II SA/Ke 138/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Asesor WSA Agnieszka Banach (spr.), Protokolant Starszy inspektor sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2018r. sprawy ze skargi A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 5 stycznia 2018r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego oddala skargę. eUZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. znak: [...] Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. postanowił utrzymać w mocy postanowienie Starosty K. z dnia [...] r. znak: [...] odmawiające wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie uzupełnienia danych zawartych na mapie geodezyjnej sporządzonej do celów zasiedzenia z dnia 8 lipca 2009 r. dla działek nr [...], położonych we wsi M. gm. R. oraz podania na podstawie jakiego aktu prawnego spadkobiercy po K. G. stali się właścicielami działki nr [...] . W uzasadnieniu powyższego postanowienia organ II instancji wskazał, że wnioskiem z dnia 18 lipca 2017 r. A. W. zwrócił się do Starosty K. o uzupełnienie danych zawartych na mapie geodezyjnej sporządzonej do celów zasiedzenia z dnia 8 lipca 2009 r. dla działek nr [...] położonych we wsi M. gm. R. tj. podania na podstawie jakiego aktu prawnego spadkobiercy po K. G. stali się właścicielami działki nr [...] . W piśmie z dnia 4 września 2017 r. znak: [...] Starosta K. wyjaśnił wnioskodawcy, że Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K. nie wykonuje prac geodezyjnych, jedynie je ewidencjonuje i wprowadza do numerycznej bazy danych po wykonaniu przez geodetów. Wyjaśniono również, że odnośnie stanu prawnego przedmiotowych działek A. W. był kilkakrotnie informowany, o czym świadczy decyzja Starosty K. z dnia 22 kwietnia 2015 r. znak: [...] o odmowie wydania wypisu z rejestru gruntów na przedmiotowe działki, utrzymana w mocy decyzją Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 23 czerwca 2015 r. znak: [...]. W dniu 20 września 2017 r. do Świętokrzyskiego Urzędu Wojewódzkiego w K. wpłynęło ponaglenie A. W. z dnia 13 września 2017 r. w związku z bezczynnością Starosty K.ego w sprawie dotyczącej udzielenia odpowiedzi na jego pismo z dnia 18 lipca 2017 r., które zostało przekazane Staroście K.emu zgodnie z właściwością. Natomiast Starosta K. przekazał wyżej opisane ponaglenie Świętokrzyskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wraz z aktami sprawy w celu rozpatrzenia, a ten organ w dniu 17 października 2017 r. wydał postanowienie znak: [...], uznając, że Starosta K. dopuścił się bezczynności w sprawie dotyczącej udzielenia odpowiedzi na pismo A. W. z dnia 18 lipca 2017 r. i zobowiązał Starostę K. do udzielenia na nie odpowiedzi do dnia 20 listopada 2017 r. Stosując się do tych zaleceń, Starosta K. wydał ww. postanowienie z dnia 8 listopada 2017 r. znak: [...], na które A. W. złożył zażalenie do organu II instancji. Wobec powyższego organ odwoławczy stwierdził, powołując się na art. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257), że w ujęciu kodeksowym przedmiotem postępowania administracyjnego jest sprawa indywidualna należąca do właściwości organu administracji publicznej, rozstrzygana w drodze decyzji administracyjnej. Z wniosku A. W. z dnia 18 lipca 2017 r. nie wynika, aby jego żądanie dotyczyło wszczęcia postępowania administracyjnego w zakresie ewidencji gruntów i budynków, wręcz przeciwnie, jego żądanie dotyczyło uzupełnienia danych zawartych na mapie z dnia 8 lipca 2009 r. sporządzonej w celu zasiedzenia działek nr [...], położonych we wsi M. gm. R., które następuje w postępowaniu prowadzonym przed sądami powszechnymi. Zdaniem organu II instancji, żądanie zawarte we wniosku A. W. z dnia 18 lipca 2017 r. nie może być traktowane jako żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego, gdyż nie dotyczy sprawy administracyjnej w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego. Żaden przepis prawa nie daje staroście jako organowi administracji publicznej, podstaw do "uzupełniania" opracowań geodezyjnych wykonanych przez jednostki wykonawstwa geodezyjnego. Starosta jako organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2101), nie jest wykonawcą prac geodezyjnych. Organ odwoławczy zwrócił uwagę na treść art. 61 § 1 i art. 61a § 1 k.p.a. oraz podniósł, że przez inne uzasadnione przyczyny uniemożliwiające wszczęcie postępowania administracyjnego należy rozumieć takie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania np. gdy w przepisach prawa brak jest podstawy materialnoprawnej do rozpatrzenia żądania w trybie administracyjnym. Do tej kategorii zaliczyć należy sprawy o charakterze cywilnym, dla których nie przewidziano administracyjnoprawnych form rozstrzygnięcia, albo też sprawy należące do spraw publicznych, ale dla załatwienia których nie przewidziano żadnej formy aktu administracyjnego. Przesłanka odmowy wszczęcia postępowania "z innych uzasadnionych powodów" dotyczy przede wszystkim sytuacji, w których sprawa ogólnie nie podlega załatwieniu przez organ administracyjny w formie decyzji np. ma charakter cywilnoprawny ze względu na brak przepisu stanowiącego podstawę materialną do wydania decyzji, co, zdaniem organu, potwierdza stanowisko wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 czerwca 2016 r. sygn. akt. I OSK 1114/15. Jak dalej wyjaśnił organ II instancji, wniosek A. W. dotyczył również podania, na podstawie jakiego aktu prawnego spadkobiercy po K. G. stali się właścicielami działki nr [...] . Jednak w tej części wniosku, w ocenie organu, A. W. nie wykazał swojego interesu prawnego do pozyskania wnioskowanych danych. W tym zakresie organ odwoławczy wyjaśnił, że interes prawny, o którym mowa art. 28 k.p.a., to interes oparty na prawie. Zdaniem organu odwoławczego, z orzecznictwa sądowoadministracyjnego wynika, na poparcie czego organ wskazał na wyroki NSA, że interes prawny może być wyprowadzony tylko z przepisów prawa materialnego, czyli normy prawnej, która stanowi podstawę ustalenia uprawnienia lub obowiązku. Interes prawny ma swoje źródło w przepisach regulujących sposób załatwienia sprawy i stanowiących podstawę jej rozstrzygnięcia, a zarazem jest ściśle związany z przedmiotem prowadzonego postępowania. Powołując się na brzmienie art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 24 ust. 5 ww. ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, organ II instancji podniósł więc, że A. W. nie jest żadną z osób wymienionych w powołanych przepisach prawa. A. W. wywiódł skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K., zarzucając, że zostało ono wydane z naruszeniem prawa, tj. art. 7, art. 8, art. 28, art. 75, art. 76, art. 76a, art. 77, art. 78 i art. 81 k.p.a. oraz art. 24 ust. 5 i art. 20 ust. (2) pkt 3 i art. 20 ust. 2 pkt 1 lit. a Prawa geodezyjnego i kartograficznego, a tym samym zostało wydane bez podstawy prawnej. Autor skargi wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjno-Kartograficznego w K. nie rozpoznał sprawy w sposób obiektywny, przy wyważeniu słusznego interesu obywatela jako strony postępowania. Nie podjął bowiem w toku postępowania kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, zgodnie z art. 77 § 1 k.p.a. Organ II instancji nie zażądał od Starosty K. dowodów, na podstawie których stwierdził, że skarżący nie jest stroną postępowania mimo, że skarżący wskazał w swoim zażaleniu na dowody potwierdzające, iż jest stroną postępowania. Na żądanie Starostwa Powiatowego w K. skarżący złożył dokumenty potwierdzające, że jest stroną postępowania i ma interes prawny