II SA/Ke 150/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. G. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. G. na decyzję na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem postanawia: zwolnić G. G. od kosztów sądowych w całości. G. G. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem. Do skargi dołączył urzędowy formularz PPF wnosząc o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Z formularzy złożonych w niniejszej sprawie oraz w sprawie sygn. akt II SA/Ke 904/15 wynika następujący stan faktyczny: Wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką, dziesięcioletnią córką i ośmioletnim synem. Skarżący oświadczył, że aktualnie nie osiąga żadnych dochodów, gdyż prowadzona przez niego działalność gospodarcza została zamknięta z dniem 3 września 2015r., nie ma żadnych oszczędności. Nieruchomość w R., gdzie mieszka stanowi własność jego matki, która pobiera emeryturę w wysokości 840,66 zł netto miesięcznie. Skarżący podał następujące stałe wydatki: abonament radiowo - telewizyjny wraz z opłatą operatora - 50,00 zł/miesiąc, prąd - około 40,00 - 50,00 zł na miesiąc, wywóz śmieci - 30,00 zł/ miesiąc, podatek od nieruchomości - 35,00 zł na rok, bieżące naprawy konieczne - około 100,00 -200 zł/ miesiąc, opał - ok. 2000,00 zł na rok (2 tony węgla i drzewo), rata kredytu na konieczny remont nieruchomości w Rajczy, którą ponosi matka skarżącego - około 300,00 zł (pokrycie dachu, wykonanie studni, doprowadzenie bieżącej wody ze studni do domu, albowiem do niedawna nawet tego nie było w domu). Poza tym dotychczas przeznaczali na: - zakup żywności - ok. 1000,00 zł/ miesiąc, leki i koszty leczenia jego matki – ok. 350 zł na miesiąc, spłata zaległości alimentacyjnych oraz bieżących zobowiązań alimentacyjnych - 1000,00 zł na miesiąc na dwoje dzieci, dojazdy środkami komunikacji publicznej, albowiem nie posiada samochodu ani prawa jazdy - 300,00 zł bilet miesięczny PKP, oraz około 150,00 zł pozostałe środki komunikacji publicznej - dojazd do sądów, urzędów celnych, na badania psychiatryczne, do kuratora sądowego i inne związane z codziennym funkcjonowaniem. Skarżący pokrył w części koszty związane z remontem nieruchomości w R. z oszczędności poczynionych z okresu około 3 lata temu podczas pracy w Anglii. W pozostałym zakresie w kwocie 4.000,00 zł kredyt na ten cel wzięła jego matka, gdzie miesięczna rata wynosi około 300,00 zł. Obecnie wnioskodawca utracił dochody. Wnioskodawca w 2015 r. nie miał możliwości podjąć dodatkowego zatrudnienia ze względu na odbywanie karę 1 roku pozbawienia wolności w formie dozoru elektronicznego, co nakładało na niego obowiązek pozostawania w miejscu zamieszkania od godz. 17.01 do godz. 5.59 każdej doby (formularz PPF złożony do akt sprawy sygn. II SA/Ke 904/15). Obecnie jest bezrobotnym bez prawa do zasiłku. Skarżący jest pod dozorem kuratora Sądu Rejonowego w Żywcu. Nadto nieustający obowiązek stawiennictwa na wezwania sądów, urzędów celnych i badania psychiatryczne utrudnia mu podjęcie dodatkowego zatrudnienia. Wnioskodawca ma zobowiązania alimentacyjne wobec dzieci, jego zadłużenie względem funduszu alimentacyjnego wynosi 40283 zł. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt go2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od kosztów sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. Oznacza to, iż ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero, gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację życiową i majątkową wnioskodawcy, przede wszystkim: bezrobocie związane z odbywaniem kary pozbawienia wolności, brak własnego stałego dochodu i majątku, zadłużenie względem funduszu alimentacyjnego, zobowiązania alimentacyjne wobec małoletnich dzieci, uznano, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.