II SA/Ke 125/13

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 27 lutego 2013 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. M. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi T. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie świadczenia z funduszu alimentacyjnego postanawia: ustanowić dla T. M. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych. T. M. do swojej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie świadczenia z funduszu alimentacyjnego dołączył formularz urzędowy PPF, wnosząc o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od opłat sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Skarżący podał we wniosku, że jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym, prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku, utrzymuje się wyłącznie z renty stałej socjalnej z dodatkiem pielęgnacyjnym o łącznej wysokości 693,62 zł miesięcznie. Oświadczył, że osiągany dochód nie zawsze wystarcza mu na pokrycie bieżących wydatków oraz leczenie i rehabilitację. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270), zwanej dalej p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i rodzinną skarżącego, przede wszystkim niepełnosprawność, bardzo niski dochód z pomocy społecznej i brak własnego majątku, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a jego wniosek zasługuje na uwzględnienie w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu. Natomiast odnosząc się do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy poinformować w trybie art. 6 p.p.s.a, że zgodnie z art. 239 pkt 1a p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy społecznej, w tym świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Zatem skarga T. M. jest rozpoznawana przez sądy administracyjne bez pobierania od skarżącego jakichkolwiek opłat. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit.a, art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.