II SA/Ke 125/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.),, Sędzia WSA Jacek Kuza, Protokolant Magdalena Niźnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2016 r. sprawy ze skargi P. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań oddala skargę. Decyzją z [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania P.L. od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z [...] orzekającej o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia pod nazwą: Rozbudowa zakładu produkcyjnego branży ślusarskiej - produkcja metalowych elementów stolarki budowlanej na działce nr ewid. gruntu [...] w [...], gmina B., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 2 kpa utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie są przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U.2013.1235 ze zm.), zwanej dalej "ustawą". [...] sp. z o.o. wystąpiła o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko pod nazwą: Rozbudowa zakładu produkcyjnego branży ślusarskiej - produkcja metalowych elementów stolarki budowlanej. Rozbudowa obejmować będzie halę produkcyjno-magazynową i budynek administracyjno-socjalny. Planowane przedsięwzięcie należy do kategorii mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy. Zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, zakwalifikowano ją do § 3 ust. 1 pkt 52 lit. a - tj. zabudowa przemysłowa, w tym zabudowa systemami fotowoltaicznymi, lub magazynowa, wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą, o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 0,5 ha na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 -3 tej ustawy Po zapoznaniu się z wnioskiem inwestora oraz kartą informacyjną przedsięwzięcia, a także opinią Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, Burmistrz Miasta i Gminy postanowieniem z [...] odstąpił od nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny odziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia. Następnie decyzją z [...], orzekł o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, a w załączniku do decyzji określił charakterystykę przedsięwzięcia. Planowane przedsięwzięcie polega na rozbudowie istniejącego zakładu produkcyjno- ślusarskiego, który aktualnie produkuje metalowe elementy stolarki budowlanej. Zgodnie z ewidencją gruntów stanowią go tereny oznaczone w ewidencji jako Bi - tereny budowlane wyłączone z klasyfikacji bonitacyjnej. Dojazd do rozbudowywanego zakładu odbywa się z drogi krajowej DK 73. Proces technologiczny prowadzonej w zakładzie produkcji obejmuje: rozładunek profili stalowych i załadunek gotowych elementów dwiema suwnicami o napędzie elektrycznym; cięcie dostarczonych do zakładu profili stalowych i blachy stalowej za pomocą: szlifierek kątowych, pił szablowych, nożyc mechanicznych, gilotyn mechanicznych; gięcie i profilowanie półproduktów stalowych za pomocą giętarek mechanicznych, prasy mechanicznej, frezarki i tokarki; czynności te wykonywane są wyłącznie w hali produkcyjno- magazynowej na wyznaczonych i wydzielonych stanowiskach; łączenie przygotowanych półproduktów i komponentów za pomocą spawarek i zgrzewarek; czynności te wykonywane są wyłącznie w hali produkcyjno-magazynowej na wyznaczonych i wydzielonych stanowiskach. Gotowy produkt opuszcza zakład w tzw. stanie surowym, bez powłok galwanicznych, zabezpieczających czy malarskich. Wszystkie procesy technologiczne związane z przygotowaniem, obróbką i kształtowaniem półproduktów i elementów wykonywane są w technologii "na zimno". Planowana inwestycja obejmować będzie rozbudowę hali produkcyjno-magazynowej i rozbudowę budynku administracyjno-socjalnego. Obecnie budynki na terenie zakładu zajmują pow. zabudowy ok. 1000 m2. Łączna powierzchnia terenu zajętego pod inwestycję - rozbudowa budynków, utwardzenie terenu - wyniesie ok. 5300m2 (powierzchnia rozbudowy stanowić będzie około 3800m2, powierzchnia utwardzona ulegnie powiększeniu o ok. 1500m2). W ramach przedsięwzięcia rozbudowana zostanie, w kierunku północno-zachodnim na powierzchni ok. 38,70 x 70, hala produkcyjno-magazynowa dwunawowa. Będzie ona funkcjonalnie i użytkowo połączona z istniejącym obiektem. Wentylację nawiewno-wywiewną zapewniać będą centrale wentylacyjne umieszczone na dachu hali. Wokół rozbudowywanego budynku hali wykonana zostanie droga techniczno-pożarowa o szerokości jezdni ok. 4m z wjazdami do hali przy bramach. Budynek biurowo-socjalny rozbudowany będzie w kierunku wschodnim na pow. ok. 16x9,93m. Podobnie jak hala będzie on funkcjonalnie i użytkowo połączony z istniejącą częścią budynku administracyjnego. Wokół rozbudowanego budynku hali wykonana zostanie wewnętrzna droga techniczno- pożarowa o szerokości ok. 4,00m z wjazdami do hali przy bramach oraz odcinki utwardzenia z kostki brukowej betonowej pomiędzy zjazdami na działki a drogą wewnętrzną. Powierzchnia utwardzona (place, parkingi, drogi) ulegnie zwiększeniu o ok. 1500m2. Po przeprowadzeniu rozbudowy, ilość maszyn i narzędzi do produkcji metalowych elementów stolarki budowlanej nie ulegnie zwiększeniu, zwiększy się ilość stanowisk montażowych (tzw. stołów montażowych) z 4 do 8 szt. oraz przestrzeń magazynowa. Obecnie w ciągu doby średnio przerabiane jest ok. 1,0 Mg stali, planowany jest wzrost przerobu do ok. 2,0 Mg stali/dobę. Szacunkowa roczna ilość przerabianych profili stalowych wynosi ok. 260,0 Mg. Przewiduje się wzrost przerabianych profili stalowych do poziomu ok. 520,0 Mg/rok. Na etapie eksploatacji działalność zakładu przy produkcji określa się na poziomie do ok. 2,0 Mg stali/dobę (szacunkowa ilość przerabianych profili stalowych ok. 520,0 Mg/rok). Dla przedmiotowego terenu nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Jak wynika z Karty informacyjnej przedsięwzięcia bezpośrednie sąsiedztwo planowanej inwestycji stanowią: od strony wschodniej- droga krajowa nr 73; od strony południowej - działka, na której prowadzona jest działalność gospodarcza m.in. zakład produkcji kominków; od strony zachodniej tereny leśne; od strony północnej teren użytkowany rolniczo- nieużytki rolne klasy IV i V. Najbliższa zabudowa mieszkaniowa usytuowana jest w odległości ok. 1700m od działek objętych inwestycją: w kierunku południowym zabudowa zagrodowa m. Zwierzyniec i kierunku północno- wschodnim zabudowa zagrodowa m. S. Z opinii organu specjalistycznego - Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska wynika, iż realizacja planowanego przedsięwzięcia nie powinna spowodować kumulacji oddziaływań z innymi przedsięwzięciami niemniej powinna być prowadzona w koordynacji z innymi inwestycjami przewidywanymi w sąsiedztwie tak, by wyeliminować i zminimalizować uciążliwości związane z jej oddziaływaniem na środowisko. Możliwe jest to do osiągnięcia poprzez m. in. właściwą organizację robót i rozłożenie w czasie. Eksploatacja zakładu produkcyjnego branży ślusarskiej - produkcja metalowych elementów stolarki budowlanej nie wiąże się z wykorzystaniem znaczących ilości zasobów naturalnych i surowców, za wyjątkiem energii elektrycznej (zapotrzebowanie ok. 35000 kW/miesiąc) i wody (ok. 50 m3/m-c z własnego ujęcia) wykorzystywanej do celów porządkowych i bytowych pracowników. Budynek socjalno-biurowy ogrzewany będzie z własnej kotłowni co. opalanej paliwem stałym. Moc kotła centralnego ogrzewania zostanie zwiększona z 25 kW do 35kW. Hala produkcyjno-magazynowa ogrzewana będzie z centrali wentylacyjnej z rekuperatorem krzyżowym, zasilanej energią elektryczną. Rozbudowa hali produkcyjno-magazynowej i budynku biurowo-socjalnego wraz z utwardzeniem terenu wymagać będzie przeprowadzenia prac typowo budowlanych oraz adaptacyjno-montażowych (m.in. wykopy pod stropy fundamentów konstrukcji, montaż konstrukcji stalowych i obudowy lekkiej z płyt warstwowych, roboty murarskie, zbrojarskie, wykończeniowe, ciesielskie, montaż urządzeń, instalacji przesyłowych oraz przyłączy do sieci wodociągowej i elektrycznej) prac związanych z wyposażeniem stanowisk pracy oraz prac w celu odpowiedniego przystosowania do bezpiecznego magazynowania materiałów i produkcji. Prace te wiązać się będą z okresową uciążliwością w zakresie hałasu, emisji do powietrza, wpływem na środowisko gruntowo-wodne oraz gospodarką odpadami. W związku z tym organ I instancji nałożył na przedsiębiorcę obowiązek prowadzenia prac w trakcie realizacji przedsięwzięcia wyłącznie w porze dziennej. Uciążliwości te będą miały nieduży zasięg, będą występować okresowo z różnym natężeniem i ustąpią wraz z zakończeniem prac. Źródłem zanieczyszczenia powietrza o charakterze pyłowo-gazowym podczas wykonywania prac związanych z planowanym przedsięwzięciem będzie emisja zanieczyszczeń, której źródłem będzie praca sprzętu budowlanego. W celu ograniczenia uciążliwości w tym zakresie, organ I instancji postanowił, że materiały budowlane (np. piasek, wapno, cement) będą przywiezione, zmagazynowane i wykorzystane na placu budowy tylko na potrzeby robot murarskich i tynkarskich. Całość betonu do wylania fundamentów, posadzek i innych elementów konstrukcyjnych przywieziona zostanie w stanie gotowym do wbudowania. Przy odpowiednim harmonogramie prac budowlanych i staranności ich wykonania, faza budowy nie powinna stanowić zagrożenia dla stanu powietrza atmosferycznego. Na przedsiębiorcę nałożono również obowiązek zlokalizowania zaplecza technicznego na terenie utwardzonym, wyodrębniając powierzchnię szczelną do przechowywania stosowanego sprzętu i urządzeń, a także przechowywać sorbenty do zbierania ew. wycieków węglowodorów ropopochodnych. W celu ochrony środowiska gruntowo-wodnego przed ewentualnym zanieczyszczeniem, prace będą prowadzone przy użyciu w pełni sprawnego parku maszynowego, bez nieszczelności w układach olejowych lub hamulcowych. Należy prowadzić stałą kontrolę stanu technicznego środków transportu i urządzeń wykorzystywanych w trakcie realizacji zamierzenia, utrzymywać je w pełnej sprawności celem zminimalizowania poziomu hałasu, emisji zanieczyszczeń ropopochodnych i ze spalania paliw. Ewentualne zanieczyszczenia gruntu należy zbierać sorbentami. Na etapie realizacji należy zapewnić sanitariaty, których zawartość należy okresowo wywozić do oczyszczalni ścieków lub zapewnić dostęp w istniejących obiektach. Powstające podczas realizacji eksploatacji oraz ewentualnej likwidacji inwestycji odpady (w tym odpady budowlane, oleje maszynowe, materiały filtracyjne, tkaniny do wycierania, metale żelazne, zużyte materiały szlifierskie, odpady komunalne) będą prawidłowo zabezpieczane i zagospodarowywane zgodnie z obowiązującymi przepisami, tzn. selektywnie magazynowana tymczasowo na terenie inwestora w wydzielonych i przystosowanych do tego celu miejscach, w warunkach zabezpieczających przed przedostaniem się do środowiska zanieczyszczeń z zapewnieniem ich sprawnego odbioru przez uprawnione podmioty. Na etapie funkcjonowania już zrealizowanego przedsięwzięcia, przedsiębiorca będzie uprawniony do prowadzenia produkcji w zakładzie wyłącznie w porze dziennej. Źródłem hałasu w tym przypadku będą przede wszystkim: hala produkcyjno-magazynowa - elektronarzędzia, suwnice o napędzie elektrycznym, centrala wentylacyjna nawiewowo-wywiewna na dachu zasilana elektrycznie, układ wentylacyjno-wyciągowy stanowisk spawalniczych, urządzenia spawalnicze, urządzenia zasilane elektrycznie-giętarki, wiertarki, gilotyny; ruch pojazdów samochodów ciężarowych, osobowych i wózków widłowych po terenie zakładu - ok. 20 kursów samochodów osobowych i ok. 6 kursów ciężarowych dziennie. Na potrzeby analizy akustycznej organ specjalistyczny - RDOŚ przeprowadził pomiary równoważnego poziomu dźwięku wewnątrz i na zewnątrz hali produkcyjno-magazynowej. Na podstawie przeprowadzonych pomiarów ustalono, że podczas największego natężania prac poziom hałasu w hali wynosił ok. 110dB, a na zewnątrz budynku przy otwartych bramach 57 - 60 dB w zależności od punktu pomiarowego. W celu ograniczenia uciążliwości akustycznej nałożono na przedsiębiorcę obowiązek: wyciszenia hali produkcyjno- magazynowej płytami warstwowymi z rdzeniem styropianowym, poliuretanowym lub z wełny mineralnej gr. 15cm, zastosowania osłon na urządzenia technologiczne oraz nasadzenia pasa roślinności wysokiej zimozielonej po północnej i wschodniej granicy działki inwestora. W związku z powyższym oraz z uwagi na usytuowanie zakładu nie przewiduje się przekroczeń poziomów dopuszczalnych określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (tj. Dz. U. z 2014r. poz.112) na granicy najbliższych terenów chronionych akustycznie, tym bardziej, że najbliższa zabudowa mieszkaniowa usytuowana jest w odległości ok. 1700 m od działek objętych inwestycją. Aby ograniczyć oddziaływanie na środowisko zobowiązano inwestora, żeby do ogrzewania i wentylowania hali produkcyjno-magazynowej używał elektryczną centralę wentylacyjną z rekuperatorem krzyżowym oraz filtrami pochłaniającymi cząstki stałe. Wszystkie stanowiska produkcyjne (docelowo 8), na których odbywać się będą procesy związane z wytwarzaniem gazów i cząstek stałych (np. spawanie, szlifowanie) należy wyposażyć w wentylatory odciągowe (wyciągowe) z filtrami cząstek stałych i dymu. Zaopatrzenie w wodę do celów socjalnych i odbiór ścieków będzie zorganizowane poprzez istniejące przyłącze wodociągowe i kanalizacyjne z odprowadzeniem do projektowanego zbiornika bezodpływowego. Woda do celów socjalno-bytowych będzie pochodzić z własnego ujęcia-studni głębinowej (pobór wody ok. 50 m3/m-c). Ścieki socjalno-bytowe w ilości ok. 0,5-0,8m3/dobę będą odprowadzane do szczelnego bezodpływowego zbiornika na ścieki o pojemności ok. 9,0 m3 i okresowo wywożone na miejską oczyszczalnię ścieków w B. Z uwagi na zastosowaną technologię i założony profil produkcji nie powinien on prowadzić do powstawania ścieków przemysłowych. Ponadto odprowadzenie wód opadowo-roztopowych z dachu oraz terenu utwardzonego będzie następować poprzez separator koalesacyjny produktów ropopochodnych i piaskownikiem do projektowanego szczelnego zbiornika retencyjnego (tzw. parownika) o poj. ok. 20m3 (pełniącego również funkcje zbiornika przeciwpożarowego) lub poprzez studnie chłonne do gruntu. W przypadku natomiast odprowadzenia wód do ziemi poprzez studnie chłonne należy dobrać ich parametry i lokalizację do lokalnych uwarunkowań hydrogeologicznych i ilości wód, tak aby nie powodowały szkodliwych zmian stanu wody na gruntach sąsiednich. W takim przypadku rozwiązanie dotyczące odprowadzenia wód opadowo-roztopowych do ziemi poprzez studnie chłonne wymagać będzie pozwolenia wodnoprawnego, co wyeliminuje szkodliwe oddziaływanie na środowisko. Powstające podczas eksploatacji inwestycji odpady będą zabezpieczane i zagospodarowywane zgodnie z obowiązującymi przepisami, tzn. selektywnie magazynowane tymczasowo na terenie inwestora w wydzielonych i przystosowanych do tego celu miejscach, w warunkach zabezpieczających przed przedostaniem się do środowiska zanieczyszczeń z zapewnieniem ich sprawnego odbioru przez uprawnione podmioty. W ramach oceny skumulowanego oddziaływania inwestycji z działalnością prowadzoną na terenach sąsiednich organ specjalistyczny - RDOŚ uznał, że z uwagi na zasięg emisji hałasu zakładu oraz odległość innych zakładów produkcyjnych (w tym zakład przetwórstwa drzewnego - w odległości ok. 130m od zakładu [...], stacji paliw z parkingiem dla samochodów ciężarowych - w odległości ok. 400m.), uruchomienie planowanego zamierzenia nie będzie wiązać się z istotną zmianą uciążliwości w zakresie hałasu na terenach sąsiednich. Ponadto źródłem emisji zanieczyszczeń do powietrza o charakterze niezorganizowanym będą procesy spalania benzyny i oleju w silnikach samochodów poruszających się i parkujących w obrębie zakładu. Z kolei źródłem emisji zorganizowanej na terenie zakładu będzie kocioł centralnego ogrzewania, którego moc zwiększona zostanie do 35kW, używany do ogrzewania budynku biurowo- socjalnego. Do ogrzewania i wentylowania hali produkcyjno-magazynowej używana jest elektryczna centrala wentylacyjna z rekuperatorem krzyżowym oraz filtrami pochłaniającymi cząstki stałe. Wszystkie stanowiska produkcyjne (docelowo 8 stanowisk), na których odbywać się będą procesy związane z wytwarzaniem gazów i cząstek stałych (np. spawanie, szlifowanie) będą wyposażone w wentylatory odciągowe (wyciągowe) z filtrami cząstek stałych i dymu. Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego można ustalić, że po rozbudowie zakładu można spodziewać się nieznacznego wzrostu emisji zanieczyszczeń pochodzących z ruchu pojazdów transportujących surowce i gotowe produkty, jednak nie wpłynie on w sposób istotny na stan powietrza atmosferycznego. Jak wynika z dokumentacji w zakładzie używa się rozpuszczalników organicznych w ograniczonym zakresie tzn. wykonuje się odtłuszczanie i czyszczenie miejscowe metali w miejscach wykonywania spawu lub zgrzewu. Są to niewielkie ilość odtłuszczaczy i rozpuszczalników do 5 litrów w skali miesiąca. W zakładzie nie ma instalacji do powierzchniowej obróbki metali z wykorzystaniem procesów chemicznych. Zatem nie przewiduje się, aby zakład na etapie eksploatacji powodował przekroczenia dopuszczalnych poziomów substancji w powietrzu określonych w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. 2012 poz. 1031) oraz wartości odniesienia substancji w powietrzu określonych w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. (Dz. U. 2010 Nr 16, poz. 87) poza terenem władania. Ponadto elementem ograniczającym emisję zanieczyszczeń z zakładu będzie nasadzenie pasa roślinności wysokiej zimozielonej wzdłuż wschodniej granicy działek inwestora. Z opinii specjalistycznego organu - Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska wynika również, iż uwzględniając charakterystykę przedsięwzięcia a także po analizie rozwiązań dotyczącej gospodarki ściekowej i odpadami nie przewiduje się znaczącego oddziaływania na zasoby i jakość wód powierzchniowych i podziemnych. Nie przewiduje się również wpływu realizacji przedsięwzięcia na realizację celów środowiskowych dla ww. jednolitych części wód. Kolegium podkreśliło, że teren przedsięwzięcia zlokalizowany jest w granicach Szanieckiego Parku Krajobrazowego. Zgodnie z Uchwalą Sejmiku Województwa Świętokrzyskiego nr XLIX/875/14 z dnia 13 listopada z 2014 r. w sprawie utworzenia Szanieckiego Parku Kraj obrazowego (Dz. Urz. Woj. Świętokrzyskiego z dnia 25 listopada 2014r. poz. 3149) na obszarze Parku obowiązują wprowadzone tą uchwalą regulacje. Z uwagi na opisany w karcie informacyjnej przedsięwzięcia sposób zagospodarowania i użytkowania terenu zakładu i terenów sąsiednich jako produkcyjne, w bezpośrednim sąsiedztwie trasy komunikacyjnej, usytuowanie obszarów Natura 2000 za drogą krajową nie przewiduje się wpływu na ochronę przyrody Parku Krajobrazowego. Nie zachodzi potrzeba wycinki drzew i krzewów, nie przewiduje się zmian stosunków wodnych istotnych dla przyrody. Zasięg oddziaływania przedsięwzięcia w zakresie emisji do powietrza nie powinien wykroczyć poza teren władania. Ponadto przewidziano zastosowanie właściwych rozwiązań w zakresie gospodarki wodno-ściekowej i odpadami. Uwzględniając powyższe inwestycja nie narusza zapisów uchwały dotyczącej Szanieckiego Parku Krajobrazowego. Zakład nie będzie kwalifikował się do zakładów o zwiększonym albo dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 10 października 2013 r. w sprawie rodzajów i ilości substancji niebezpiecznych, których znajdowanie się w zakładzie decyduje o zaliczeniu go do zakładu o zwiększonym ryzyku albo zakładu o dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej (Dz.U.2013.1479). Przestrzeganie przepisów BHP, warunków eksploatacji urządzeń, przepisów przeciwpożarowych i ochrony środowiska podczas eksploatacji będzie warunkiem braku wystąpienia sytuacji awaryjnej. Ocenia się, że działalność zakładu przy produkcji na poziomie do ok. 2,0 Mg stali/dobę (szacunkowa ilość przerabianych profili stalowych ok. 520,OMg/rok) i w sposób opisany w niniejszym postanowieniu nie będzie znacząco negatywnie oddziaływać na środowisko. Etap realizacji przedsięwzięcia będzie się wiązał z wystąpieniem okresowych uciążliwości w zakresie emisji hałasu i zanieczyszczeń powietrza od maszyn i urządzeń wykorzystywanych do prac budowlanych związanych z rozbudową budynków. Prawidłowy sposób postępowania z odpadami, wodami opadowo - roztopowymi, ściekami bytowymi, zgodny z obowiązującymi przepisami winien zapewnić ochronę przed możliwością przedostawania się zanieczyszczeń do środowiska. Funkcjonowanie przedsięwzięcia wiąże się pośrednio z emisją gazów cieplarnianych głównie poprzez zapotrzebowanie na energię elektryczną i działania towarzyszące tj. transport samochodowy. Zgodnie z art. 5 pkt. 23 ustawy o ochronie przyrody, na walory krajobrazowe składają się wartości ekologiczne, estetyczne lub kulturowe obszaru oraz związana z nim rzeźba terenu, twory i składniki przyrody, ukształtowane przez siły przyrody lub działalność człowieka. Mając na uwadze charakter terenu inwestycji oraz planowany zakres zamierzenia nie przewiduje się negatywnego wpływu na wartości ekologiczne. Odpowiadając na zarzuty skarżącego dotyczące przekroczenia przez rozbudowany zakład produkcyjny norm hałasu organ odwoławczy stwierdził, że zebrany w sprawie materiał dowodowy tezy tej nie potwierdza. Podał, że zarzuty skarżącego stanowią w tym zakresie jedynie polemikę z ustaleniami organów w tym organu specjalistycznego jakim jest Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska - poprzez proste zaprzeczenie poczynionym ustaleniom. Tymczasem skuteczność wykazania, że organ naruszył zasadę swobodnej oceny dowodów wymaga podania, że uchybił on zasadom logicznego rozumowania, wiedzy lub doświadczenia życiowego, to bowiem jedynie może być przeciwstawione uprawnieniu organu do dokonywania swobodnej oceny dowodów. Nie jest natomiast wystarczające przekonanie strony o innej niż przyjął organ wadze (doniosłości) poszczególnych dowodów i ich odmiennej ocenie niż ocena organu. Ustalenia organu w zakresie emitowanego przez instalację hałasu, przed rozbudową zakładu jak i po jego dokonaniu, zostały dokonane po przeprowadzeniu pomiarów równoważnego poziomu dźwięku wewnątrz i na zewnątrz hali produkcyjno - magazynowej. Z pomiarów wynikało, że podczas największego natężenia prac poziom hałasu w hali wynosił ok. 110 dB, a na zewnątrz budynku przy otwartych bramach wynosił 57 - 60 dB w zależności od punktu pomiarowego. W celu ograniczenia uciążliwości akustycznej na przedsiębiorcę zostały nałożone następujące rozwiązania: wyciszenie hali produkcyjno-magazynowej płytami warstwowymi z rdzeniem styropianowym, poliuretanowym lub z wełny mineralnej gr. 15cm, zastosowanie osłon na urządzenia technologiczne oraz nasadzenie pasa roślinności wysokiej zimozielonej po północnej i wschodniej granicy działek Inwestora. W związku z powyższym oraz z uwagi na usytuowanie zakładu nie przewiduje się przekroczeń poziomów dopuszczalnych w rozporządzeniu w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższą decyzję P.L. poddał w wątpliwość, że wzajemne rozliczenia stron nie mają znaczenia dla postępowania oraz dodał, że strona nie wywiązała się również z innych uzgodnień, do których się zobowiązała. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zmianami), zwanej dalej "P.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 P.p.s.a.). W pierwszej kolejności podkreślić należy, że postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko służy ocenie na wstępnym etapie wszystkich potencjalnych zagrożeń dla środowiska oraz podjęciu próby wypracowania rozwiązań eliminujących lub maksymalnie minimalizujących negatywne oddziaływania na środowisko, które następnie powinny być wykorzystane na dalszych etapach postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy przez "przedsięwzięcie" rozumie się "zamierzenie budowlane lub inną ingerencję w środowisko polegającą na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu, w tym również na wydobywaniu kopalin; przedsięwzięcia powiązane technologicznie kwalifikuje się jako jedno przedsięwzięcie, także jeżeli są one realizowane przez różne podmioty". Stosownie do art. 59 ustawy, przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: 1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1. Zgodnie z art. 63 ust. 1 ustawy obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie uwarunkowania wymienione w pkt 1 – 3. W art. 84 ustawy ustawodawca przewidział, że w przypadku, gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Z taką też decyzją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Należy zgodzić się ze stanowiskiem wyrażonym przez organy, że w niniejszej sprawie nie zachodziła potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Z karty informacyjnej przedsięwzięcia wynika, że przedmiotowa inwestycja polega na rozbudowie już istniejącego i funkcjonującego zakładu produkcyjnego branży ślusarskiej, produkującego elementy stolarki budowlanej. W stosunku do już istniejącego zakładu nie zwiększy się liczba maszyn, a jedynie powierzchnia hali produkcyjno – magazynowej oraz budynku administracyjno – socjalnego, stąd zwiększeniu ulegnie powierzchnia zabudowy. Bezsporne jest, że inwestycja ta należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (§ 3 ust. 1 pkt 52 i pkt 52 lit. a rozporządzenia z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko), w związku z czym nie budzi wątpliwości, że przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko nie jest w przypadku tej inwestycji obligatoryjne, lecz zostało uzależnione od stwierdzenia tego obowiązku przez organ przy uwzględnieniu warunków określonych w art. 63 ust. 1 ustawy. Organ dokonując oceny, czy w sprawie niezbędne jest nałożenie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, musi więc uwzględniać: rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia (pkt 1); usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego (pkt 2); rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wymienionych w pkt 1 i 2 (pkt 3). Organ powyższej oceny dokonał na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, w tym karty informacyjnej przedsięwzięcia przedstawionej przez inwestora oraz opinii dwóch wyspecjalizowanych jednostek: Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego i Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Dane zawarte w karcie były szczegółowo i wnikliwie analizowane, o czym świadczy chociażby uzupełnienie wniosku przez inwestora na wezwanie RDOŚ. Opinie, których zasięgnięcie przez Burmistrza Miasta i Gminy było obowiązkiem organu, w sposób jednoznaczny wskazywały na brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Treść i wnioski tych opinii legły u podstaw postanowienia organu I instancji dnia 7 lipca 2015 r., wydanego na podstawie art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. ustawy. Ostatecznej ocenie organu właściwego do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w oparciu o wyrażone opinie oraz wskazane w art. 63 ust. 1 cyt. ustawy kryteria selekcji, nie można zarzucić dowolności. W tym miejscu podkreślić należy, że przy ocenie oddziaływania zamierzonej inwestycji na środowisko, organ powinien się opierać o dane i założenia przyjęte w karcie informacyjnej przedsięwzięcia. Dane te w istocie konkretyzują przedsięwzięcie, którego dotyczy wniosek o wydanie decyzji i wyznaczają przedmiot postępowania zainicjowanego tym wnioskiem. Organ prowadząc postępowanie nie może więc z góry zakładać, że inwestor zamierza zrealizować przedsięwzięcie o innych parametrach niż opisane w karcie informacyjnej i z tego względu doszukiwać się