II SA/Ke 149/14
PostanowienieWSA w Kielcach2014-03-03
Skład orzekający: Sylwester Miziołek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym dotyczącego zgodności z Konstytucją przepisów regulujących przyznawanie tego świadczenia?Ratio decidendi
Sąd może zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, w tym przed Trybunałem Konstytucyjnym. W przypadku, gdy kwestie poddane badaniu przez Trybunał Konstytucyjny wiążą się ściśle z sytuacją faktyczną i prawną występującą w niniejszej sprawie i mają znaczenie dla jej rozstrzygnięcia, zachodzi podstawa do zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 PPSA.Stan faktyczny
M. P. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję o odmowie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. Organ odmówił przyznania świadczenia, wskazując na niespełnienie przez skarżącego wymogu rezygnacji z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania opieki nad ojcem, zgodnie ze zmienionymi przepisami ustawy o świadczeniach rodzinnych. Skarżący argumentował, że wcześniej przyznano mu świadczenie pielęgnacyjne na stałe i podniósł zarzut niekonstytucyjności przepisów.Rozstrzygnięcie
Zawieszono postępowanie sądowoadministracyjne.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego p o s t a n a w i a : zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.
Decyzją z dnia [...] znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta decyzję z dnia [...] o odmowie przyznania M. P. prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia w związki z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny – W. P. W uzasadnieniu Kolegium, zwracając uwagę na zmianę przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006r. nr 139, poz. 992 ze zm.), stwierdziło że M. P. nie spełnia wymogu rezygnacji z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania opieki nad ojcem, niezbędnego do przyznania żądanego świadczenia (art. 16 a ust. 1 tej ustawy).
Skargę na ww. decyzję organu II instancji wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach M. P., argumentując że uprzednio przyznano świadczenie pielęgnacyjne na stałe oraz powołując się na niekonstytucyjność przepisów, na podstawie których wydano zakwestionowane rozstrzygnięcie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowo-administracyjnym. W takim przypadku w sprawie występuje zagadnienie wstępne, którego uprzednie rozstrzygnięcie może wpływać na wynik postępowania. Celem korzystania przez sąd z możliwości fakultatywnego zawieszenia postępowania jest uniknięcie konieczności wznawiania postępowania sądowoadministracyjnego lub administracyjnego, w wypadku, gdyby zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez ten sąd odmiennie.
W przedmiotowej sprawie zawieszenie postępowania sądowego uzasadnione jest wydaniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowienia z dnia 12 grudnia 2013r. (sygn. akt II SA/Po 1026/13) o przedstawieniu Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego: "czy art. 16 a ust. 1 ustawy z 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2006r. nr 139, poz. 992 ze zm.), w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej".
W ocenie Sądu kwestie poddane badaniu przez Trybunał Konstytucyjny wiążą się ściśle z sytuacją faktyczną i prawną występującą w niniejszej sprawie i mają znaczenie dla jej rozstrzygnięcia.
Zdaniem Kolegium, skarżący M. P., mając przyznane świadczenie pielęgnacyjne na podstawie dotychczasowych przepisów, nie jest w stanie spełnić wymogów otrzymania specjalnego zasiłku opiekuńczego z uwagi na warunek dotyczący rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej – ustalony w art. 16 a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Powyższa argumentacja legła u podstaw wydania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji z dnia 30 grudnia 2013r. w przedmiocie odmowy przyznania M. P. prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego.
Przedstawiona sytuacja stanowi przypadek, o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a., bowiem kwestie poddane badaniu przez Trybunał Konstytucyjny wiążą się ściśle z sytuacją faktyczną i prawną występującą w niniejszej sprawie i mają znaczenia dla jej rozstrzygnięcia. Zaistniała zatem podstawa do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło