II SA/Ke 144/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Armański (spr.), Sędzia WSA Dorota Chobian, Protokolant Starszy inspektor sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2017r. sprawy ze skargi T. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę. Postanowieniem z dnia 2 lutego 2017 r. znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., działając na podstawie art. 134 w zw. z art. 149 § 1 i 2 Kpa, stwierdziło niedopuszczalność zażalenia T. A. na postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. znak: [...]. MB wznawiające postępowanie w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi w ruchu lądowym zakończone ostateczną decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia 28 lipca 2015 r. znak: [...]. W uzasadnieniu organ II instancji przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy. Opisanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] r. Prezydent Miasta K., działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 w zw. z art. 147 i art. 149 § 1 Kpa wznowił ww. postępowanie administracyjne. W pouczeniu wskazano, że na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie. Mimo to T. A. wniósł zażalenie na to postanowienie. Kolegium, wskazując na treść art. 149 § 1 i art. 141 § 1 Kpa, wyjaśniło, że Kodeks ten nie przewiduje zażalenia na postanowienie o wznowieniu postępowania, które można zaskarżyć dopiero w odwołaniu od decyzji wydanej po przeprowadzeniu postępowania wszczętego na skutek wznowienia postępowania. Na poparcie tego stanowiska organ przywołał wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego wydane w sprawach o sygn. akt I SA/Po 1847/97, I SA/Wr 224/96, I SA/Lu 9/00, a także wyroki wojewódzkich sądów administracyjnych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach T. A. uznał zaskarżone postanowienie za efekt stronniczego działania na szkodę jego osoby. Podniósł, że złożył zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa na jego szkodę, Sąd Okręgowy w Kielcach zarządził o wznowieniu postępowania w sprawie o sygn. akt II K [...] Sądu Rejonowego w Busku-Zdroju, a nadto sam złożył wniosek o unieważnienie wyroku wydanego w tej sprawie. Dodał, że w ogóle nie spożywa alkoholu, na okoliczność czego wskazał świadków. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "Ppsa", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 Ppsa). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 Ppsa). W rozpoznawanej sprawie T. A. przedmiotem skargi uczynił postanowienie organu odwoławczego stwierdzające niedopuszczalność jego zażalenia na postanowienie o wznowieniu postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi w ruchu lądowym, wydane na podstawie art. 149 § 1 Kpa. Zgodnie z art. 141 § 1 Kpa, na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Oznacza to, że zażalenie przysługuje tylko w sytuacji kiedy z przepisu wprost wynika, że zażalenie jest dopuszczalne. Postanowienie wydane w niniejszej sprawie nie może być przedmiotem zażalenia, ponieważ żaden z przepisów Kpa nie przewiduje możliwości zaskarżenia postanowienia o wznowieniu postępowania. Przepis art. 149 § 1 Kpa stanowi wyłącznie o formie prawnej rozstrzygnięcia kwestii wznowienia postępowania, nie regulując przy tym możliwości zaskarżenia wydanego w tym przedmiocie rozstrzygnięcia. Odmienna sytuacja ma miejsce w przypadku na przykład postanowienia o odmowie wznowienia postępowania, gdzie ustawodawca wyraźnie przewidział możliwość zaskarżenia takiego postanowienia w drodze zażalenia (art. 149 § 4 Kpa). Natomiast, jak słusznie wskazał organ odwoławczy, wadliwość postanowienia o wznowieniu postępowania można wykazać dopiero w odwołaniu od decyzji. W konsekwencji, w sytuacji wniesienia przez stronę zażalenia na postanowienie, na które zażalenie nie przysługuje, organ odwoławczy zobowiązany jest stwierdzić niedopuszczalność tego zażalenia na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 Kpa, co też w niniejszym przypadku uczynił. Rolą postanowienia wznawiającego postępowanie administracyjne jest inicjacja postępowania w sprawie wznowienia postępowania. Po wszczęciu postępowania w sprawie wznowienia badane są przesłanki wznowienia i w oparciu o dokonane ustalenia organ wydaje nowe rozstrzygnięcie w formie decyzji (art. 151 Kpa). Dlatego też okoliczności związane z meritum sprawy, podnoszone przez skarżącego, nie mogą być przedmiotem badania w tej sprawie. Skarga wniesiona do Sądu dotyczy bowiem wyłącznie postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o wznowieniu postępowania, a zatem zagadnienia o charakterze proceduralnym. W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę - Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 Ppsa.