II SA/Ke 137/14

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 3 marca 2014 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości. R.P. złożył formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo wspólnie z żona i dwojgiem małoletnich dzieci w wieku szkolnym. Skarżący nie wykazał innego majątku poza mieszkaniem wielkości 45 m². Wnioskodawca jest bezrobotnym bez prawa do zasiłku. Cała rodzina utrzymuje się ze świadczenia z ZUS w wysokości 1000 zł, które otrzymuje żona skarżącego. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej prawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy, w przede wszystkim niski dochód przypadający na czteroosobową rodzinę i brak majątku poza małym mieszkaniem, uznano, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.