w wyjaśnieniu wszystkich okoliczności związanych z dokumentami wydawanymi i zatwierdzającymi przez Starostwo Powiatowe w K. odnośnie zasiedzenia działek nr [...], ponieważ toczy się postępowanie o wznowienie postępowania z jego wniosku o zasiedzenie ww. działek przed Sądem Rejonowym w K.. Zdaniem autora skargi, wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy jest istotne, ponieważ organ II instancji w sposób nieuzasadniony odmawia udzielenia mu wyjaśnień, na jakiej podstawie zostali wpisani na mapie do zasiedzenia dotyczącej działek nr [...] spadkobiercy po K. G. jako właściciele działki sąsiedniej nr [...] . Gospodarstwo po K. G. zostało decyzją Powiatowej Rady Narodowej w Staszowie zabrane na rzecz Skarbu Państwa w 1970 roku jako opuszczone. W jego skład wchodziła działka nr [...] , więc, w ocenie strony, "(...)powinien być wpisany Skarb Państwa". Zgodnie z prawem dopiero po 1990 r. spadkobiercy rolników, których gospodarstwa zostały zabrane na rzecz Skarbu Państwa, mogli ubiegać się o ich zwrot. Postępowanie takie przeprowadza Starostwo Powiatowe i na podstawie wydanej decyzji Starostwo Powiatowe w K. mogło wpisać do ewidencji gruntów spadkobierców po K. G.. Natomiast przywołany przepis prawa w uzasadnieniu postanowienia potwierdza, zdaniem skarżącego, zasadność jego twierdzeń. Zgodnie z art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, w ewidencji gruntów i budynków wykazuje się właścicieli nieruchomości, a w przypadku nieruchomości Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego - oprócz właścicieli inne podmioty, w których władaniu lub gospodarowaniu, w rozumieniu przepisów o gospodarowaniu nieruchomościami Skarbu Państwa, znajdują się te nieruchomości. Zgodnie z tym przepisem, w ocenie skarżącego, na mapie geodezyjnej sporządzonej do celów postępowania sądowego o zasiedzenie działek nr [...], położonych we wsi M., przy działce nr [...] , powinien być wpisany jako właściciel Skarb Państwa, a ewentualnie jako władający spadkobiercy po K. G., którzy powinni być wskazani z imienia i nazwiska - a tak nie jest. Okoliczność ta, jak wyjaśnił skarżący, jest ważna z punktu prawnego ustalenia prawidłowych granic działek nowowydzielonych do zasiedzenia, ponieważ ani Skarb Państwa nie został powołany, ani spadkobiercy po K. G. nie wyrazili zgody na wytyczone granice działek w sprawie o zasiedzenie i nie byli powołani na świadków w postępowaniu o zasiedzenie. Jedynie przy działce nr [...] na mapie sporządzonej do celów postępowania sądowego o zasiedzenie nie ujawniono aktu prawnego właściciela, ani nazwisk właścicieli, mimo takiego obowiązku prawnego, co budzi duże wątpliwości w zakresie stanu prawnego działki oraz jej granic, ponieważ na mapie nie zaznaczono też granicy działki z działką nr [...] . Działkę nr [...] Państwo Parkowie kupili od Skarbu Państwa, a została wydzielona z byłego gospodarstwa rolnego K. G. zabranego na rzecz Skarbu Państwa. Przy pozostałych sąsiednich działkach zostali ujawnieni właściciele na podstawie aktów prawnych: działka nr [...] - AWZ – B. B., działka nr 363 - Skarb Państwa, działka nr [...] - Kw nr [...] – M. i A. P. Artykuł 24 ust. 5 Prawa geodezyjnego i kartograficznego daje skarżącemu, w jego ocenie, jako stronie możliwość otrzymania dokumentów - wypisu z operatu geodezyjnego. Organ nie ujawnił, że od 2011 r. skarżący przedstawiał stosowne dokumenty, że jest spadkobiercą po J. W., synu G. i M. W., właścicieli gospodarstwa we wsi M. o pow. 5, 83 ha zabranego na rzecz Skarbu Państwa decyzją Powiatowej Rady Narodowej w Staszowie z 1970 r. jako opuszczonego, a decyzja ta została wydana na jego ojca – J. W. jako osobę wówczas władającą tym gospodarstwem, z którego zostały wydzielone działki do zasiedzenia tj. nr [...]. W związku ze wznowionym postępowaniem w sprawie o zasiedzenie, jak wskazał autor skargi, musi on wyjaśnić wszystkie nieprawidłowości, jakie zostały przedstawione w Sądzie Rejonowym w K., ponieważ dla tych działek nie była prowadzona księga wieczysta. W rejestrze gruntów Starostwo Powiatowe nie ujawniło, że wydzielone działki do zasiedzenia są Skarbu Państwa, skarżący otrzymał odpis i nie kwestionowano, że nie jest stroną. Otrzymał z Urzędu Wojewódzkiego Wydział Geodezji i Kartografii w K. decyzję z 1988 r. znak: [...] unieważniającą AWZ wydany przez Wójta Gminy R. dla działek nr [...] i nie kwestionowano, że nie jest stroną w sprawie. Otrzymał ze Starostwa Powiatowego w K. wykaz samoistnych właścicieli działek wchodzących w skład gospodarstwa jego dziadków, które zostały oddane we władanie przez Urząd Gminy w Rakowie i nie kwestionowano, że nie jest stroną postępowania. Obecnie otrzymał postanowienie z Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, że zostanie wszczęte ponownie postępowanie w sprawie z jego wniosku z dnia 3 listopada 2016 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody K. z dnia 29 marca 1995 r. znak: [...] i postanowienia Wojewody K. z dnia 4 listopada 1996 r. znak: [...] oraz decyzji Wojewody K. z dnia 6 grudnia 1996 r. znak: [...], a dotyczących niezgodnego z prawem przekazania działek wchodzących w skład gospodarstwa jego dziadków M. i G. W. we wsi M. o pow. 5,83 ha zabranych na rzecz Skarbu Państwa i przekazanych przez Wojewodę w/w decyzjami na rzecz Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa. Ministerstwo po ponownym rozpatrzeniu sprawy nie kwestionuje, że skarzący nie jest stroną postępowania. W odpowiedzi na skargę Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko w sprawie przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Oceniając zaskarżone postanowienie według kryterium zgodności z prawem w granicach zakreślonych powołanymi wyżej przepisami prawa, Sąd stwierdził, że odpowiada ono prawu. Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2101 ze zm., powoływanej dalej jako "ustawa – Prawo geodezyjne i kartograficzne"), istotę ewidencji gruntów i budynków stanowi jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Organem prowadzącym ewidencję gruntów i budynków oraz gleboznawczą klasyfikację gruntów jest starosta (art. 22 ust. 1 tej ustawy). Z przepisów art. 20, 22 i 24 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne wynika, że ewidencja gruntów jest specjalnie prowadzonym i wywierającym określone skutki prawne zbiorem informacji o gruntach, który pełniąc funkcje informacyjno-techniczne nie rozstrzyga sporów o prawa do gruntów, ani nie nadaje tych praw. Ewidencja ta spełnia jedynie funkcje rejestrujące stanów prawnych ustalonych w innym trybie i przez inne organy. Stąd też poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków nie można dochodzić, ani udowadniać swoich praw właścicielskich, czy uprawnień do władania nieruchomością. Deklaratoryjny charakter wpisów oznacza, że nie kształtuje nowego stanu prawnego, a jedynie potwierdza stan prawny nieruchomości wynikający z dokumentów (por. wyrok NSA z dnia 12 lipca 2012 r., sygn. akt I OSK 1004/11, Lex nr 1225527). Podstawową zasadą prowadzenia ewidencji jest zasada aktualności, to jest utrzymywania operatu w zgodności z aktualnymi dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi (§ 44 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1034 ze zm., powoływanego dalej jako "rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków"). Aktualizacja zaś operatu ewidencyjnego następuje przez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu: zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi; ujawnienia nowych danych ewidencyjnych; wyeliminowania danych błędnych (§ 45 ust. 1 tego rozporządzenia). Dokonuje się jej po uzyskaniu przez starostę odpowiednich dokumentów. Dokumenty będące podstawą do aktualizacji ewidencji gruntów i budynków zostały wymienione w art. 23 i 24 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, a także § 12, § 35 i § 36 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Przepisy ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne (art. 2 i art. 11 ust. 1) oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy, w szczególności przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U z 2011 r., nr 263. poz. 1572), wymagają, aby dokumentacja do wprowadzenia powyższych zmian została wykonana przez odpowiedni podmiot – wykonawcę prac geodezyjnych. Uwzględniając powyższe rozważania, w ocenie Sądu, podzielić należy argumentację organów administracji publicznej orzekających w niniejszej sprawie, że organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków nie jest uprawniony do dokonywania wpisu w tej ewidencji (aktualizacji ujawnionych w niej danych) poprzez wprowadzenie zmian do treści mapy sporządzonej przez wykonawcę prac geodezyjnych w wyniku przeprowadzonych prac geodezyjnych do celów postępowania sądowego o zasiedzenie, a następnie aktualizowania danych w oparciu o tak zmodyfikowaną przez organ mapę. To wykonawca prac geodezyjnych opracowuje dokumentację geodezyjną dotyczącą nieruchomości na potrzeby postępowania sądowego, czy administracyjnego, nie zaś organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków. Stosownie do art. 12b § 1 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, organ, do którego przekazane zostały zbiory danych lub inne materiały stanowiące wyniki prac geodezyjnych lub prac kartograficznych, niezwłocznie weryfikuje je pod względem zgodności z przepisami prawa, niemniej obowiązującymi w geodezji i kartografii, w szczególności dotyczącymi: wykonywania pomiarów, o których mowa w art. 2 pkt 1 lit. a, oraz opracowywania wyników tych pomiarów (pkt 1): kompletności przekazywanych wyników wykonanych prac geodezyjnych lub prac kartograficznych. Wykonawca prac geodezyjnych wyniki swoich prac opiera w głównej mierze także na danych ujawnionych w rejestrze gruntów i budynków. Podnieść należy przy tym, że w przypadku mapy wykonanej do celów postępowania o zasiedzenie nieruchomości, dopiero postanowienie sądu stwierdzające nabycie prawa własności przez zasiedzenie do nieruchomości, których dotyczył wniosek o zasiedzenie, nie zaś ta mapa, stanowi podstawę zaktualizowania danych ujawnionych w rejestrze gruntów i budynków (art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne). Niemniej z przywołanych wyżej regulacji prawnych wynika tryb, w jakim dokonywana jest aktualizacja danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Może to nastąpić z urzędu lub na wniosek, a jeśli na wniosek to wyłącznie pochodzący od podmiotów wskazanych w art. 24 ust. 5 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne. Stosownie do treści tego przepisu prawa, starosta udostępnia dane ewidencji gruntów i budynków zawierające dane podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, oraz wydaje wypisy z operatu ewidencyjnego, zawierające takie dane, na żądanie: 1) właścicieli oraz osób i jednostek organizacyjnych władających gruntami, budynkami lub lokalami, których dotyczy udostępniany zbiór danych lub wypis; 2) organów administracji publicznej albo podmiotów niebędących organami administracji publicznej, realizujących, na skutek powierzenia lub zlecenia przez organ administracji publicznej, zadania publiczne związane z gruntami, budynkami lub lokalami, których dotyczy udostępniany zbiór danych lub wypis; 2a) operatorów sieci w rozumieniu ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1537, 1920 i 2003 oraz z 2017 r. poz. 1529 i 1566); 3) innych podmiotów niż wymienione w pkt 1-2a, które mają interes prawny w tym zakresie. Z akt administracyjnych sprawy oraz złożonych na rozprawie przez pełnomocnika organu dokumentów w postaci: decyzji Starosty K. z dnia 22 kwietnia 2015 r. znak: [...] orzekającej o odmowie wydania wypisu z rejestru gruntów dla działek nr [...] i utrzymującej ją w mocy decyzji Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia 23 czerwca 2015 r. znak: [...] oraz skróconego wypisu ze skorowidza działek nr [...], wynika, że A. W. nie jest żadnym z podmiotów wymienionych w art. 25 ust. 4 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne w zakresie wymienionych działek. Jak wskazują na to organy w uzasadnieniach ww. decyzji, własność działek nr [...] została uregulowana postanowieniem Sądu Rejonowego w K. z dnia 10 grudnia 2009 r. w sprawie sygn. akt I Ns 616/08 o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie. Zarówno A. W., jak i jego ojciec J. W. nie zostali wymienieni w ww. postanowieniu jako właściciele przedmiotowych działek i nie zostali w konsekwencji ujawnienia w ewidencji gruntów i budynków obrębu M. gmina R. jako właściciele wskazanych działek. Do przeciwnej konkluzji nie prowadzi również argumentacja skargi. Fakt udzielania skarżącemu informacji dotyczących wpisów ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków, w szczególności poprzez wydanie wypisów z tej ewidencji, nie determinuje przyznania mu interesu prawnego do wszczęcia postępowania w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków w zakresie działek nr [...], czy działki nr [...] . Ze zgromadzonych w aktach sprawy (administracyjnych i sądowych) dokumentów nie wynika, aby A. W. był właścicielem (współwłaścicielem), czy też posiadaczem samoistnym którejkolwiek z tych nieruchomości, nadto nie wykazał on, że posiada interes prawny do żądania aktualizowania danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków w zakresie tych działek. Skarżący nie przedstawił dokumentu, na podstawie którego organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków może zawarte w niej dane zaktualizować w zakresie wymienionych działek. Odnośnie dalszych twierdzeń skargi Sąd zauważa, że w świetle obowiązujących przepisów prawa nie mogła mieć wpływu na wynik sprawy kwestia postępowania przed Starostą Powiatowym w K. o zwrot zajętej na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] . Organ prowadzący postępowanie dotyczące ewidencji gruntów i budynków nie jest właściwy do prowadzenia postępowań, wydawania decyzji, rozpoznawania wniosków o wszczęcie postępowania, ani udostępniania dokumentów w sprawach gospodarowania nieruchomościami Skarbu Państwa prowadzonego przez starostę, ale wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej. Zatem zasadnie w niniejszym postępowaniu organy obu instancji nie były uprawnione, aby rozpoznać wniosek skarżącego z dnia 8 lipca 2017 r. w zakresie tego, kiedy Starostwo Powiatowe w K. przeprowadziło postępowanie na wniosek spadkobierców po 1990 r. mające na celu zwrot gospodarstwa po K. G. o pow. 5,80 ha przejętego na rzecz Skarbu Państwa na podstawie decyzji Powiatowej Rady Narodowej w Staszowie z 1970 r. W kontekście powyższych rozważań Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa procesowego w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności art. 61a § 1 i art. 28 k.p.a., jak również innych tych wskazanych w skardze, a także przepisów prawa materialnego tj. art. 24 ust. 5 i art. 20 ust. 2 pkt 3 i art. 20 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne w stopniu, który miał wpływ na wynik sprawy. Z tych względów, na zasadzie art. 151 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.