II SA/Ke 137/15

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 15 maja 2015 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej postanawia: I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości, II. ustanowić dla J. P. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach Postanowieniem z dnia 26 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę J.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej. Skarżący złożył formularz PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Ze złożonego wniosku i dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, jest osobą niepełnosprawną ruchowo w stopniu znacznym, wymagającą leczenia, utrzymuje się z zasiłku stałego wysokości 391 zł miesięcznie. Skarżący nie wykazał żadnego majątku ani oszczędności, mieszka w domu należącym do jego brata. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia pełnomocnika przez stronę dochodzącą swych roszczeń. Biorąc pod uwagę trudną sytuację życiową i majątkową wnioskodawcy, w tym niepełnosprawność, korzystanie z pomocy społecznej, brak własnego majątku, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.