II SA/Ke 165/14

PostanowienieWSA w Kielcach2014-05-29

Skład orzekający: Jacek Kuza

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy odebranie korespondencji sądowej przez osobę trzecią, cierpiącą na demencję starczą i zaniki pamięci, która nie jest upoważniona do odbioru korespondencji, może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, uznając, że niedbałość w prowadzeniu spraw przez wspólników spółki cywilnej, polegająca na umożliwieniu odebrania korespondencji sądowej przez nieupoważnioną osobę z objawami demencji, nie stanowi okoliczności usprawiedliwiającej uchybienie terminowi. Od skarżących wymagana jest należyta staranność w zabezpieczeniu prawidłowego odbioru korespondencji sądowej.
Stan faktyczny
Skarżący, wspólnicy spółki cywilnej, wnieśli o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, twierdząc, że dowiedzieli się o wyroku z Internetu i nie otrzymali zawiadomienia o terminie rozprawy. Przypuszczają, że ich 81-letnia matka i babka, cierpiąca na demencję, mogła odebrać przesyłkę i ją zgubić lub zniszczyć. Osoba ta nie była upoważniona do odbioru korespondencji kierowanej do przedsiębiorstwa.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. i M. M. wspólników spółki cywilnej Bar Restauracyjny -Transport Ciężarowy A. M. i M. M. S.C. w [...] na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów dotyczących transportu drogowego postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę [...] wspólników spółki cywilnej Bar Restauracyjny -Transport Ciężarowy [...] S.C. w Wąchocku na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w [...] z dnia [...]. W dniu 13 maja 2014 r. [...] wnieśli o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. W uzasadnieniu wskazali, że w dniu 10 maja 2014 r. dowiedzieli się ze strony internetowej o zapadłym w ich sprawie wyroku. Wskazali, że nie otrzymali zawiadomienia Sądu o wyznaczonym terminie rozprawy. Wnioskujący podali, że nie wiedzą kto odebrał adresowaną do nich przesyłkę zawierającą zawiadomienie o terminie rozprawy. Przypuszczają, że odebrała to ich 81 – letnia matka i babka S. B. M., która nie poinformowała ich o przesyłce. Osoba ta zamieszkuje na nieruchomości, która jest siedzibą ich przedsiębiorstwa. Nie jest upoważniona do odbioru kierowanej do nich i ich przedsiębiorstwa korespondencji. S. B. M. przejawia objawy demencji starczej oraz ma zaniki pamięci. Mogła odebrać przesyłkę sądową i ją zawieruszyć, bądź spalić w kominku. Dlatego nie ponoszą oni winy za uchybienie terminowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Wnioskodawca powinien uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), a ponadto równocześnie z wnioskiem powinien dokonać czynności, której nie dokonał w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Zarówno w nauce prawa, jak i orzecznictwie usprawiedliwione przyczyny uchybienia terminu do dokonania czynności są ograniczone do okoliczności, które nie tyle utrudniają, ale faktyczne uniemożliwiają dokonanie czynności nawet przy zachowaniu największej możliwej staranności. Do okoliczności tych zalicza się np.: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony przy równoczesnej niemożliwości wyręczenia się inną osobą. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że braku winy w niedochowaniu terminu nie może uzasadniać odebranie przesyłki urzędowej w siedzibie przedsiębiorstwa i następnie jej nie przekazanie adresatom, przez osobę nie upoważnioną do tej czynności i dodatkowo cierpiącą na demencję starczą i zaniki pamięci. Podkreślić należy, że od skarżących - wspólników spółki cywilnej należy wymagać zapobiegliwości, przezorności, staranności i dbałości w prowadzeniu swoich spraw. Dlatego też winni oni tak zorganizować swoje przedsiębiorstwo transportowe oraz swoją pracę, aby mogli skutecznie działać, w szczególności powinni zabezpieczyć się na wypadek otrzymania pod ich nieobecność w siedzibie przedsiębiorstwa korespondencji sądowej, z doręczeniem której mogą łączyć się określone skutki procesowe. Dopuszczenie do tego, aby korespondencja urzędowa w siedzibie przedsiębiorstwa odbierana była przez osobę nieuprawnioną, starszą, cierpiącą na demencję starczą i zaniki pamięci świadczy o braku należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw przez skarżących wspólników spółki cywilnej, którzy ponoszą odpowiedzialność za błędy i zaniechania osób, które dokonały za nich czynności prawnej. Dodać należy, że przywrócenie terminu z powodu błędu tych osób otwierałoby możliwość każdorazowego powoływania się na zaniedbania innych osób w przypadku naruszania terminów procesowych. Reasumując należy stwierdzić, że niedbałość w prowadzeniu spraw przez wspólników spółki cywilnej nie może być okolicznością usprawiedliwiającą niedochowanie terminu. Na skarżących spoczywał bowiem obowiązek dołożenia należytej staranności w prowadzeniu niniejszej sprawy sądowadministracyjnej, którą sami zainicjowali, co konkretnie sprowadzało się do zabezpieczenia prawidłowego odbioru w siedzibie przedsiębiorstwa korespondencji, której powinni byli się spodziewać w związku z wniesieniem i opłaceniem skargi do sądu. Wobec powyższego, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło