II SA/Ke 126/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie : Przewodniczący: Asesor WSA Sylwester Miziołek, , po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie wyznaczenia Staroście Powiatowemu dodatkowego terminu do załatwienia sprawy postanawia : odrzucić skargę G. M. G. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak : [...] uznające, że brak jest podstaw do wyznaczenia Staroście Powiatowemu dodatkowego terminu do załatwienia sprawy. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego w wyniku rozpatrzenia zażalenia skarżącej na niezałatwienie w terminie sprawy wypłaty odszkodowania za wywłaszczone mienie. G. M. złożyła również skargę na bezczynność Starosty Powiatowego w wyżej wymienionej sprawie, która została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach pod sygnaturą SAB/Ke 17/05. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie , a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji publicznej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W rozpatrywanej sprawie skarga na wydane w trybie art. 37 Kpa postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego uznające, że brak jest podstaw do wyznaczenia Staroście Powiatowemu dodatkowego terminu do załatwienia sprawy nie dotyczy działalności administracji publicznej wymienionej w art. 3 cytowanej ustawy. Wyżej wymienione postanowienie nie należy do żadnej z kategorii postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdyż nie jest ono zaskarżalne w drodze zażalenia ani nie kończy postępowania, także nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 Kpa. jest wyłącznie warunkiem formalnym wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu i nie może być traktowane jako odrębne i samodzielne postępowanie administracyjne. Stanowisko organu wyższego stopnia wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 Kpa ma charakter wpadkowy (incydentalny) i powinno mieć formę postanowienia, na które stronie nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia. Niezależnie od pozytywnego lub negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia strona może wnieść skargę na bezczynność organu i w sądowym postępowaniu ze skargi na bezczynność może ewentualnie podważać stanowisko organu wyrażone w trybie art. 37 § 1 Kpa. ( por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2001r., IV SA 572/99 , ONSA 2002, nr 3, poz. 116.) Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi z uwagi na brak właściwości administracyjnego następuje w szczególności w przypadku , gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądów administracyjnych ( art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ) lub gdy dotyczy sprawy wyłączonej z właściwości tych sądów (art. 5 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.