II SA/Ke 137/10

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 8 marca 2011 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat M. M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokat M. M. kwotę 219,60 zł (dwieście dziewiętnaście złotych sześćdziesiąt groszy), w tym kwotę 39,60 zł (trzydzieści dziewięć złotych sześćdziesiąt groszy) VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z dnia 25.III.2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie zasiłku celowego. W dniu 26.IV. 2010 r. skarżący złożył formularz PPF wnosząc o ustanowienie adwokata z urzędu celem wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 27.IV.2010 r. ustanowiono dla S. S. adwokata z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach wyznaczyła w dniu 4.V.2010 r. pełnomocnikiem skarżącego adwokat M. M. W dniu 24.V.2010 r. adwokat M. M. wniosła w imieniu S. S. skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Wyrokiem z dnia 19.XI. 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną S> S. Sąd II instancji nie orzekł o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu. Wyznaczona adwokat z urzędu złożyła w dniu 23.II.2011 r. wniosek o przyznanie na jej rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Według § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 tego rozporządzenia oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie do treści § 18 ust 1 pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji wynosi 180 zł. Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie ustalono wynagrodzenie adwokata w kwocie 219,60 zł, w tym VAT 39,60 zł. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust 1 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia postanowiono jak w sentencji.