II SA/Ke 138/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu zażalenia Syndyka [...] w K., uchyliło w całości postanowienie Wójta Gminy z dnia [...] o zawieszeniu postępowania wszczętego [...] w sprawie nabycia z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 r. przez [...] w K. prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonych w S., oznaczonych w ewidencji gruntów numerami działek: [...] o pow. 5914 m² i nr [...] o pow. 1661 m² oraz o nr [...] i [...]. Skargę od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył Wójt Gminy wnosząc o jej uchylenie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie podnosząc, że według art. 28 kpa stroną postępowania jest jedynie ten podmiot, który w danym stosunku administracyjno- prawnym występuje w charakterze administrowanego. Nie ma zaś podstaw prawnych, aby pojęcie strony odnosić do podmiotu, który w stosunku administracyjno- prawnym występuje w charakterze organu administrującego. Nie może być stroną w sprawie organ administracji publicznej wydający w sprawie rozstrzygnięcie. Reasumując organ odwoławczy, przytaczając orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok NSA z 24 stycznia 1997 r. w sprawie IV SA 802/95, ONSA 1997/4/179 oraz wyrok NSA z 22 lipca 1999 r. w sprawie II SA 974/99, niepubl. Lex 46296 podkreślił, że gmina wydając poprzez swój organ decyzje administracyjną w indywidualnej sprawie z zakresu administracji publicznej nie może byś strona tego postępowania nawet wówczas, gdyby decyzja wywoływała określone skutki cywilno-prawne dla tej jednostki samorządu terytorialnego jako właściciela nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zarzuty zawarte w skardze nie mogą być przedmiotem merytorycznej kontroli sądowej, albowiem skarga nie została wniesiona przez podmiot uprawniony w rozumieniu art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), a co za tym idzie podlegać musi odrzuceniu ( art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.). Nie ulega wątpliwości, że podmiotem składającym skargę w sprawie jest Wójt Gminy. Skarżący jest zatem jednocześnie organem Gminy, który wydał postanowienie w I instancji, a to wyłącza możliwość zaskarżenia przez niego do sądu rozstrzygnięcia organu odwoławczego orzekającego w przedmiocie podjętego przez niego postanowienia. Wydając akt w I instancji organ nie działa bowiem jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy sprawa, lecz jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji. Istnienie interesu prawnego jest zaś stosownie do art. 50 § 1 ustawy p.p.s.a, warunkiem niezbędnym do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej uprawnienia strony, która poprzez wniesienie skargi kwestionuje takie rozstrzygnięcie. Takiej konstrukcji prawnej nie przewidują natomiast przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( por. także postanowienie NSA z dnia 3 kwietnia 2002 r., LEX nr 76118 ). Reasumując, Wójt Gminy jako organ administracji publicznej, nie jest uprawniony do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] co powoduje konieczność jej odrzucenia, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 u. p.p.s.a.