II SA/Ke 126/09

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 2 czerwca 2009 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. Ł. o ustanowienie radcy prawnego, adwokata w sprawie ze skargi Z. Ł. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji postanawia: I. ustanowić dla Z. Ł. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych, II. oddalić wniosek o ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2009 r. oddalił skargę Z. Ł. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji. W dniu 1 czerwca 2009 r. skarżący złożył formularz PPF wnosząc o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w wyżej wymienionej sprawie. W formularzu wnioskodawca podał, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1391 zł brutto (1261 zł) miesięcznie. Skarżący nie wykazał żadnego majątku, zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym, między innymi, ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o przyznanie prawa pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. W rozpatrywanej sprawie analizując sytuację majątkową skarżącego, przede wszystkim dochód wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych i brak majątku uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem zasługuje na uwzględnienie jego wniosek o przyznanie radcy prawnego z urzędu, który jest niezbędny do sporządzenia skargi kasacyjnej. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.