II SA/Ke 147/18
WyrokWSA w Kielcach2018-04-12
Skład orzekający: Beata Ziomek, Dorota Pędziwilk-Moskal, Agnieszka Banach
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego i nałożenie obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie jest prawidłowe, gdy inwestor dokonał istotnych odstępstw od pierwotnego projektu budowlanego, a w szczególności w zakresie budowy przydomowej oczyszczalni ścieków i sposobu dojazdu do działki?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy nadzoru budowlanego prawidłowo zatwierdziły projekt budowlany zamienny i nałożyły obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie. Projekt zamienny został uznany za zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a kwestie techniczne i prawne związane z budową zostały należycie ocenione. Zarzuty skarżącej dotyczące braku prawidłowych ustaleń faktycznych, błędnej interpretacji przepisów oraz wadliwości postępowania nie znalazły potwierdzenia.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi A.D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego zatwierdzającą projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego i nakładającą obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie. Inwestorka A.G. dokonała istotnych zmian w stosunku do pierwotnego pozwolenia na budowę, m.in. w zakresie posadowienia budynku i budowy przydomowej oczyszczalni ścieków. Skarżąca zarzucała organom błędy w ustaleniach faktycznych, interpretacji prawa oraz wadliwość postępowania, w tym dotyczące ustalenia kręgu stron i zgodności budowy z planem zagospodarowania przestrzennego.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Asesor WSA Agnieszka Banach (spr.), Protokolant Starszy inspektor sądowy Urszula Opara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2018r. sprawy ze skargi A.D.– L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i nałożenia obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie oddala skargę.
II SA/Ke 147/18
UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. znak: [...] Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kielcach utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach (dalej w skrócie "PINB w Kielcach") z dnia 6 października 2017 r., znak: [...] zatwierdzającą projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego jednorodzinnego zrealizowanego na działce nr ewid. [...] w miejscowości C., gm. Daleszyce i nakładającej na A. G. obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie ww. obiektu.
W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wyjaśnił, że na skutek interwencji [...] pismem z dnia 22 maja 2016 r. organ I instancji przeprowadził czynności wyjaśniające, w tym kontrolę na przedmiotowej nieruchomości w dniu 14 lipca 2016 r., w toku której ustalił, że właścicielem działki i inwestorem budynku mieszkalnego realizowanego na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 21 stycznia 2013 r. znak: [...] jest A. G.. Podczas kontroli stwierdzono budowę budynku parterowego z poddaszem użytkowym, podpiwniczonego, z dachem wielospadowym konstrukcji drewnianej, krytym papą. W budynku wykonane zostały instalacje wewnętrzne: wodno-kanalizacyjna, centralnego ogrzewania, elektryczna, w kotłowni zamontowano piec centralnego ogrzewania. Inspektorzy PINB w Kielcach w toku kontroli ustalili, że w budynku trwają roboty wykończeniowe, a na terenie działki nr [...] znajduje się przydomowa oczyszczalnia ścieków o pojemności 3000 l i wydajności 0,6 m3 na dobę, zrealizowana na podstawie zgłoszenia dokonanego w Starostwie Powiatowym w Kielcach w dniu 20 maja 2016 r. Stwierdzono, że inwestor dokonał zmiany poziomu posadowienia posadzki parteru budynku w stosunku do zaprojektowanej wysokości równej wartości 0,45 m, podczas gdy w rzeczywistości wartość ta wynosi 0,1-0,9 m. Stwierdzono ponadto, że budynek został obsypany ziemią i piachem od strony północnej, wschodniej i częściowo południowej. Inwestorka oświadczyła, że do zakończenia budowy pozostało wykonanie robót wykończeniowych na poziomie parteru i zabezpieczenie wejścia na poddasze, gdyż obecnie nie planuje realizować robót na poziomie poddasza budynku. Przedłożyła kopię zgłoszenia i fakturę z montażu przydomowej oczyszczalni ścieków, że dnia 27 czerwca 2016 r. została ona zamontowana, a niezależne przyłącze wodociągowe zostało wykonane w 2012 r.
i odebrane w dniu 20 września 2012 r., na dowód czego inwestorka przedłożyła protokół odbioru, zaś wjazd docelowy na działkę miał zostać wykonany w późniejszym terminie.
W związku z powyższymi ustaleniami organ I instancji wszczął postępowanie, a następnie decyzją z dnia [...] r. znak: [...] nałożył na A. G. obowiązek sporządzenia w terminie do dnia 31 grudnia 2016 r. projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego na działce nr ewid. [...] w C., gm. Daleszyce, w stosunku do projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty Kieleckiego nr [...] z dnia 21 stycznia 2013 r.
o pozwoleniu na budowę. Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kielcach decyzją z dnia [...] r. znak: [...]. uchylił jednak w całości ww. decyzję PINB w Kielcach i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Ponadto Starosta Kielecki decyzją z dnia 22 września 2016 r. nr [...] znak: B-[...] uchylił ww. decyzję tego organu nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę.
W toku ponownie prowadzonego postępowania organ I instancji w dniu 5 stycznia 2017 r. przeprowadził kontrolę na nieruchomości, podczas której sporządzono dokumentację fotograficzną i ustalono, że stan budowy nie zmienił się od daty kontroli przeprowadzonej w dniu 13 września 2016 r.
Następnie decyzją z dnia 7 marca 2017 r. znak: [...] PINB w Kielcach nałożył na A. G. obowiązek sporządzenia i przedłożenia w terminie do dnia 30 czerwca 2017 r. projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego na ww. działce nr ewid. [...] oraz obowiązek przedłożenia opinii technicznej w zakresie prawidłowości wykonania przydomowej oczyszczalni ścieków pod względem techniczno-technologicznym, sporządzonej przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane wymaganej specjalności.
Na skutek odwołania Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kielcach decyzją z dnia 7 czerwca 2017 r. znak: [...] uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej przedłożenia opinii technicznej w zakresie prawidłowości wykonania przydomowej oczyszczalni ścieków oraz terminu przedłożenia projektu budowlanego zamiennego
i w tym zakresie wyznaczył nowy termin na przedłożenie projektu na dzień 30 sierpnia 2017 r., w pozostałej części utrzymując w mocy decyzję pierwszoinstacyjną. Decyzję tę A. D. i W. K. zaskarżyli do sądu.
A. G. przedłożyła w organie I instancji w wyznaczonym terminie wymagany projekt budowlany zamienny. Decyzją z dnia 6 października 2017 r., znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. zatwierdził projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego jednorodzinnego zrealizowanego na działce nr ewid. [...] w miejscowości C., gm. Daleszyce i nałożył na A. G. obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie w/w obiektu.
Od powyższej decyzji odwołanie wniosła A. D.
W toku prowadzonego postępowania odwoławczego organ powziął informację o śmierci W. K., będącego stroną przedmiotowego postępowania i zwrócił się do Prezydenta Miasta Kielce, właściwego ze względu na miejsce zamieszkania zmarłego, o wskazanie jego następców prawnych. W odpowiedzi na ten wniosek wskazano następców prawnych zmarłego w osobach: B, K., M. K. oraz K. K., których organ zawiadomił o toczącym się postępowaniu i uprawnieniach strony.
W wyniku rozpatrzenia odwołania Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kielcach stwierdził, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kielcach dokonał prawidłowej subsumcji zebranego w aktach sprawy materiału dowodowego.
Organ odwoławczy powołał się na treść art. 51 ust. 4 i art. 51 ust. 1 pkt 3 oraz art. 35 ust. 1 ustawy – Prawo budowlane (ustawa z dnia 7 lipca 1994 r., Dz.U. z 2017r. poz. 1332) i wyjaśnił, że przedłożony przez inwestora projekt budowlany zamienny jest zgodny z ustaleniami decyzji Wójta Gminy D. nr [...] z dnia 15 marca 2012 r. o warunkach zabudowy, jak również z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zaś stanowiący integralną część projektu budowlanego zamiennego - projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami, w szczególności techniczno-budowlanymi. Przedmiotowy projekt budowlany zamienny organ odwoławczy ocenił też jako kompletny i sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, legitymujące się aktualnym na dzień opracowania zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego.
Zatem, jak stwierdził organ II instancji, organ I instancji obowiązany był zatwierdzić przedmiotowy projekt budowlany zamienny oraz nałożyć na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu budowlanego.
W kwestii zgodności wybudowanej przez A. G. przydomowej oczyszczalni ścieków z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz w kwestii dojazdu do działki nr ewid. [...] organ odwoławczy wskazał, że wyraził już swoje stanowisko w uzasadnieniu decyzji z dnia 7 czerwca 2017 r., znak: [...], które w całości podtrzymał. Organ II instancji podkreślił, że obecnie obowiązujące przepisy ustawy - Prawo budowlane nie wymagają dla realizacji zjazdów z dróg gminnych i powiatowych dokonywania zgłoszenia budowy, ani pozwolenia na budowę. Ponadto aktualnie dojazd do działki nr ewid. [...] zapewniony jest poprzez istniejący zjazd z drogi gminnej oraz poprzez drogę wewnętrzną stanowiącą współwłasność A. G.
Odnosząc się do żądania odwołującej się A. D. doprowadzenia inwestycji do zgodności z wydanym pozwoleniem na budowę, organ odwoławczy podniósł, że zgodnie z art. 36a ust. 2 ustawy – Prawo budowlane, w przypadku wydania decyzji o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, organ architektoniczno-budowlany, który wcześniej wydał pozwolenie na budowę, uchyla to pozwolenie. W obrocie prawnym nie mogą istnieć bowiem dwa projekty budowlane zatwierdzone ostatecznymi decyzjami: organu nadzoru budowlanego i organu administracji architektoniczno-budowlanej.
Odpowiadając na zarzut odwołania dotyczący wykonywania przy rozpatrywanym budynku robót budowlanych polegających na jego ociepleniu organ odwoławczy wyjaśnił, że w toku prowadzonego postępowania nie było podstaw do wstrzymania postanowieniem robót budowlanych, bowiem zostały one zakończone na pewnym etapie i nie były w toku postępowania prowadzone. Jak ustalił organ I instancji pozostałe do wykonania roboty mają charakter robót wykończeniowych niewymagających uzyskania pozwolenia na budowę ani zgłoszenia. Docieplenie budynku nie wymaga obecnie dokonywania żadnych czynności formalno-prawnych. Nadto organ wyjaśnił, w kontekście zarzutów odwołania, że w obecnym stanie prawnym, według przepisów Prawa budowlanego, ekspertyzę techniczną może wykonywać osoba posiadająca uprawnienia budowlane w odpowiedniej specjalności. Projektant wskazał w projekcie, jakie rozwiązania należy zastosować, aby spełnić warunek bezpieczeństwa konstrukcji i użytkowania budynku w przypadku pokrycia dachu dachówką ceramiczną i jego docieplenia.
W kwestii przyłącza wodociągowego do budynku na działce [...] organ II instancji wskazał, że ze złożonego do protokołu kontroli z dnia 14 lipca 2016 r. oświadczenia A. G. wynika, że niezależne przyłącze wodociągowe zostało wykonane w 2012 r. na podstawie warunków wydanych przez Zakład Usług Komunalnych w D. i odebrane przez kierownika tego Zakładu w dniu 20 września 2012 r., na co inwestorka przedłożyła protokół odbioru. Ponadto w projekcie budowlanym zamiennym znajduje się umowa z dnia 21 września 2012 r. zawarta pomiędzy ZUK w D., a A. i R. S. na zaopatrzenie w wodę w związku z wykonanym przyłączem.
W związku z powyższym organ odwoławczy podkreślił, że organ I instancji, wobec wykonania nałożonych na inwestora obowiązków, był obowiązany zatwierdzić przedmiotowy projekt budowlany i nałożyć na A. G. obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę.
Skargę na powyższą decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach (dalej też jako "WINB") do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wywiodła A. D., zaskarżając ją w całości i zarzucając niedokonanie prawidłowych ustaleń, niewłaściwą interpretację zebranego materiału dowodowego, wydanie rozstrzygnięcia z powołaniem się na dowody, których organ nie posiadał, niewłaściwą interpretację prawną oraz nieprawidłowe ustalenia stanu faktycznego. Strona zarzuciła organowi naruszenie przepisów art. 7, art. 9, art. 10, art. 77, art. 79 i art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a., przepisów Prawa budowlanego, a także przekroczenie uprawnień poprzez "ustanowienie" spadkobierców po zmarłej stronie postępowania.
W uzasadnieniu skargi jej autorka podniosła, że oczyszczalnia ścieków na działce nr [...] w miejscowości C. stanowi samowolę budowlaną, zrealizowaną w okresie pomiędzy dniem 28 kwietnia 2013 r., a dniem 10 maja 2013 r. Na jej interwencję w tej sprawie organy obu instancji nie podjęły żadnych działań, sankcjonując samowolę budowlaną. W sytuacji wątpliwości co do daty wykonanych przez skarżącą i W. K. fotografii wybudowanej już oczyszczalni ścieków, przekazanych również w formie cyfrowej na płycie CD, organ mógł powołać w sprawie biegłego do wyjaśnienia wątpliwości, mógł powołać inny dowód - np. z badania fotografii satelitarnych sporządzonych w okresie wskazanym przez stronę, gdy doszło do wybudowania oczyszczalni ścieków. Organ nie odpowiedział na to pismo zgłaszające samowolę, bez jednoznacznego dowodu przyjął, że oczyszczalnia ścieków została wykonana w innym okresie, co, zdaniem strony, świadczy o celowym naruszeniu prawa tj. zasady bezstronności w załatwieniu sprawy. Skoro organ przyjął coś za dowód, winien był to wyjaśnić dlaczego, a także przyczyny odrzucenia innych dowodów, a tego nie uczynił. Takie postępowanie, każdorazowo sankcjonowane przez WINB, świadczy o braku prawidłowego postępowania w dążeniu do wyjaśnienia sprawy.
To organ, opierając się na pozwoleniu na budowę wymaganym prawem, winien był określić zakres robót niezbędnych do zrealizowania dla zakończenia budowy. Podany przez inwestorkę (a nie przez PINB) zakres robót do zakończenia budowy, nie dałby możliwości użytkowania budynku, bowiem m. in. nie posiadałby on właściwego ocieplenia, zarówno ścian jak i dachu, nie zapewniałby bezpiecznego użytkowania z uwagi na brak balustrad balkonów i schodów wewnętrznych. Postępowanie PINB, w tym zmiana terminu kontroli z dnia 16 czerwca 2016 r. na dzień 14 lipca 2016 r., bez zawiadomienia skarżącej i W. K. o zmianie tego terminu, w ocenie skarżącej, z perspektywy upływu czasu wskazuje na jednokierunkowe działanie PINB, sankcjonowane przez organ odwoławczy, zatem "korupcyjne".
W związku ze stwierdzonymi przez skarżącą i W. K. fałszerstwami co do dokumentów znajdujących się w aktach dotyczących pozwolenia na budowę, znajdujących się w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego, strona wskazała na swoje przypuszczenia, że na skutek zgłoszenia samowoli budowlanej - oczyszczalni ścieków i przedłożenia przy tym dowodów tej samowoli, pracownik organu I instancji dokonał kolejnego fałszerstwa tj. przyjęcia zgłoszenia, które nigdy nie powinno być przyjęte bez sprzeciwu i zafałszowania daty złożenia wniosku - wstecznie. Wskazując na treść art. 30 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane, autorka skargi podniosła, że każde rozpoczęcie robót przed upływem terminu trzydziestodniowego, pomimo zgłoszenia, stanowi samowolę budowlaną.
Ponadto skarżąca wskazała, że nigdy nie podnosiła argumentu, iż oczyszczalnia ścieków narusza przepisy rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Natomiast oczyszczalnia ścieków jest niezgodna z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, na który powołują się organy. Strona podkreśliła, że W. K. był wybitnym specjalistą w zakresie urbanistyki, planowania przestrzennego i twórcą wielu miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Zapisy miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego nie podlegają swobodnej ocenie urzędników, jak zarzuciła, jeżeli coś nie jest w nich dopuszczone, to jest zabronione. Swobodna dla potrzeb niniejszego postępowania interpretacja zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego mogłaby dopuścić do zalegalizowania na działce nr [...] fabryki bomb nuklearnych.
Jak podniosła skarżąca, w zakresie odprowadzania ścieków bytowych miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jednoznacznie stanowi, że do czasu budowy gminnej sieci kanalizacji sanitarnej dopuszcza się budowę i użytkowanie szczelnych zbiorników na ścieki sanitarne. Nie ma zatem możliwości budowy oczyszczalni ścieków. Stanowisko organów jest nadinterpretacją, dla rozstrzygnięcia tej sprawy.
Zdaniem strony, zgłoszenie robót wykonania oczyszczalni ścieków w miejscu projektowanego szamba, zatwierdzonego pozwoleniem na budowę, nie powinno być również przyjęte z tego względu, że w miejscu zgłaszanej oczyszczalni ścieków wydane było pozwolenie na budowę będące w trakcie realizacji, a więc realizacja innego obiektu w miejscu szamba i zjazdu z drogi publicznej wymagała pozwolenia na budowę. Strona wspólnie z W. K. domagała się wyłączenia samowoli budowlanej w postaci oczyszczalni ścieków do odrębnego postępowania, ale organy milczały w tej kwestii.
