodarowania terenu i jego zabudowy, w szczególności dotyczącymi warunków i wymagań ochrony i kształtowania ładu przestrzennego. Obiekt został usytuowany w liniach rozgraniczających teren inwestycji, oznaczonych literami A,B,C,D w załączniku graficznym do decyzji, z zachowaniem wskazanej linii zabudowy względem drogi wojewódzkiej. Dokonując analizy zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi, tj. z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) Wojewoda stwierdził, że przedmiotowy projekt budowlany nie narusza przepisów powyższego rozporządzenia. Analizując treść § 12 ust. 1 rozporządzenia, dotyczącego usytuowania budynku na działce budowlanej (w odległości 4m – w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy, 3m – w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy) organ odwoławczy wskazał na przewidywany w § 12 ust. 4 pkt 2 wyjątek, stanowiący, że jeżeli na sąsiedniej działce bezpośrednio przy granicy istnieje budynek ze ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych albo wydano decyzję o pozwoleniu na budowę tak usytuowanego budynku, dopuszcza się sytuowanie ściany budynku bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy tej granicy, przylegającej do istniejącej ściany chyba, że przepisy odrębne stanowią inaczej. Z projektu budowlanego oraz załączonej do akt fotografii wynika, że na sąsiedniej działce Nr 6765/2 znajduje się nowowznoszony budynek gospodarczo-garażowy, na który Z. W. uzyskał pozwolenie na budowę (na projekcie zagospodarowania działki oznaczony Nr 14). Taka sytuacja dała możliwość usytuowania przedmiotowego budynku garażowo-gospodarczego bezpośrednio przy granicy działek, stosownie do przepisu § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia. Przedmiotowy budynek garażowy zaprojektowany został jako dobudowany do nowowznoszonego budynku ścianą bez otworów okiennych i drzwiowych jako ścianą przeciwpożarową o odporności ogniowej E160. Zaprojektowano pokrycie dachowe z materiałów niepalnych. Projektowana inwestycja nie ograniczy dopływu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, znajdujących się w budynkach zlokalizowanych w sąsiedztwie. Ponadto organ odwoławczy dokonując sprawdzenia zgodności przedmiotowego projektu zagospodarowania działki z wymogami ochrony środowiska wskazał, że inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znaczącą oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.) i nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie ochrony środowiska. Organ odwoławczy podkreślił, że przedłożony przez inwestora projekt budowlany jest kompletny, posiada informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się zaświadczeniem o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, stosownie do wymogu przepisu art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Organ II instancji stwierdził, że skoro w trakcie postępowania administracyjnego zostały zgromadzone wszelkie dokumenty niezbędne do zatwierdzenia projektu budowlanego oraz wydania pozwolenia na budowę, organ, w myśl przepisu art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Odnosząc się do zarzutu wskazanego w odwołaniu Z. W., dotyczącego lokalizacji projektowanego budynku przy granicy jego działki Nr 6765/2 oraz przylegania tylko części tego budynku do jego istniejącego już budynku, a części w granicy działki poza budynkiem Wojewoda wskazał, że zarzut ten nie ma wpływu na rozstrzygnięcie. Nowoprojektowany budynek garażowy z częścią gospodarczą usytuowany na działce Nr 6759/2 przylega do parterowego budynku o ścianach z pustaków ceramicznych o grubości 25cm, z dachem jednospadowym pokrytym blachą profilowaną, o wysokości budynku około 5,0m, usytuowanego na działce Nr 6765/2. Cytowany wyżej przepis rozporządzenia nie narzuca przylegania ściany bez otworów okiennych lub drzwiowych do istniejącej ściany na całej długości ani tylko na tej długości. Spełnione są również warunki przeciwpożarowe. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Z. W. W uzasadnieniu skargi została przytoczona treść "§ 12 pkt 6 rozwinięcie 1,2,a,b" rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, dział II Rozdział I) w brzmieniu: budynek może być usytuowany ze ścianą zewnętrzną bez otworów bezpośrednio przy granicy działki budowlanej, z zastrzeżeniem ust. 10 oraz § 271 ust. 12 pkt 1, jeżeli – wynika to z ustaleń o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, bądź na sąsiedniej działce istnieje już budynek ze ścianą usytuowaną bezpośrednio przy tej granicy, a wznoszony budynek będzie: - przylegał do istniejącego całą długością swojej ściany - miał w pasie o szerokości 3m, przyległym do granicy działki wysokość i wymiar równoległy do tej granicy, nie większy niż w budynku istniejącym na sąsiedniej działce. Skarżący stwierdził, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przytoczony jest przepis prawa budowlanego, który odbiega treścią od "ogólno dostępnych materiałów źródłowych Prawa budowlanego". Ponadto Z. W. zarzucił, że "przy wydawaniu decyzji 578/09 nie został dopełniony art. 35 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. odnoszący się do decyzji znak 7141/2/3/2006 oraz innych pism wydawanych w tej sprawie". W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w pisemnych motywach zaskarżonej decyzji. Ponadto organ podniósł, że przepis § 12 ust. 6 pkt 1, 2 lit. a i lit. b rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w treści przytoczonej przez skarżącego nie obowiązuje od dnia 27 maja 2004r. Odnosząc się do zarzutu skarżącego, dotyczącego niedopełnienia art. 35 ust. 1 pkt 5 Prawa budowlanego w sprawie decyzji z dnia 18 września 2006r. organ odwoławczy podniósł, że decyzją tą Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał K. B. w celu doprowadzenia wybudowanego niezgodnie z przepisami budynku gospodarczego o konstrukcji drewnianej do stanu zgodnego z przepisami wybudować od strony wschodniej ścianę o grubości 25 cm, spełniającą warunki ściany oddzielenia przeciwpożarowego i odprowadzić wody opadowe na własna działkę. K. B. w wyniku wzajemnych ustaleń ze Z. W. zdecydowała o rozbiórce istniejącego na jej działce Nr 6759/2 drewnianego budynku gospodarczego (na projekcie zagospodarowania oznaczonego Nr 13) i wybudowaniu w jego miejsce nowego budynku gospodarczego w granicy działek, spełniającego wymagania obowiązujących przepisów. W podobnej sytuacji jest również skarżący, który także zdecydował o rozbiórce budynku na swojej działce Nr 6765/2, na projekcie zagospodarowania oznaczonego Nr 12 (decyzją z dnia 18 września 2006r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał Z. W. wykonanie określonych robót budowlanych celem doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego, które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy oraz przepisów postępowania w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną ( art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 p.p.s.a.). Podstawę orzekania w sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), zwanej dalej ustawą, dotyczące zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę tj. art. 32 i nast. Wszystkie przewidziane w nich warunki, niezbędne dla uzyskania przez inwestora decyzji zatwierdzającej przedłożony przez niego projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, zostały w niniejszym przypadku spełnione. Bezspornym jest, że wnioskiem objęta została inwestycja polegająca na rozbiórce budynku gospodarczego i budowie w miejscu rozebranego budynku, budynku garażowego na dwa samochody osobowe z częścią gospodarczą wraz z instalacją energii elektrycznej na działce Nr 6759/2, położonej w miejscowości O. Przedłożony projekt budowlany przedmiotowej inwestycji jest zgodny z decyzją Wójta Gminy z dnia 18 sierpnia 2008r., z określonymi w niej warunkami oraz szczegółowymi zasadami zagospodarowania terenu i jego zabudowy, w szczególności dotyczącymi warunków i wymagań ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, które zostały szczegółowo omówione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Złożony przez inwestorkę projekt budowlany zawiera wszystkie elementy określone w art. 34 ust.3 ustawy, ponadto sporządzony został i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane. Do projektu dołączone zostały aktualne na datę jego opracowania zaświadczenia, o jakich mowa w art. 12 ust. 7 ustawy, wydane przez właściwe izby samorządu zawodowego. Jak widać zatem z powyższego, inwestorka spełniła wszelkie wymagania, o których mowa w art. 35 ust.1 ustawy, zgodnie z którym przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust.7. Organy obu instancji dokonały kontroli złożonych przez inwestora dokumentów stosownie do treści zacytowanego wyżej przepisu i po stwierdzeniu, że spełnione zostały wszystkie określone tam wymogi - nie mogły odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust.4 ustawy). Z tych względów zaskarżona decyzja odpowiada prawu. W złożonej przez Z. W. skardze nie ma argumentów, które kwestionowałyby spełnienie przez inwestorkę warunków, o jakich mowa w art. 32 i nast. ustawy. Z projektu budowlanego oraz załączonej do akt fotografii wynika, że na sąsiedniej działce Nr 6765/2 znajduje się nowowznoszony budynek gospodarczo-garażowy, na który Z. W. uzyskał pozwolenie na budowę (na projekcie zagospodarowania działki oznaczony Nr 14). Przedmiotowy budynek garażowy zaprojektowany został jako dobudowany do nowowznoszonego budynku ścianą bez otworów okiennych i drzwiowych jako ścianą przeciwpożarową o odporności ogniowej E160. Organ słusznie stwierdził, że taka sytuacja dała możliwość usytuowania przedmiotowego budynku garażowo-gospodarczego bezpośrednio przy granicy działek, stosownie do przepisu § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia. Natomiast podniesione przez skarżącego zarzuty sprowadzają się do kwestii wadliwego przyjęcia przez organ budowlany treści § 12 ust. 6 pkt 1, pkt 2 lit. a i lit. b rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Jednak zauważyć należy, że zacytowana przez Z. W. w skardze treść tego przepisu nie obowiązuje już od dnia 27 maja 2004r., ponieważ przepis ten został zmieniony przez § 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 7 kwietnia 2004r. (Dz.U. Nr 109, poz. 1156). W dacie wydawania decyzji przepis § 12 rozporządzenia nie uzależniał możliwości usytuowania wznoszonego budynku ścianą zewnętrzną bez otworów bezpośrednio przy granicy działki budowlanej od przylegania całą długością swojej ściany do ściany istniejącego już na sąsiedniej działce budynku, usytuowanego bezpośrednio przy granicy. Organ prawidłowo zastosował treść § 12 rozporządzenia w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania, który w ust. 4 pkt 2 stanowi, że w sytuacji, gdy na sąsiedniej działce bezpośrednio przy granicy istnieje budynek ze ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych możliwe jest sytuowania ściany budynku bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy tej granicy, przylegającej do istniejącej ściany, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej. Powyższe oznacza, że przepisy nie wymagają, aby ściana projektowanego budynku K. B. przylegała na całej swej długości do ściany istniejącego już na sąsiedniej działce w granicy budynku skarżącego. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że zarzut skargi jest bezzasadny, a zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.