II SA/Ke 130/13

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 5 marca 2013 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H.P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak[...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości. H.P. do swojej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w z dnia [...] w przedmiocie warunków zabudowy dołączyła formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym formularzu wnioskodawczyni podała, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1870,22 zł brutto (1557zł netto) miesięcznie. Skarżąca zajmuje mieszkanie lokatorskie w bloku wielkości 21 m². Wnioskodawczyni jest właścicielką gospodarstwa rolnego o powierzchni 5,2 ha i budynku gospodarczego w przebudowie na mieszkalny. Skarżąca podała, że gospodarstwo rolne jest w dzierżawie, za którą nie pobiera czynszu. Wnioskodawczyni oświadczyła, że po opłaceniu czynszu za mieszkanie, rachunków za media i wykupieniu leków na życie pozostaje jej kwota około 600 zł miesięcznie. Skarżąca przeszła operacje chirurgiczne i długotrwałą radioterapię, jej leczenie wymaga kosztownych leków i badań specjalistycznych. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową skarżącej, przede wszystkim osiągany dochód, który w całości jest przeznaczany na zaspokojenie jej bieżących potrzeb życiowych, w tym zakup leków i leczenie, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 art. 245 § 1 i 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.