potencjalnego oddziaływania tego przedsięwzięcia w zakresie wykraczającym poza oddziaływania wskazane w karcie informacyjnej. Takiego podejścia nie mogą również uzasadniać obawy sąsiadów. Czym innym jest bowiem określenie warunków środowiskowych dla realizacji planowanego przedsięwzięcia, a czym innym przestrzeganie przez inwestora ustaleń decyzji. Decyzja wydana w niniejszej sprawie otwiera zatem inwestorowi możliwość realizacji inwestycji, lecz wyłącznie takiej, której parametry odpowiadać będą danym zawartym w karcie informacyjnej. Aby więc skutecznie zakwestionować decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, skarżący musiałaby wykazać, że ustalenia przyjęte w odniesieniu do parametrów przedsięwzięcia opisanego w karcie informacyjnej (zamierzonego przez inwestora) są nieprawidłowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela prezentowany w orzecznictwie pogląd, zgodnie z którym nie można uznać za skuteczne zarzutów strony skarżącej wobec ustaleń organów co do oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dokonanych na podstawie karty informacyjnej przedsięwzięcia, w sytuacji gdy strona skarżąca nie zaoferowała żadnych konkretnych dowodów wskazujących na wadliwość tychże ustaleń i treści karty informacyjnej przedsięwzięcia (por. wyrok NSA z dnia 14 lutego 2013 r., sygn. II OSK 1944/11). W świetle powyższego, biorąc pod uwagę opinie uzyskane od wyspecjalizowanych jednostek, a nadto uwzględniając skalę i charakter inwestycji, wielkość zajmowanego terenu, zakres robót związanych z jej realizacją, prawdopodobieństwo, czas trwania, zasięg oddziaływania oraz odwracalność oddziaływania, a także wykorzystanie zasobów naturalnych, emisję uciążliwości związane z jej eksploatacją oraz usytuowanie przedsięwzięcia względem obszarów wymagających specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną w tym obszarów Natura 2000, organ wydający decyzję miał podstawy do przyjęcia, że planowane przedsięwzięcie nie pociągnie za sobą zagrożeń dla środowiska, a w szczególności nie zmieni rodzajów emitowanych do powietrza substancji w stosunku do stanu istniejącego. W konsekwencji organ po analizie zgromadzonej dokumentacji oraz mając na uwadze stanowisko organów opiniujących prawidłowo uznał, że planowana inwestycja nie będzie powodować przekroczenia standardów w środowisku. Zauważyć należy, że autor skargi jedynie "poddaje pod wątpliwość" stanowisko SKO, wyrażone w związku ze zgłoszeniem przez niego takiego zarzutu w odwołaniu, że wzajemne rozliczenia stron (jak należy domniemywać skarżącego, który jest właścicielem nieruchomości leśnej, sąsiadującej z nieruchomością inwestora, łączą z inwestorem jakieś umowy) nie mają żadnego znaczenia w tym postępowaniu. Otóż stanowisko organu odwoławczego jest prawidłowe. Jak już wyżej wskazano, przy rozstrzyganiu o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko bądź braku takiej konieczności mają znaczenie okoliczności wymienione w art. 63 ust. 1 pkt 1 – 3 ustawy. Wzajemne stosunki między stronami na rozstrzygniecie tej kwestii nie mają żądnego wpływu. W odwołaniu skarżący podnosił także zarzut związany z hałasem. Odnosząc się do tej kwestii SKO wskazało, że jak wynika z przeprowadzonych pomiarów, przy zachowaniu określonych w decyzji warunków, a mianowicie wyciszeniu hali produkcyjno-magazynowej płytami warstwowymi z rdzeniem styropianowym, poliuretanowym lub z wełny mineralnej gr. 15 cm, zastosowaniu osłon na urządzenia technologiczne oraz nasadzeniu pasa roślinności wysokiej zimozielonej po północnej i wschodniej granicy działek inwestora teren, na którym będzie emitowany hałas przekraczający dopuszczalne normy ograniczony będzie do nieruchomości inwestora. Zauważyć należy, że aktualnie najbliższe zabudowania mieszkalne znajdują się w odległości ok. 1700 m. Mając powyższe na uwadze, ponieważ podniesiony w skardze zarzuty nie mógł odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 151 P.p.s.a.