Organ II instancji wskazał, że w dniu 15 stycznia 2017 r. PINB przeprowadził kontrolę na nieruchomości, podczas której sporządził dokumentację fotograficzną i ustalił, że stan budowy nie zmienił się od daty kontroli przeprowadzonej w dniu 13 września 2016 r. W aktach sprawy brak jest natomiast porównawczej dokumentacji fotograficznej potwierdzającej te twierdzenia. Inwestorka opisała pewien zakres robót wykonanych od czasu pierwszej kontroli, podczas której oświadczyła, że nie będzie prowadziła żadnych robót do czasu załatwienia sprawy. Budynek został ocieplony, otynkowany, pomalowany, wybudowano na działce budynek blaszany na drewno, ciągle wykonywane są roboty wewnętrzne, albo budynek jest użytkowany, bowiem wciąż, prawie każdego dnia, po kilka godzin dziennie ktoś przebywa w budynku, widoczny jest z ulicy włączony telewizor zamontowany na ścianie w salonie, w okresie świątecznym stała w oknie północnym salonu ubrana choinka.
A. G. jest współwłaścicielką działki nr [...] , co strona nigdy nie kwestionowała, natomiast działka ta stanowi grunt rolny. Skarżąca i W. K. uzyskali od pozostałych współwłaścicieli zgodę na wykorzystanie tej działki na dojazd i doprowadzenie mediów (w tym od A. S. w drodze postępowania sądowego na doprowadzenie energii elektrycznej). Działka ta nie stanowi użytku drogowego, nie jest w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczona ani pod drogę gminną, ani pod drogę lokalną, w akcie notarialnym zakupu działki nr [...] nie ma żadnych zapisów o możliwości wykorzystania jej na drogę dojazdową, w księdze wieczystej prowadzonej dla tej nieruchomości nie ma wpisów w zakresie jakichkolwiek służebności Zatem wniosek organów, że działka nr [...] stanowi drogę wewnętrzną dojazdową stanowi kolejną nadinterpretację. Skarżąca bowiem nie wyraża zgody, aby działka ta stanowiła docelowy dojazd do działki nr [...] . Taką wolę wyrażał również W. K..
Organ odwoławczy ustalił spadkobierców po zmarłym W. K., na podstawie informacji uzyskanej od Prezydenta Miasta Kielce. Skarżąca zarzuciła jednak, że organ nie oparł się w tym zakresie ani na notarialnym potwierdzeniu nabycia praw do spadku, ani na postanowieniu sądowym, ani nie był dysponentem testamentu. Według wiedzy skarżącej, krąg spadkobierców po W. K. odbiega od ustalonego przez organ II instancji.
Odnosząc się do sporządzonego uzasadnienia zaskarżonej decyzji, skarżąca podniosła, że organ nie sprecyzował użytego pojęcia "subsumpcja", więc autorka skargi wyjaśniła leksykalne znaczenie tego słowa. Wskazała, że decyzja powinna być napisana w sposób zrozumiały dla stron. Pomimo, że skarżąca, jak podniosła, jest osobą posiadającą ukończone trzy fakultety wyższe techniczne, to jednak uzasadnienie decyzji nie jest dla niej zrozumiałe. Organ odwoławczy powołał się na art. 35 ust. 1 w związku z art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego i przytoczył treść art. 35 ust. 3 tej ustawy. Nie podał jednak, jaki występuje związek tego przepisu z art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy – Prawo budowlane. W przedmiotowym przypadku nie zastosowano art. 50 ust. 1 ww. ustawy, zatem powołany jej art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy – Prawo budowlane nie ma sensu. Organ odwoławczy powołał się na art. 35 ust. 3 w związku z art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy – Prawo budowlane, ale również i ta konstrukcja prawna, w ocenie strony, jest pozbawiona sensu w przedmiotowej sprawie, bowiem sprawa nie dotyczy postanowienia o usunięciu wskazanych nieprawidłowości w projekcie budowlanym składanym do wniosku o pozwolenie na budowę.
Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kielcach podniósł, że przedłożony projekt jest zgodny z decyzją Wójta Gminy D. [...] o warunkach zabudowy, nie wyjaśniając konkretnie z którą decyzją, bowiem wydane były dwie decyzje o tym samym numerze, z tą samą datą, a różnej treści. Sprawa fałszerstwa tych decyzji skierowana została przez skarżącą i W. K. do CBA, a następnie przekazana do Prokuratury w Kielcach i tam jest prowadzony wątek fałszerstwa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wszczęło natomiast postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności tych dwóch decyzji, ale, z uwagi na śmierć W. K. i brak ustalonych spadkobierców, zawiesiło postępowanie.
Skarżąca podniosła, że nie podważa kompletności projektu, ale podważa wykonanie go przez osoby legitymujące się stosownymi uprawnieniami budowlanymi, w szczególności w zakresie zawartej w projekcie ekspertyzy technicznej. Jakkolwiek nie ma jednoznacznego przepisu prawnego, to utrwalone orzecznictwo potwierdza, że ekspertyza budowlana może być sporządzona wyłącznie przez rzeczoznawcę budowlanego, a autor projektu takich uprawnień nie posiada. Zdaniem strony, B. S.nie może wykonywać nawet opinii technicznych, a co dopiero ekspertyzy z uwagi na zakres uprawnień autora kwestionowanej ekspertyzy.
Ponadto organ II instancji odnosi się wyłącznie do kwestii kompletności projektu i sporządzenia go przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane. Nie dokonano natomiast merytorycznej oceny projektu pomimo, że organ ma obowiązek dokonać takiej oceny.
W opracowaniu projektowym oznaczonym nieprawidłowo jako "ekspertyza" podano, że dach po wykonaniu pełnego pokrycia z dociepleniem nie spełnia warunków bezpieczeństwa konstrukcji i użytkowników budynku, a pomimo tego we wnioskach końcowych autor stwierdza, że budynek nadaje się do użytkowania.
