II SA/Ke 135/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek, Asesor WSA Sylwester Miziołek, Protokolant Pomocnik sekretarza sądowego Izabela Suchenia, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 maja 2007r. przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej sprawy ze skargi W. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie opinii projektu podziału nieruchomości I. uchyla zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji; II. orzeka, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz W. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia [...], znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] znak: [...] pozytywnie opiniujące projekt podziału nieruchomości położonej w K. oznaczonej numerem działki 411/3. W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że z wnioskiem o podział działek nr 359, 411/3, 183/2 wystąpił Miejski Zarząd Dróg, powołując się w piśmie z 01.09.2006r. na przepis art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 21.03.1985 r. o drogach publicznych. We wniosku podano, że część wymienionych działek, wykazanych w decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...]o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, przeznaczona jest pod budowę ulicy S. Do wniosku załączono wstępny projekt podziału m. in. działki Nr 411/3. Postanowieniem z dnia [...] znak: [...] Prezydent Miasta pozytywnie zaopiniował projektu podziału nieruchomości położonej w K. oznaczonej numerem działki 411/3 uznając, że projekt ten jest zgodny z ustaleniami zawartymi w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia 28.10.2004 r. dla inwestycji polegającej na budowie ulicy S. wraz z budową kanalizacji deszczowej i oświetleniem. Organ I instancji podniósł, że dla terenu objętego wnioskiem o podział nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, dlatego też - stosownie do art. 93 ust. 4 ustawy z dnia 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami - opinia co do proponowanego podziału nieruchomości dotyczy jego zgodności z warunkami określonymi w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego wydanej przed dniem złożenia wniosku o podział. Postanowieniem z dnia [...] znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu zażalenia W. S., utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy przytoczył treść przepisu art. 93 i 94 ustawy z dnia 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.), i stwierdził, że wstępny projekt podziału nieruchomości spełnia wymagania określone przepisami § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.12.2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz. U. Nr 268, poz. 2663). Opracowany został bowiem na mapie zasadniczej, na której zaznaczono granice nieruchomości podlegającej podziałowi, zaś w wyniku podziału tej nieruchomości, oznaczonej jako działka nr 411/3 o powierzchni 0,0055 ha, mają zostać wydzielone nowe działki oznaczone numerami: 411/19 o powierzchni 0,0030 ha i 411/20 o powierzchni 0,0025 ha, wyznaczone na mapie kolorem czerwonym. Z kolei z treści przepisów art. 93 ust. 4 i 94 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że opinia ma dotyczyć zgodności proponowanego podziału z warunkami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Natomiast dla objęcia danej nieruchomości postępowaniem podziałowym i sposobu jej podziału znaczenie mają linie rozgraniczające inwestycję, dla której w/w decyzją ustalono lokalizację inwestycji celu publicznego. Zgodnie z przepisem art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) decyzja taka jest zaliczona, obok decyzji o warunkach zabudowy, do decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Kolegium podniosło, iż celem podziału jest realizacja zamierzenia inwestycyjnego, dla którego ustalono lokalizację inwestycji celu publicznego, poprzez wydzielenie tej części gruntu, na którym inwestycja będzie realizowana, a więc gruntu pod budowę ulicy S. Dlatego też granica projektowanych do wydzielenia działek gruntu na nieruchomości oznaczonej jako działka nr 411/3 powinna być odzwierciedleniem linii rozgraniczających teren inwestycji, przedstawionych na załączniku graficznym do decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, stanowiącym integralną część tej decyzji. Po porównaniu linii rozgraniczających teren inwestycji, to jest pasa gruntu pod budowę ulicy S., wyznaczonych na załączniku do decyzji Prezydenta Miasta z dnia 28.10.2004r. z linią podziału działki Nr 411/3 wyznaczoną na mapie ze wstępnym projektem podziału nieruchomości organ stwierdził, iż linie te pokrywają się. Podkreślono jednocześnie, iż jedynym warunkiem dopuszczalności podziału nieruchomości jest zgodność proponowanego podziału z warunkami podziału określonymi w decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Natomiast przebieg trasy ulicy S. określa decyzja o ustaleniu lokalizacji tej inwestycji, a konkretnie załącznik graficzny w postaci mapy w odpowiedniej skali z wyznaczonymi liniami rozgraniczającymi teren inwestycji. Natomiast dla potrzeb wyrażenia opinii w trybie art. 93 ust. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami, istotne jest jedynie wykazanie przez organ opiniujący, iż proponowany podział nieruchomości jest zgodny z decyzją o lokalizacji celu publicznego. Skargę na postanowienie organu II instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniósł W. S. Skarżący wskazał, iż nie wyraża zgody na podział działki nr 411/3, będącej ogródkiem pod oknem budynku, w którym mieszka wraz z rodziną. Zdaniem skarżącego organy naruszyły przepisy art. 3 pkt 1 oraz art. 1 ust. 2 pkt 3 i 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, przewidując usytuowanie ulicy S. w bezpośrednim sąsiedztwie zabudowań mieszkalnych. Zaskarżone postanowienie narusza prawo własności oraz przepisy 6, 7, 8, 9 i 89 k.p.a. Naruszenie ostatniego z powołanych przepisów ma wynikać z faktu, iż organ mógł przeprowadzić rozprawę, aby uzgodnić interesy stron, ustalić przebieg granic. Zaniechanie organu w tym zakresie pozbawiło skarżącego ochrony jego praw. Ponadto skarżący podkreślił, iż na budowę ulicy S. w K. odstąpił już 5,75 m, a na resztę projektowanej ulicy można zabrać grunt z drugiej strony. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało zarzuty skargi za nieuzasadnione i wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Dodatkowo organ podkreślił, iż zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, wymagań ochrony środowiska przyrodniczego, zdrowia i bezpieczeństwa ludzi i prawa własności mogły być podnoszone w sprawie zakończonej decyzją o lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie ulicy S. w K. Natomiast podział nieruchomości w celu wydzielenia gruntu pod drogę jest sprawą wtórną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z przyczyn odmiennych niż wskazane w jej treści. Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269) zadaniem sądu administracyjnego jest sprawowanie kontroli zaskarżonych aktów i czynności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem obowiązującym w dniu ich wydania. Natomiast stosownie do przepisu art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z kolei zgodnie z przepisem art. 145 § 1 ustawy p.p.s.a., postanowienie (lub decyzja) podlega uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi: - po pierwsze, naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, - po drugie, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, - po trzecie, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Rozpatrując skargę w ramach tak zakreślonej kognicji Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż w toku postępowania administracyjnego organy administracji obu instancji dopuściły się naruszenia przepisów prawa procesowego, a to art. 7, art. 77 § 1 k.p.a., w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy oraz naruszyły przepisy prawa materialnego tj. § 3 ust. 2 pkt. 4 i 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz. U. nr 268, poz. 2663), które miało wpływ na wynik sprawy. W sprawach podziału nieruchomości mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 29 kwietnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami ( tekst jednolity z 2004r. Dz. U. nr 261, poz. 2603), zwanej dalej u.g.n., oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz. U. nr 268, poz. 2663). Stosownie do art. 94 ust. 1 u.g.n. w przypadku braku planu miejscowego - jeżeli nieruchomość jest położona na obszarze nieobjętym obowiązkiem sporządzenia tego planu, a gmina nie ogłosiła o przystąpieniu do sporządzenia planu - podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest zgodny z przepisami odrębnymi, a jeżeli przed dniem złożenia wniosku o podział była wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, obowiązująca w dniu złożenia wniosku, jeżeli jest zgodny z warunkami określonymi w tej decyzji. Stosownie do art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 21.03.1985 r. o drogach publicznych, w przypadku nabywania gruntów przeznaczonych pod pas drogowy zarząd drogi może wystąpić z wnioskiem o dokonanie podziału lub scalenia i podziału nieruchomości, zgodnie z przepisami o gospodarce nieruchomościami lub przepisami o scalaniu gruntów. Z kolei stosownie do art. 97 ust. 1 i 1a pkt. 4 ustawy u.g.n., podziału nieruchomości dokonuje się na wniosek i koszt osoby, która ma w tym interes prawny. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć m.in. wstępny projekt podziału, z wyjątkiem podziałów, o których mowa w art. 95. Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz. U. Nr 268, poz. 2663) - wstępny projekt podziału nieruchomości, o którym mowa w art. 97 ust. 1a pkt 4, opracowuje się na kopii mapy zasadniczej, a w przypadku jej braku - na kopii mapy katastralnej, uzupełnionej o niezbędne dla projektu podziału elementy zagospodarowania terenu. Stosownie zaś do ust. 2 w/w przepisu - wstępny projekt podziału nieruchomości powinien zawierać w szczególności: 1) granice nieruchomości podlegającej podziałowi; 2) oznaczenie nieruchomości podlegającej podziałowi według danych z katastru nieruchomości oraz księgi wieczystej, a w razie jej braku - według innych dokumentów określających stan prawny nieruchomości; 3) powierzchnię nieruchomości podlegającej podziałowi; 4) naniesione w kolorze czerwonym granice projektowanych do wydzielenia działek gruntu; 5) przedstawione w kolorze czerwonym powierzchnie projektowanych do wydzielenia działek gruntu; 6) przedstawioną w formie graficznej w kolorze czerwonym lub w formie opisowej propozycję sposobu zapewnienia dostępu projektowanych do wydzielenia działek gruntu do drogi publicznej. Takie brzmienie w/w przepisów oznacza, że przede wszystkim należy ustalić,czy będący przedmiotem zaskarżonego postanowienia wstępny projekt podziału nieruchomości odpowiada, jak twierdzi organ odwoławczy, wymogom określonym w § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości. Porównując przedstawiony do zaopiniowania wstępny projekt podziału nieruchomości z treścią § 3 ust. 2 rozporządzenia, należy stwierdzić, iż wbrew stanowisku organu II instancji, dokument ten nie spełnia warunków wymienionych w § 3 ust. 2 pkt. 4 i 6 tego rozporządzenia. Na dokumencie tym (k.3 akt administracyjnych) nie zostały naniesione w kolorze czerwonym wszystkie granice projektowanych do wydzielenia działek gruntu. Ponadto nie przedstawiono propozycji sposobu zapewnienia dostępu projektowanych do wydzielania działek do drogi publicznej. W ocenie Sądu, organ I instancji zaopiniował pozytywnie wstępny projekt podziału przedmiotowej nieruchomości, nie badając czy istotnie projekt ten odpowiada wymogom formalnym określonym w § 3 w/w rozporządzenia. Wymaga podkreślenia, że dopiero wówczas gdy wstępny projekt podziału nieruchomości sporządzony zostanie odpowiednio do wymogów formalnych określonych w/w przepisie można będzie stosownie do art. 93 ust. 1 i art. 94 ust. 1 ustawy u.g.n., dokonać oceny jego zgodności z warunkami określonymi w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Organ odwoławczy podobnie jak organ I instancji przyjął bez zastrzeżeń wstępny projekt podziału i na podstawie art. 93 ust. 1 i art. 94 ust. 1 cyt. ustawy badając zgodność proponowanego podziału przedmiotowej nieruchomości z warunkami określonymi w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, wydał zaskarżone postanowienie aprobując naruszenie prawa przez organ I instancji. Tym samym sam naruszył prawo. Nadto poczynił ustalenia faktyczne, które nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym zebranym w aktach sprawy. Zgodnie z ustaleniami organu odwoławczego wstępny projekt podziału nieruchomości opracowany został na mapie zasadniczej, na której zaznaczono granice nieruchomości podlegającej podziałowi, zaś w wyniku podziału tej nieruchomości, oznaczonej jako działka nr 411/3 o powierzchni 0,0055 ha, mają zostać wydzielone nowe działki oznaczone numerami: 411/19 o powierzchni 0,0030 ha i 411/20 o powierzchni 0,0025 ha, wyznaczone na mapie kolorem czerwonym. Tymczasem na dokumencie tym (k. 3 akt administracyjnych) nie zostały naniesione w kolorze czerwonym wszystkie granice projektowanych do wydzielenia działek gruntu. Z uwagi na uchybienie przepisom prawa materialnego i procesowego zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji podlegały uchyleniu. Skarżący wnosząc skargę na postanowienie organu odwoławczego, wyraża sprzeciw przeciwko podziałowi jego nieruchomości, podnosząc argumenty zrozumiałe z punktu widzenia skarżącego, pragnącego zachować własność całej nieruchomości. Jednakże Sąd zauważa, że wystąpienie przez uczestnika MZD z wnioskiem o podział nieruchomości jest konsekwencją podjętej uprzednio decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego (od której skarżący nie wniósł odwołania) i znajduje uzasadnienie w/w przepisach ustawy o gospodarce nieruchomościami. W związku z powyższym zarzuty przeciwko podziałowi nieruchomości zawarte w skardze nie znajdują uzasadnienia. Jednakże, z przyczyn wyżej podniesionych, skarga wywołuje ten skutek, iż zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji jako naruszające wykazane na wstępie przepisy - podlegają uchyleniu. Bezzasadny jest również zarzut naruszenia przez organy art. 6, 7,8 i 9 oraz 89 k.p.a., albowiem Sąd nie dopatrzył się naruszenia wskazanych przepisów. Wymaga podkreślenia, że zaskarżone postanowienie nie stanowi ostatecznego rozstrzygnięcia kończącego postępowanie podziałowe, które rodziłoby dla strony określone skutki w zakresie podziału nieruchomości. Stanowi ono jedynie o zgodności wstępnego projektu podziału nieruchomości z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, którą skarżący ( jak wynika z akt sprawy) nie kwestionował. Orzekając ponownie organy, mając na względzie poczynione wyżej uwagi, przeprowadzą zgodnie z wymogami obowiązujących przepisów prawa materialnego i procedury administracyjnej postępowanie w sprawie i wydadzą stosowne rozstrzygnięcie eliminując dotychczasowe naruszenia prawa. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c, art. 134 i 135 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w pkt. I wyroku. Orzeczenie zawarte w pkt.II wyroku znajduje uzasadnienie w art. 152 tej ustawy. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.