II SA/Ke 132/05

Sygnatura akt: II SA/Ke 132/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka, Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Asesor WSA Jacek Kuza, Protokolant: Referent stażysta Andrzej Stolarski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2006 r. sprawy ze skargi J.D. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. orzeka, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku; III. zasądza od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Kielcach na rzecz J.D. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia 4 października 2004 r. po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez J.D. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, nie stwierdzającej u niej choroby zawodowej, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny na podstawie art. 5 pkt 4 ustawy z dnia 14 marca 1085r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, § 1 i 10 ust.1 i 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych w zw. z § 10 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach oraz na podstawie art. 138 §1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, iż postępowanie diagnostyczno- orzecznicze w sprawie rozpoznania u J.D. choroby zawodowej rozpoczęto przed wejściem w życie Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. /Dz. U. Nr 132 po.1115/ w związku z czym organ I instancji wydał decyzję na podstawie Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1093r. / Dz. U. Nr 65 poz. 294 ze zm./.Organ ten przeprowadził postępowanie dowodowe, w którym ustalił przebieg pracy zawodowej J.D., zatrudnionej w latach 1978- 2002 na stanowisku pracownika magazynowego w Przedsiębiorstwie C. Przeprowadzona w dniu 17 lipca 2003r. ocena narażenia zawodowego oraz dokonane na wniosek skarżącej w dniu 18 lutego 2004r. uzupełnienie danych zawartych w wyżej wymienionej karcie wykazały, że J.D. w całym okresie zatrudnienia była narażona na leki , środki odkażające, terpentynę, nikiel i maści. Postępowanie diagnostyczne prowadzone było przez dwa upoważnione do rozpoznawania chorób zawodowych zakłady służby zdrowia. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w dniu [...]. wydał orzeczenie lekarskie numer [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej skóry oraz numer [...] o braku podstaw do rozpoznania astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego i alergicznego nieżytu nosa pochodzenia zawodowego. W uzasadnieniu orzeczenia stwierdzono m. in. że ujemne testy naskórkowe z alergenami pozazawodowymi i zawodowymi nie dają podstaw do rozpoznania choroby zawodowej skóry , że nie stwierdzono objawów obturacji oskrzeli i nie wykryto zmian upoważniających do rozpoznania astmy oskrzelowej oraz, że dwukrotne badania laryngologiczne nie wykazały zmian zapalnych błony śluzowej nosa, co wyklucza rozpoznanie alergicznego nieżytu nosa pochodzenia zawodowego. Instytut Medycyny Pracy w dniu [...]. także wydał orzeczenie numer [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Orzeczenie to jako jednostki orzeczniczej II szczebla stało się ostateczne i było dla Powiatowego Inspektora Sanitarnego podstawą do wydania negatywnej dla zainteresowanej decyzji. Zdaniem organu odwoławczego szczegółowa analiza dokumentacji nie daje podstaw do jej zmiany. Zawarte w odwołaniu zarzuty są bezpodstawne, ponieważ z informacji zawartych w uzupełnieniu danych z dnia [...]. do karty oceny narażenia zawodowego wynika, że J.D. czynności związane z myciem opakowań i ważeniem leków wykonywała w rękawicach gumowych a nie lateksowych, podczas mycia balonów i weków miała kontakt z lizolem, formalina i terpentyną , a w trakcie wykonywania prac transportowych z przedmiotami zawierającymi nikiel oraz, że z dokumentacji dotyczącej zakładu pracy wynika, że wszystkie pomieszczenia magazynowe posiadały wentylację mechaniczną wyciągową ogólną. J.D. przy sporządzeniu w dniu [...]. uzupełnienia danych brała czynny udział. Wojewódzki Inspektor Sanitarny wskazał, iż nie znalazł żadnych uchybień prawnych i merytorycznych w prowadzonym przez organ I Instancji postępowaniu. Skargę na tę decyzję wniosła J.D. zarzucając, iż pracowała w zimnym, mokrym garażu, ważyła chloraminę i terpentynę, na którą była uczulona, w rękawiczkach lateksowych, pomieszczenia nie miały dostatecznej wentylacji i obecnie dysponuje ona zaświadczeniem stwierdzającym rozpoznanie u niej objawów obturacji oskrzeli i innych zmian przewlekłej choroby płuc. Zarzuciła nadto, iż nie miała wykonanych zdjęć Rtg w tym kierunku. W toku postępowania przed sądem skarżąca domagała się dopuszczenia dowodu z opinii biegłego lekarza. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wnosił o oddalenie skargi. Uczestnik postępowania - Przedsiębiorstwo C.- nie zajął żadnego stanowiska w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. zwanej dalej u ppsa / sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W związku z tym z urzędu stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie doszło do naruszenia § 6 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych. Zgodnie z tym przepisem wyniki dochodzenia epidemiologicznego w środowisku pracy przesyła się do zakładu społecznej służby zdrowia właściwego do rozpoznania choroby zawodowej. Zakład ten wydając orzeczenie oprócz wyników przeprowadzonych przez siebie badań uwzględnia wyniki tego dochodzenia. Tymczasem w niniejszej sprawie z porównania daty, w której doszło do sporządzenia karty narażenia zawodowego / będącego odpowiednikiem dochodzenia epidemiologicznego/ - 17 lipca 2003 r.- z datą orzeczenia lekarskiego Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy -24 czerwca 2003r. - wynika, iż ośrodek ten nie dysponował wywiadem epidemiologicznym w chwili wydawania przez siebie opinii. Taki sam wniosek można wyciągnąć jeśli chodzi o Instytut Medycyny Pracy. Chociaż bowiem jednostka ta wydała opinię w dniu [...]. jednakże pismo do tej jednostki w sprawie przeprowadzenia badania i wydania stosownego orzeczenia zostało wysłane w dniu [...]. a więc także przed sporządzeniem karty oceny narażenia zawodowego. Uzupełnienie tej karty zostało sporządzone dopiero w dniu [...]. Z opinii Instytutu wynika, iż u skarżącej stwierdzono pozazawodową nadwrażliwość na nikiel a także obecność antygenowo swoistych przeciwciał dla alergenów lateksu. Nie została wyjaśniona kwestia, czy gdyby jednostki organizacyjne właściwe do rozpoznania chorób zawodowych wiedziały o narażeniu zawodowym skarżącej na nikiel, czy ich opinia byłaby taka sama. W tym miejscu podnieść należy , iż skarżąca zasadnie w odwołaniu od decyzji organu I instancji kwestionowała nieuwzględnienie w uzupełnieniu karty oceny narażenia zawodowego jej kontaktu z niklem. W uzupełnieniu danych karty zawarto jedynie stwierdzenie, że miała kontakt z metalowymi przedmiotami, a przecież nikiel nie jest jedynym metalem. Dopiero przesyłając odwołanie do organu II instancji Powiatowy Inspektor Sanitarny wskazał iż " kontakt z metalowymi przedmiotami" oznacza kontakt z niklem i takie też ustalenie poczynił organ II instancji z tym, że jak już wspomniano, nie wiadomo jaki to ustalenie ma wpływ na stwierdzenie czy u skarżącej występuje choroba zawodowa. J.D. do skargi dołączyła - z tym że tylko w odbitkach kserograficznych -zaświadczenia lekarskie stwierdzające u niej przewlekłą obturacyjną chorobę płuc w fazie niewydolności wentylacyjnej, przewlekły, obturacyjny nieżyt oskrzeli z podejrzeniem astmy oskrzelowej i domagała się dopuszczenia przez sąd dowodu z opinii biegłego. Zgodnie z art. 106 §3 u ppsa sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające ale tylko z dokumentów. Dlatego też nie było możliwe uwzględnienie tego wniosku dowodowego skarżącej. Ponieważ jednak z przyczyn wcześniej wskazanych zaskarżoną decyzję jak i utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji należało uchylić w związku z koniecznością należytego wyjaśnienia sprawy, przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organy powinny uwzględnić wszelkie wnioski dowodowe zaoferowane przez skarżącą, mające na celu należyte wyjaśnienie sprawy. Nadto organ I Instancji powinien przesłać jednostce właściwej do rozpoznania chorób zawodowych prawidłowo sporządzoną ocenę narażenia zawodowego oraz pełną dokumentację przebiegu zatrudnienia. Mając na względzie powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art.1445 §1 pk "c" uppsa , zaś o kosztach postępowania sądowego zgodnie z art. 200 tej samej ustawy.