W kwestii oczyszczalni ścieków organ II instancji nie zawarł w decyzji żadnych wyjaśnień, podając, że podtrzymuje swoje stanowisko z uzasadnienia innej decyzji. Organ nie zawarł uzasadnienia prawnego i merytorycznego w tym zakresie. Strona podniosła, że nie ma takiej decyzji, na jaką powołuje się organ odwoławczy, nie musi jej posiadać, a organ winien był uzasadnienie zawrzeć w treści, albo dołączyć tą decyzję jako załącznik, jeśli prawo zezwala tak konstruować uzasadnienie decyzji organu odwoławczego.
W zakresie istniejącego dojazdu drogą wewnętrzną, strona podkreśliła, że działka nr [...] nie jest drogą, ani według zapisów rejestru gruntów, ani mpzp, ale działką rolną i tak opłacane są podatki, ponadto stanowiącą współwłasność kilku osób i nie ma zgody na jej użytkowanie przez inwestorkę na dojazd docelowy, który miał być urządzony bezpośrednio z drogi gminnej. Dojazd nie jest zapewniony, nadto organ II instancji nie popiera swojego stwierdzenia o istnieniu dojazdu żadnym dokumentem.
Decyzja o pozwoleniu na budowę dla A. S. (obecnie G.) została uchylona, ale skarżąca i W. K. nie zgadzali się z tym. Ponieważ nie brali oni udziału w postępowaniu dotyczącym uchylenia tej decyzji, złożyli wniosek o wznowienie postępowania w tej sprawie, ale z uwagi na śmierć W. K. i brak ustalonych spadkobierców, postępowanie to zostało zawieszone.
W ocenie skarżącej, nie można twierdzić, że zostały wykonane na ówczesnym etapie roboty w takim zakresie, aby można było pominąć wstrzymanie robót budowlanych i uzyskać zmianę pozwolenia na budowę. Twierdzenie organów, że budynek bez ocieplenia, bez pokrycia dachu, bez balustrad balkonów i klatki schodowej, nie spełniający zasad bezpieczeństwa użytkowania, oszczędności energii i izolacyjności cieplnej, nie posiadający zapewnionego prawnie dojazdu nie wymaga pozwolenia na budowę jest błędne i sprzeczne z wymogami Prawa budowlanego. Gdyby stosować taką interpretację, to pozwolenie na budowę wymagane byłoby wyłącznie w zakresie konstrukcji budynku. Pozwolenie na budowę opiera się o projekt budowlany, który obejmuje również roboty wykończeniowe, pokrycie dachu, elewację, tynki wewnętrzne i okładziny podłogi i posadzki, malowanie, bezpieczeństwo użytkowania, oszczędność energii, odpowiednią izolacyjność, itd. Organ nie wyjaśnił z powołaniem się na konkretne przepisy, jaki etap budowy nie daje podstawy do jej wstrzymania.
Stwierdzono ponadto - niezgodnie ze stanem faktycznym, udokumentowanym w aktach sprawy i rzeczywistym stanem budynku - że roboty nie były prowadzone, jednak, zdaniem skarżącej, cały czas były prowadzone i są prowadzone nadal. Stwierdzenie, że docieplenie budynku nie wymaga pozwolenia na budowę, jest w ocenie strony, prawdziwe, ale w odniesieniu do budynku użytkowanego, a nie będącego w budowie - brak jest uzasadnienia prawnego takiego stanowiska przez organ odwoławczy.
Stwierdzenie, że wobec wykonania przez inwestora obowiązków nałożonych przez organ I instancji, organ zobowiązany był zatwierdzić projekt, jest kolejnym działaniem niezgodnym z prawem. Zarówno organ I instancji, jak i organ II instancji posiadają odpowiednie wykształcenie, wiedzę i uprawnienia budowlane, aby stwierdzić, czy przedłożone opracowania są sporządzone zgodnie z wymogami Prawa budowlanego i wiedzą techniczną, normami i przepisami odrębnymi. Mają obowiązek dokonania rzetelnej analizy przedłożonych opracowań.
Ponadto strona zarzuciła, że organ II instancji nie udostępnił jej do wglądu kompletu zebranych w sprawie akt, twierdząc, że części z nich nie posiada, ponieważ zostały wysłane.
W odpowiedzi na skargę Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kielcach wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczas prezentowane stanowisko.
Na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2018 r. A. D. popierając skargę, podniosła, że zawieszone jest postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy i zwróciła uwagę na wyrok WSA w Warszawie wydany w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 1412/17. Dodała, że korzysta z działki nr ewid. [...] jako dojazd do swojej nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi.
Odnosząc się w pierwszym rzędzie do zarzutu najdalej idącego, tj. błędnego ustalenia przez organ II instancji kręgu stron postępowania poprzez dowolne ustalenie spadkobierców po W. K., należy wskazać, że zarzut ten nie mógł prowadzić do wyeliminowania zaskarżonego aktu z obrotu prawnego. Niewątpliwie, po uzyskaniu informacji o śmierci strony postępowania administracyjnego, organ prowadzący postępowanie winien podjąć działania zmierzające do ustalenia następców prawnych zmarłej strony.
W niniejszej sprawie organ odwoławczy zwrócił się do organu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania zmarłego W. K. o udostępnienie informacji w zakresie następców prawnych zmarłej strony postępowania. Prezydent Miasta Kielce wskazał dane osób – potencjalnych spadkobierców zmarłego W. K. tj. żonę B.K. oraz dwóch synów: M. K. i K. K. Organ II instancji zawiadomił te osoby o toczącym się postępowaniu w trybie art. 10 k.p.a., przysługujących im uprawnieniach, a następnie doręczył zaskarżoną decyzję. Jednocześnie żadna z ustalonych osób będących potencjalnymi spadkobiercami zmarłej strony postępowania, jak również sama skarżąca, nie wskazała organowi innych osób, które mogą być spadkobiercami W. K.. Samo tylko twierdzenie skarżącej, że takie osoby są prawdopodobnie jej znane, wobec niewskazania ich danych i braku sprzeciwu ustalonych przez organ odwoławczy kręgu spadkobierców, nie może dyskwalifikować legalności przeprowadzonego postępowania administracyjnego w II instancji tylko z uwagi na obawę, że nie brała w nim udziału osoba, która powinna była być stroną tego postępowania. Sąd podziela pogląd prezentowany w orzecznictwie sądów administracyjnych, że uprawnieniem do podnoszenia zarzutu pozbawienia możliwości udziału w postępowaniu dysponuje wyłącznie podmiot, który uznaje, że bez swej winy nie brał udziału w postępowaniu. Inne podmioty nie mogą się skutecznie powoływać na okoliczność zaistnienia przesłanki wznowieniowej określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. (zob. wyrok NSA z dnia 17 listopada 2017 r., II OSK 87/17, Lex nr 2442985).
W dalszej kolejności wskazać należy, że materialnoprawną podstawę kwestionowanego skargą aktu stanowiły przepisy art. 51 ust. 1 pkt 3 i ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r. poz. 1332, dalej jako "Prawo budowlane"). Stosownie do pierwszego z powołanych przepisów prawa, przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji, w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Z kolei zgodnie z art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego, po upływie terminu lub na wniosek inwestora, organ nadzoru budowlanego sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.
Wykładnia powyższych regulacji prawnych wskazuje, że wydanie decyzji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego powinno być poprzedzone decyzją, o jakiej mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, a więc zobowiązaniem do złożenia projektu zamiennego (zob. wyrok NSA z dnia 26 października 2010 r., II OSK 1631/09, lex nr 746696, wyrok WSA w Lublinie, II SA/Lu 1255/16, lex nr 2345871), przy czym art. 51 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy ma zastosowanie także w sytuacji zakończenia budowy. Artykuł 51 ust. 4 Prawa budowlanego stanowi podstawę prawną do wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego w przypadku zakończenia budowy.
W niniejszej sprawie wydanie zaskarżonej decyzji poprzedziło wydanie przez Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach decyzji z dnia 7 czerwca 2017 r. znak: WINB-WOA.7721.4.33.2017, która utrzymała w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia 7 marca 2017 r. wydaną w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego w części orzekającej o obowiązku złożenia przez inwestora projektu budowlanego zamiennego, uchylając decyzję organu I instancji w części dotyczącej obowiązku przedłożenia opinii technicznej w zakresie prawidłowości wykonania przydomowej oczyszczalni ścieków oraz terminu przedłożenia projektu budowlanego zamiennego. Decyzja Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia 7 czerwca 2017 r., na dzień wydania decyzji tego organu zaskarżonej w tej sprawie w dniu 22 grudnia 2017 r. była ostateczna i wykonalna. Stąd A. G. w wyznaczonym w decyzji drugoinstancyjnej terminie tj. do dnia 30 sierpnia 2017 r. przedłożyła w organie I instancji wymagany projekt budowlany zamienny. Decyzja Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia 7 czerwca 2017 r. została zaskarżona do tut. Sądu przez A. D. i W. K. (toczy się pod sygn. akt II SA/Ke 503/17). Na dzień wydania zaskarżonej decyzji postępowanie sądowe w sprawie II SA/Ke 503/17 nie zostało zakończone, a ww. decyzja z dnia 7 czerwca 2017 r. skutkująca obowiązkiem złożenia projektu budowlanego zamiennego nie została wyeliminowana z obrotu prawnego, ani nie pozbawiono jej waloru wykonalności. Z tych przyczyn złożenie projektu budowlanego zamiennego przez inwestora było skuteczne, a organy nadzoru budowlanego zasadnie przeprowadziły postępowanie w przedmiocie zatwierdzenia tego projektu. Ewentualne uchylenie przez Sąd decyzji z dnia 7 czerwca 2017 r. będzie mogło zostać ocenione z punktu widzenia przesłanek wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a.).
Z powyższych przyczyn nie mogły odnieść skutku w postaci uchylenia zaskarżonej decyzji te wszystkie zarzuty skargi, które dotyczą zasadności nałożenia na A. G. obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, w tym zarzuty dotyczące dokonanej przez organy oceny skontrolowanej budowy jako zakończonej, jak również zarzuty związane z prowadzonymi postępowaniami nadzwyczajnymi w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy (na terenie, na którym prowadzona jest przedmiotowa inwestycja obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego), czy wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Starosty Kieleckiego o uchyleniu pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku mieszkalnego, w tym postępowania toczonego w sprawie VII SA/Wa 1412/17.
Decyzja zatwierdzająca zamienny projekt budowlany wydana w trybie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego zastępuje pozwolenie na budowę w zakresie dokonanych odstępstw, a odesłanie do przepisów dotyczących projektu budowlanego (art. 51 ust. 1 pkt 3 zd. ostatnie tej ustawy), które stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian, oznacza, że projekt przed zatwierdzeniem powinien być sprawdzony przez organ nadzoru budowlanego, w szczególności, zgodnie z dyspozycją art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Projekt budowlany zamienny podlega merytorycznej ocenie organu nadzoru budowlanego, tak jak projekt "pierwotny". Odpowiednie zastosowanie art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego w stosunku do projektu zamiennego oznacza, że przed wydaniem decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego właściwy organ sprawdza zgodność projektu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także z wymaganiami ochrony środowiska, zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno – budowlanymi, a także kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń; wykonanie projektu, a w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu także sprawdzenie, przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego.
W niniejszej sprawie organy nadzoru budowlanego wywiązały się z tych obowiązków, w każdym razie Sąd nie dopatrzył się błędów w dokonanej ocenie przedmiotowego projektu budowlanego zamiennego przeprowadzonej przez te organy w trybie art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego.
W ramach omawianej oceny, organy zobligowane były skontrolować zgodność projektu budowlanego zamiennego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectwa C., w szczególności w zakresie dopuszczalności wybudowania na tym terenie przydomowej oczyszczalni ścieków.
Sąd podzielił ocenę organów w zakresie zgodności lokalizacji przydomowej oczyszczalni ścieków na przedmiotowej działce nr [...] z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego na mocy uchwały Rady Miejskiej w Daleszycach nr XXV/94/2012 z dnia 14 grudnia 2012 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectwa C. na terenie gminy Daleszyce (dalej powoływanej także jako "MPZP sołectwa C.", "Plan"), w szczególności z § 38 ust. 3 pkt 3 tej uchwały, zgodnie z którym w zakresie odprowadzania ścieków bytowych ustala się, że do czasu budowy gminnej sieci kanalizacji sanitarnej dopuszcza się budowę i użytkowanie szczelnych zbiorników na ścieki sanitarne.
Zauważyć należy, że organ II instancji, w związku z zarzutami odwołania, przeprowadził wnikliwe postępowanie wyjaśniające w tym zakresie mające na celu zweryfikowanie prawidłowości dokonanej przez organ I instancji wykładni wskazanego postanowienia MPZP sołectwa C., iż Plan ten nie zabrania budowy przydomowych oczyszczalni ścieków na terenie tego sołectwa. Na dowód tego sporządzono notatki służbowe z dnia 17 listopada 2016 r. i z dnia 2 czerwca 2017 r, na okoliczność informacji udzielonych przez kierownika Referatu Gospodarki, Mienia Komunalnego i Rolnictwa UMiG Daleszyce w zakresie możliwości realizacji przydomowych oczyszczalni ścieków na terenie sołectwa C. w kontekście zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, załączono w poczet materiału dowodowego opinię urbanistyczną z dnia 3 kwietnia 2017 r., ustalono, że gmina Daleszyce jest obecnie w fazie wdrażania programu "Budowy Przydomowych Oczyszczalni Ścieków dla Województwa Świętokrzyskiego". Powyższe dokumenty zostały załączone do akt administracyjnych przesłanych ze skargą A. D. i W. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia 7 czerwca 2017r. rozpoznawaną w sprawie II SA/Ke 503/17, które to akta Sąd w niniejszej sprawie dopuścił jako dowód na zasadzie art. 106 § 3 p.p.s.a. Skarżąca była stroną postępowania zakończonego ww. decyzją z dnia 7 czerwca 2017 r., dlatego treść dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych, które dopuszczono jako dowód w sprawie, a które również stanowiły podstawę ustaleń faktycznych poczynionych przez organy nadzoru budowlanego w sprawie niniejszej, była jej znana (notatka służbowa z dnia 30 czerwca 2017 r. potwierdza, że w tej dacie skarżąca zapoznała się z aktami sprawy, w której wydana została decyzja ŚWINB w Kielcach z dnia 7 czerwca 2017r.)
Dodatkowo podnieść należy, że rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2012 r., poz. 1289) posługuje się pojęciami "zbiornika bezodpływowego" i "przydomowej oczyszczalni ścieków" (§ 26 tego rozporządzenia), natomiast MPZP sołectwa C. - pojęciem "szczelnych zbiorników". Pojęcie "szczelnego zbiornika" nie jest tożsame z pojęciem "zbiornika bezodpływowego". Należy bowiem zauważyć, uwzględniając elementy składowe przydomowych oczyszczalni ścieków oraz technologię oczyszczania ścieków bytowych przez to urządzenie, że również przydomowa oczyszczalnia ścieków zapewnia gromadzenie ścieków w szczelnych zbiornikach (osadnikach), uniemożliwiających ich odprowadzenie do gruntu przed oczyszczeniem.
Z powyższych względów Sąd nie podzielił argumentacji skarżącej dotyczącej błędnej interpretacji przez organy postanowień obowiązującego na terenie inwestycji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectwa C. na terenie Gminy Daleszyce.
Odnosząc się natomiast do kwestii czasookresu wybudowania przydomowej oczyszczalni ścieków na działce nr ewid. [...] , podkreślić należy, że twierdzenia inwestora w tym zakresie potwierdzają złożone przez A. G. dokumenty w postaci: zgłoszenia zamiaru budowy przydomowej oczyszczalni ścieków na ww. działce dokonanego w dniu 20 maja 2016 r. przez inwestora oraz faktury nr [...] z dnia 27 czerwca 2016 r. wystawionej tytułem sprzedaży i montażu przydomowej oczyszczalni ścieków, których wiarygodność nie została podważona przez organy i skarżącą. W żadnej mierze jednak podnoszone przez skarżącą podejrzenia o sfałszowanie dokumentu nie mogły odnieść skutku w postaci uchylenia zaskarżonej decyzji, gdyż to nie organy nadzoru budowlanego są właściwe do weryfikacji zasadności takich twierdzeń. Bez znaczenia także pozostaje okoliczność wybudowania omawianego urządzenia w miejscu projektowanego uprzednio "szamba", skoro uchylona została decyzja Starosty Kieleckiego z dnia 21 stycznia 2013 r. w przedmiocie pozwolenia na budowę. Ubocznie zaś trzeba zauważyć, że do protokołu kontroli z dnia 14 lipca 2016 r. skarżąca wskazała, iż przydomowa oczyszczalna ścieków faktycznie została wybudowana w okresie od dnia 28 kwietnia 2016 r. do dnia 10 maja 2016 r., natomiast w skardze podnosi ona, że budowa oczyszczalni miała miejsce pomiędzy dniem 28 kwietnia 2013 r. a dniem 10 maja 2013 r.
Bez względu jednak na okoliczności wykonania powyższej przydomowej oczyszczalni ścieków kluczową dla wyniku sprawy była ocena dopuszczalności jej wybudowania na przedmiotowej działce w świetle postanowień obowiązującego na terenie inwestycji ww. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zgodności z ustaleniami tego planu, a także przepisami prawa budowlanego, w tym
z przepisami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Organy nadzoru budowlanego w tym zakresie dokonały kontroli projektu budowlanego zamiennego, zweryfikowały prawidłowość lokalizacji wybudowanego urządzenia w świetle obowiązującego prawa.
Do uwzględnienia skargi nie mogły także prowadzić zarzuty w zakresie dojazdu do działki nr ewid. [...] , jaki zaprojektowano w projekcie budowlanym zamiennym oraz prawidłowości wykonania przyłącza wodociągowego do budynku na tej działce, skoro dokonaną w sprawie ocenę projektu zamiennego w tym zakresie potwierdzają dokumenty (znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy II SA/Ke 503/17), tj. akt notarialny z dnia 18 lutego 2015 r. nr [...] (umowa o podział majątku wspólnego), informacja z rejestru gruntów dotycząca działki nr ewid. [...] z dnia 11 stycznia 2017 r. wskazująca na współwłaścicieli tej nieruchomości i wielkość ich udziałów w prawie własności (w tym A. S., obecnie G.), pismo Zakładu Usług Komunalnych w Daleszycach określające warunki techniczne na dostawę wody – pismo z dnia 31 stycznia 2011 r. znak: [...], protokół odbioru przyłącza wodociągowego z dnia 20 września 2012 r. i umowa z dnia 21 września 2012 r. o zaopatrzenie w wodę zawarta pomiędzy ZUK w Daleszycach a inwestorem oraz mapa inwentaryzacji przyłącza wodociągowego. Podnieść należy przy tym, że każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do korzystania z nieruchomości objętej prawem współwłasności, a ewentualny brak zgody pozostałych współwłaścicieli na korzystanie z działki jako dojazdu do innych nieruchomości (choć w taki sposób korzysta z działki nr [...] również skarżąca) może zostać rozstrzygnięty na drodze postępowania przed sądem cywilnym.
Sąd nie podzielił również zarzutu skargi w kwestii wykonania ekspertyzy technicznej przez inż. B. S.. Określenie "ekspertyzą" przez autora projektu tej jego części, która dotyczy stanu technicznego istniejącego budynku mieszkalnego na działce nr ewid. [...] oraz możliwości jego bezpiecznego użytkowania nie ma wpływu na prawidłowość oceny tego projektu jako sporządzonego przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. B. S., jak wynika z zaświadczenia załączonego do projektu zamiennego zgodnie z art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego, posiada prawo do sporządzania projektów w zakresie rozwiązań konstrukcyjno-budowlanych budynków, a także oceniania i badania stanu technicznego obiektów budowlanych. Jednocześnie osoby wykonujące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie są odpowiedzialne za wykonywanie tych funkcji zgodnie z przepisami i zasadami wiedzy technicznej oraz za należytą staranność w wykonywaniu pracy, jej właściwą organizację, bezpieczeństwo i jakość (art. 12 ust. 6 Prawa budowlanego). Obowiązkiem organu jest zaś sprawdzenie kompletności projektu budowlanego zamiennego w świetle przepisów Prawa budowlanego i rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r., poz. 462), w tym § 11 tego rozporządzenia ("Opis techniczny projektu architektoniczno-budowlanego"). Przy tym wyjaśnić należy, w kontekście twierdzeń skargi, że nie nosi cech sprzeczności ocena ww. autora analizy technicznej stanu istniejącego budynku w zakresie dachu i jego pokrycia, skoro wynika z niej, że obecnie, przy pokryciu dachu papą na pełnym deskowaniu, obiekt, w tym dach, jest w dobrym stanie technicznym, a wykonanie pełnego przykrycia dachu będzie spełniało warunki bezpieczeństwa konstrukcji i użytkowników obiektu, ale po wykonaniu wskazanych w tej analizie wzmocnień.
Do uwzględnienia skargi nie mógł prowadzić również zarzut braku w aktach administracyjnych dokumentacji fotograficznej do protokołów kontroli z dnia 13 września 2016 r. i z dnia 15 stycznia 2017 r. oraz zarzutu niedostatecznego odniesienia się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do kwestii zgodności wybudowanej przez A. G. przydomowej oczyszczalni ścieków z ustaleniami miejscowego panu zagospodarowania przestrzennego oraz kwestii dojazdu do działki nr ewid. [...] i odesłanie do uzasadnienia decyzji z dnia 7 czerwca 2017 r. Niewątpliwie kwestionowany sposób uzasadnienia decyzji przez organ II instancji narusza dyspozycję art. 107 § 3 k.p.a., ale w stopniu, który nie mógł mieć wpływu na wynik sprawy, skoro decyzja z dnia 7 czerwca 2017 r. znajduje się w aktach niniejszej sprawy, a ponadto jak już wyżej podniesiono, skarżąca była również stroną postępowania administracyjnego, które zakończyło się wydaniem tej decyzji i zapoznała się z dowodami zgromadzonymi w tamtym postępowaniu administracyjnym. Ponadto Sąd jako dowód w sprawie dopuścił dokumenty znajdujące się w aktach administracyjnych załączonych do sprawy II SA/Ke 503/17.
Natomiast w kwestii kontynuacji robót w ramach przedmiotowej inwestycji przez inwestora, należy zwrócić uwagę na przeprowadzone kontrole na nieruchomości przez wykwalifikowanych pracowników organu nadzoru budowlanego, w trakcie których nie stwierdzono prowadzenia robót wymagających podjęcia przez ten organ stosownych kroków prawnych.
Podkreślenia wymaga ponownie, że organ nadzoru budowlanego, z uwagi na dyspozycję art., 35 ust. 1 Prawa budowlanego, ma dokonać oceny projektu budowlanego zamiennego pod kątem jego kompletności, posiadania przez inwestora wymaganych prawem opinii, uzgodnień, dokonania wymaganego przepisami prawa sprawdzenia projektu przez uprawnione osoby, zaś z przepisami techniczno-budowlanymi organ sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu. Pozytywny wynik tej kontroli obliguje organ do zatwierdzenia projektu budowlanego, również zamiennego.
Reasumując, zaskarżona decyzja, podobnie jak poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, nie narusza prawa procesowego w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w tym przepisów postępowania wskazanych w skardze, jak również nie narusza przepisów prawa materialnego w stopniu, który miał wpływ na wynik sprawy. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji zostało sporządzone w sposób odpowiadający przedmiotowi sprawy.
Z tych przyczyn, na zasadzie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalono.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło