II SA/Ke 16/13

PostanowienieWSA w Kielcach2013-02-06

Skład orzekający: Małgorzata Długońska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osobie fizycznej ubiegającej się o prawo pomocy w sprawie dotyczącej dłużnika alimentacyjnego przysługuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu?
Ratio decidendi
Osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, przysługuje prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W sprawach dotyczących dłużnika alimentacyjnego, zgodnie z art. 239 pkt 1a p.p.s.a., strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy społecznej, w tym sprawach alimentacyjnych, jest zwolniona z obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
Stan faktyczny
J. K. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie uznania za dłużnika alimentacyjnego. Do skargi dołączył wniosek o przyznanie prawa pomocy, domagając się zwolnienia od opłat sądowych i ustanowienia adwokata. Skarżący oświadczył, że jest bezrobotny, nie posiada majątku, utrzymuje się z prac dorywczych i ma trudną sytuację materialną oraz zdrowotną.
Rozstrzygnięcie
Referendarz sądowy postanowił ustanowić dla J. K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 6 lutego 2013 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie uznania za dłużnika alimentacyjnego postanawia: ustanowić dla J. K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach. J. K. do swojej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] w przedmiocie uznania za dłużnika alimentacyjnego dołączył formularz urzędowy PPF, wnosząc o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od opłat sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżący podał we wniosku, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku, jest bezrobotnym bez prawa do zasiłku, utrzymuje się z prac dorywczych. Oświadczył, że jest chory, brakuje mu pieniędzy na bieżące utrzymanie, opłaty zakup leków. Z akt administracyjnych wynika, że skarżący w 2012 r. korzystał z zasiłków z pomocy społecznej. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270), zwanej dalej p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i rodzinną skarżącego, przede wszystkim brak własnego majątku i stałego dochodu, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a jej wniosek zasługuje na uwzględnienie w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Natomiast odnosząc się do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy poinformować w trybie art. 6 p.p.s.a, że zgodnie z art. 239 pkt 1a p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy społecznej, w tym sprawach alimentacyjnych. Zatem skarga J. K. jest rozpoznawana przez sądy administracyjne bez pobierania od skarżącego jakichkolwiek opłat. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit.a, art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło