II SA/Ke 158/06
WyrokWSA w Kielcach2006-11-10
Skład orzekający: Dorota Chobian, Dorota Pędziwilk-Moskal, Jacek Kuza
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy może stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania, nie rozpatrując uprzednio wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia?Ratio decidendi
Organ odwoławczy, który stwierdza uchybienie terminu do wniesienia odwołania, musi w pierwszej kolejności rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Dopiero po wydaniu ostatecznego postanowienia o odmowie przywrócenia terminu może wydać postanowienie stwierdzające uchybienie terminu. W przeciwnym razie narusza przepisy postępowania administracyjnego, co może mieć istotny wpływ na wynik sprawy.Stan faktyczny
Obywatel Republiki Bułgarii Y. Y. złożył odwołanie od decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia, powołując się na chorobę. Wojewoda postanowieniem stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, nie rozpatrując uprzednio wniosku o przywrócenie terminu. Sąd administracyjny rozpoznał skargę na postanowienie Wojewody.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżone postanowienie Wojewody i stwierdził, że postanowienie to nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Asesor WSA Jacek Kuza, Protokolant Asystent sędziego Sergiusz Leydo, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 listopada 2006 r. sprawy ze skargi Y. Y. na postanowienie Wojewody z dnia [...] znak [...] w przedmiocie stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.
Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Wojewoda stwierdził uchybienie przez obywatela Republiki Bułgarii Y. Y. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej z dnia [...], Nr [...].
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż decyzją z dnia [...] Nr [...], Komendant Placówki Straży Granicznej
na podstawie art. 97 ust. 1 w związku z art. 88 ust. 1 pkt. 1, 3 ustawy
z dnia 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach (Dz.U. Nr 128 poz.1175 z póź. zm.) zobowiązał obywatela Republiki Bułgarii Y. Y. do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie do dnia 23 października 2005r., nadając jednocześnie przedmiotowej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności, stosownie do art. 97 ust. 2 cytowanej ustawy.
W dniu 29.12.2005r. Y. Y. złożył do Wojewody Świętokrzyskiego odwołanie od decyzji organu I instancji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Skarżący podniósł, że ze względu na chorobę nie był w stanie wnieść odwołania w terminie. Na tę okoliczność przedłożył zaświadczenie lekarskie, z którego wynika, że chorował w okresie od 18.10.2005r. do 20.12.2005r.
Organ II instancji postanowieniem z dnia [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji.
W motywach postanowienia, przytaczając treść art. 129 § 2 K.p.a., 58 § 1 k.p.a. oraz 134 k.p.a., podniósł, że Y. Y. został pouczony o terminie
w jakim może złożyć odwołanie od decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej, którą odebrał osobiście 16.10.2005r. Zatem złożone w dniu 29.12.2005r. odwołanie, zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a. Organ podniósł również, że opisane w zaświadczeniu lekarskim dolegliwości zdrowotne nie uniemożliwiały skarżącemu złożenia odwołania w terminie i nie stanowią podstawy do przywrócenia terminu do jego wniesienia. Wojewoda podkreślił także, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach złożył Y. Y., wnosząc o jego uchylenie. Skarżący podniósł, że Wojewoda "dowolnie" uznał, iż opisane
w zaświadczeniu lekarskim dolegliwości nie uniemożliwiły mu złożenia odwołania
w wymaganym terminie. Dodał, że do wykazania, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, wystarcza uprawdopodobnienie, nie zaś udowodnienie.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko prezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Stosownie do przepisu art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ustawą p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji ( postanowienia) tj. zgodność tych aktów z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy p.p.s.a, decyzja ( lub postanowienie) podlega uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi:
- po pierwsze, naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- po drugie, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- po trzecie, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonego postanowienia podnieść należy, że w toku rozpoznania sprawy organ odwoławczy dopuścił się naruszenia przepisów prawa procesowego, a to art. 58 § 1 i 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071), zwanej dalej k.p.a., w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Jak wynika z akt sprawy skarżący otrzymał decyzję Komendanta Placówki Straży Granicznej z dnia [...], Nr [..]. w dniu 16.10.2005r. Odwołanie wraz z zawartym w nim wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia wniósł do organu I instancji w dniu 29.12.2005r.
Zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Stosownie do art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Zgodnie zaś z art. 59 § 2 k.p.a., o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia.
Takie brzmienie powołanych przepisów oznacza, że jeżeli organ odwoławczy stwierdzi uchybienie terminu do wniesienia odwołania zobowiązany jest do wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie tego terminu. Natomiast w sytuacji, gdy odwołanie jest wniesione wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia (tak jak to ma miejsce w przedmiotowej sprawie), organ właściwy do rozpatrzenia odwołania, zobowiązany jest w pierwszej kolejności rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu i dopiero wtedy - gdyby zapadło ostateczne postanowienie
o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania - wydać postanowienie
stwierdzające wniesienie odwołania z uchybieniem terminu.
Przywołanym wymogom prawnym organ odwoławczy nie sprostał, albowiem bez uprzedniego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, zaskarżonym postanowieniem orzekł o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia dowołania - naruszając tym samym art. 58 § 1 oraz 59 § 2 k.p.a.
Podkreślić należy, że faktu uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie kwestionuje sam skarżący, który w złożonym odwołaniu zawarł wniosek o przywróceniu terminu do dokonania tej czynności, przedstawiając jednocześnie okoliczności, które jego zdaniem przemawiają za uwzględnieniem tego wniosku poparte zaświadczeniem lekarskim.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w pkt. I wyroku.
Orzeczenie zawarte w pkt. II wyroku znajduje oparcie w art. 152 powołanej wyżej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło