II SA/Ke 129/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za niezasadne p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. W dniu 25 listopada 2013 r. M. M. wniósł do Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. "zażalenie na Komendanta Powiatowego Policji w S. w przedmiocie niezałatwienia zgodnie z wymogami prawa administracyjnego postępowań egzekucyjnych w administracji, podlegających obowiązkowi wymagalnemu w związku ze złożonymi do tego organu wniosków o naliczenie i wypłatę należności publicznoprawnych równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2010-2013". Postanowieniem z dnia 24 grudnia 2013 r. nr [...]Komendant Wojewódzki Policji w K. uznał ww. zażalenie za niezasadne – na podstawie art. 123 K.p.a. W uzasadnieniu wskazano, że Komendant Powiatowy Policji w S. decyzją z dnia [...] w sposób wyczerpujący udzielił stronie odpowiedzi na jej wniosek o wypłatę równoważnika za remont lokalu mieszkalnego za lata 2010-2013 – informując o braku podstaw do wypłaty tego świadczenia. Wyrokiem z dnia 13 czerwca 2013r., sygn. akt II SAB/Ke 23/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę M. M. na bezczynność organu I instancji w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie równoważnika za remont lokalu. U podstaw wydania tego orzeczenia legło stwierdzenie o rozstrzygnięciu przedmiotowego wniosku ww. decyzją z dnia 28 stycznia 2013 r. Ponadto Komendant Wojewódzki Policji w K. powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 20 grudnia 2012r., sygn. II SA/Ke 801/12, którym oddalono skargę M. M. na decyzję tegoż organu z dnia [...] w przedmiocie odmowy wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego. W rezultacie uznano, że brak jest udokumentowanego i wymagalnego roszczenia, a co za tym idzie – przesłanek do realizacji wypłaty zainteresowanemu przedmiotowego równoważnika w oparciu o przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W omawianym postanowieniu zawarto pouczenie o prawie zaskarżenia tego rozstrzygnięcia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. M. M. na wyżej opisane postanowienie złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Dodatkowo wskazano, że M. M. złożył także skargę na "bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w S. w przedmiocie zaniechania czynności egzekucyjnych świadczeń finansowych przysługujących na mocy decyzji z dnia 21 maja 1998 r. KRP w S. niezałatwienia zgodnie z wymogami prawa administracyjnego postępowań egzekucyjnych w administracji w związku ze złożonymi do tego organu wnioskami o naliczenie i wypłaty równoważnika za remont lokalu mieszkalnego za lata 2010-2013". Skarga ta została oddalona postanowieniem Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...]., zaskarżonym obecnie do Komendanta Głównego Policji w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W niniejszej sprawie M. M. wniósł skargę na postanowienie Świętokrzyskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Kielcach z dnia 24 grudnia 2013r. o uznaniu za niezasadne jego zażalenia na Komendanta Powiatowego Policji w S. "w przedmiocie niezałatwienia zgodnie z wymogami prawa administracyjnego postępowań egzekucyjnych w administracji, podlegających obowiązkowi wymagalnemu w związku ze złożonymi do tego organu wniosków o naliczenie i wypłatę równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2010-2013". W podstawie prawnej ww. rozstrzygnięcia powołano art. 123 § 1 K.p.a., zgodnie z którym w toku postępowania organ administracji publicznej wydaje postanowienia. Z kolei, jak wynika z art. 123 § 2 K.p.a., postanowienia te dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania, lecz nie rozstrzygają o istocie spraw, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że rozpoznanie wniesionej w niniejszej sprawie skargi nie należy do kognicji sądów administracyjnych. Zakwestionowane przez M. M. postanowienie nie mieści się bowiem w katalogu aktów i czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego, wymienionych w sposób wyczerpujący w cyt. powyżej przepisie art. 3 § 2 ustawy P.p.s.a. W szczególności nie jest to wydane w postępowaniu administracyjnym postanowienie, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie i nie rozstrzyga ono sprawy co do istoty. Nie sposób także uznać, że zaskarżone postanowienie – na które nie służy przecież zażalenie – zostało wydane w postępowaniu egzekucyjnym. Z akt administracyjnych nie wynika bowiem, aby takie postępowanie toczyło się w niniejszej sprawie. Samo natomiast opisanie przez M. M. skierowanego do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Kielcach pisma jako "zażalenia na Komendanta Powiatowego Policji w Starachowicach w przedmiocie niezałatwienia zgodnie z wymogami prawa administracyjnego postępowań egzekucyjnych w administracji [...]" nie może prowadzić do uznania, że postanowienie zapadłe w wyniku jego rozpatrzenia zostało wydane w postępowaniu egzekucyjnym. Wskazać przy tym trzeba, że organy Policji są organami egzekucyjnymi jedynie w zakresie egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym w przypadkach określonych szczególnymi przepisami – co wynika z art. 20 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (j. t. Dz. U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm.). Zakwestionowanego postanowienia nie można również uznać za inny niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 ustawy P.p.s.a. akt z zakresu administracji publicznej, dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 ustawy P.p.s.a.). Brak również przesłanek aby przedmiotową skargę zakwalifikować jako skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w S. w przedmiocie "czynności egzekucyjnych dotyczących wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego". Tego rodzaju skarga została bowiem wprost sformułowana przez M. M. odrębnym pismem i złożona równocześnie z przedmiotowym "zażaleniem" z dnia 25 listopada 2013 r. Przymiotu zaskarżalności postanowienia z dnia 24 grudnia 2013 r. nie może również implikować błędne pouczenie organu o prawie do złożenia skargi do sądu administracyjnego. Uprawnienie takie bowiem musi wprost wynikać z przepisów prawa. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a.