II SA/Ke 153/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Zakładu Usług Komunalnych Sp. z o.o. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Zakładu Usług Komunalnych Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 listopada 2014 r. znak [...] w przedmiocie opłaty za korzystanie ze środowiska p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Decyzją z 27 listopada 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Marszałka Województwa z 15 maja 2014 r. i orzekło o wymierzeniu Zakładowi Usług Komunalnych Sp. z o.o. za I półrocze 2011 r. opłaty za korzystanie ze środowiska (wprowadzanie ścieków komunalnych do środowiska) w kwocie 54.400,00 zł w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy opłatą należną, a wynikającą z wykazu oraz zobowiązało do naliczenia odsetek z tytułu zwłoki w zapłacie opłaty. W piśmie z dnia 8 stycznia 2015 r. Spółka wniosła skargę na ww. decyzję wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że przymusowe wykonanie decyzji może doprowadzić do wyegzekwowania należności publicznoprawnych objętych rozstrzygnięciem, a z uwagi na rozmiar opłaty podwyższonej (łącznie z dalszymi opłatami wynikającymi z kolejnych decyzji administracyjnych w przedmiocie nałożenia opłat podwyższonych za korzystanie ze środowiska w okresie od 2011 r. do I półrocza 2013 r.) może ona znacząco wpłynąć na kondycję finansową spółki. Suma opłat jakie spółka musiałaby z tego tytułu uiścić daje łącznie kwotę przekraczającą 200.000,00 zł (nie wliczając w to odsetek ustawowych). Spółka wskazała, że jedynym jej udziałowcem jest jednostka samorządu terytorialnego – Gmina D., a została powołana do realizacji zadań użyteczności publicznej, co wiąże się ze świadczeniem szeregu usług na zasadach niekomercyjnych, a więc nie opartych tylko na potrzebie wypracowywania jak największego zysku. W ocenie skarżącej Spółki powyższe okoliczności powodują, że możliwość egzekwowania opłat podwyższonych znacznych rozmiarów winna wiązać się z całkowitą pewnością, że decyzje administracyjne nakładające te opłaty są zgodne z prawem. Spółka wskazała też na wyłaniające się w sprawie istotne zagadnienia prawne mogące budzić istotne wątpliwości interpretacyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej Ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, iż to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, że spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Rozstrzygając wniosek w oparciu o art. 61 § 3 Ppsa sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których ustawa zalicza: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tylko w sytuacji zaistnienia tych przesłanek, sąd ma podstawę do uwzględnienia wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W ocenie Sądu wniosek Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Nie ulega wątpliwości, że w omawianym przepisie chodzi o skutki o charakterze potencjalnym. Nie jest wymagane, żeby one rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 Ppsa wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2012 r. sygn. akt II GSK 2434/11) W ocenie Sądu wysoka kwota wymierzonej opłaty za korzystanie ze środowiska (za I półrocze 2011 r.) w wysokości 54.400,00 zł wraz z obowiązkiem jej wpłaty na rachunek Urzędu Marszałkowskiego Województwa, w zestawieniu z argumentami przytoczonymi we wniosku, tj. niekomercyjnym charakterem działalności Spółki, a także to, co Sądowi jest wiadomym z urzędu, że na stronę skarżącą czterema innymi decyzjami zostały nałożone opłaty za korzystanie ze środowiska wraz z obowiązkiem ich zapłaty za cztery inne okresy w łącznej wysokości 163.249,00 zł, prowadzi do wniosku, że Zakład Usług Komunalnych Sp. z o.o. uprawdopodobnił wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 Ppsa. Podsumowując stwierdzić należy, że istniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.