II SA/Ke 156/09

Dnia 15 kwietnia 2009 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział II w składzie następującym: referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K.K. na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania p o s t a n a w i a oddalić wniosek o ustanowienie adwokata. W skardze z dnia 13 lutego 2009r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania K. K. zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżąca nie dopełniła tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 23 marca 2009r. Sąd przesłał skarżącej urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżąca w zakreślonym w wezwaniu terminie nadesłała w dniu 27 marca 2009r. wniosek na formularzu PPF wnosząc o ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazuje, że jej sytuacja materialna nie pozwala na ustanowienie adwokata z wyboru, a nadto nie posiada kwalifikacji w przedmiocie prowadzenia spraw przed sądem oraz nie zna przepisów prawa. We wniosku skarżąca pod odpowiedzialnością karną oświadcza, że sama prowadzi gospodarstwo domowe, w skład jej majątku wchodzi dom wielkości 70m², mieszkanie wielkości 50m² oraz nieruchomość rolna 2520m. Skarżąca utrzymuję się z dochodów w wysokości 1446,43zł miesięcznie. W dalszej części wniosku skarżąca wykazuje wydatki jakie ponosi - i tak: na leczenie i lekarstwa średnio miesięcznie – 300zł, opłaty za światło średnio miesięcznie 120zł, gaz-butla miesięcznie 45zł, opłata za wodę 30zł, zakup węgla na zimę -3tony 2.400zł, drewno opałowe 200zł, podatek od nieruchomości rocznie 205zł. Pismem z dnia 1 kwietnia 2009r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wezwał skarżącą do uzupełnienia złożonego wniosku poprzez przedłożenie dokumentów na okoliczność potwierdzenia ponoszenia wydatków we wskazanych wysokościach na leczenie i lekarstwa, energię elektryczną oraz wodę. Sygn. akt II SA/Ke 156/09 Skarżąca w odpowiedzi na wezwanie Sądu przedkłada pismo z dnia 8 kwietnia 2009r., w którym oświadcza, że nie posiada dowodów na wizyty lekarskie ponieważ lekarze nie chcą wydawać rachunków, nie posiada również faktur na leki, bowiem nie przewidywała, że będą potrzebne w postępowaniu sądowym. Jednocześnie skarżąca przedkłada kserokopię dwóch faktur za energię z dnia 12 stycznia 2009r. jedna na kwotę 23,12zł, druga na kwotę 29,67zł oraz kserokopię faktury za wodę z dnia 2 kwietnia 2009r. na kwotę 11,86zł. Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Na prawo pomocy składa się zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Według treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia fachowego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Stosownie do treści art. 246 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Sygn. akt II SA/Ke 156/09 Strona ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy musi wykazać, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bądź też ponieść tych kosztów bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Udowodnienie tych okoliczności daje podstawę do pozytywnego rozpatrzenia wniosku. W niniejszej sprawie skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. o ustanowienie adwokata. Oceniając sytuację finansową i rodzinną skarżącej przedstawioną we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz złożonych dokumentach należy stwierdzić, iż nie zachodzą okoliczności, które dawałyby podstawę do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, o co skarżąca się ubiega. Zauważyć należy, że skarżąca nie ma nikogo na utrzymaniu i dysponuje stałym miesięcznym dochodem. Ponadto skarżąca czyniąc zadość kierowanemu do niej wezwaniu przedłożyła kserokopię faktur opłat za energię oraz wodę, jednakże faktury te nie potwierdzają kwot wydatków wykazanych przez skarżącą we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Nadto skarżąca nie przedłożyła dokumentów potwierdzających wskazanych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wydatków na leczenie i lekarstwa w kwocie 300zł miesięcznie. W tej sytuacji uznano, że skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego, bowiem kondycja finansowa, w jakiej faktycznie skarżąca się znajduje pozwala na poniesienie wydatków z wynagrodzeniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku w koniecznych wydatkach /np. żywność, lekarstwa, opłaty za utrzymanie domu/ skarżącej. Ponadto podkreślić należy, że udział profesjonalnego pełnomocnika nie jest obecnie konieczny. W myśl art. 175 § 1 oraz art. 194 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi staje się on niezbędny dopiero w przypadku sporządzenia skargi kasacyjnej lub zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Ponadto zgodnie z art. 6 cyt. wyżej ustawy sąd winien udzielać stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań. Sygn. akt II SA/Ke 156/09 Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 w/w ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd zatem bada wnikliwie sprawę bez względu na fachowość, treść i konstrukcję skargi sporządzonej przez stronę. Ponadto skarżąca prawidłowo sformułowała skargę, w szczególności zawarła w niej wszystkie elementy wymagane przepisami art. 46 § 1 oraz art. 57 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Świadczy to o umiejętności samodzielnej obrony swoich racji przed Sądem. Mając na względzie powyższe orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243 § 1, art. 244 § 1, § 2, art. 245, art. 246 § 2, § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.