II SA/Ke 144/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.A. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T.A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sadowych w całości. T. A. złożył wypełniony formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia Ze złożonego formularza i akt sprawy wynika, że wnioskodawca przebywa w areszcie śledczym, nie osiąga żadnego dochodu, nie posiada własnego majątku ani środków płatniczych. Skarżący wskazał jako osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym byłą żonę i troje dzieci w wieku 19 lat, 18 lat i 15 lat. Z akt sprawy wynika, wnioskodawca że ostatnio mieszkał w domu stanowiącym własność jego żony. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od kosztów sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę trudną sytuację życiową i majątkową skarżącego, przede wszystkim fakt osadzenia w zakładzie karnym, brak własnego dochodu i majątku, uznano że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.